பின்னோக்கி

லயனின் கம்பேக்கும் புதிய தலைமுறை வாசகரும்

2012-01-08T23:54:00.003+05:30

நான்கு நாட்களுக்கு முன், இந்த விளம்பரப் பலகையைப் பார்த்தவுடன் ஆரம்பித்தது புத்தகப்பித்து. ஜனவரி தொடங்கியதும் மனது தேடத்தொடங்குவது முருகன் படம் போட்ட ராணிமுத்து காலண்டருக்கு அடுத்து இந்த புத்தகத் திருவிழாவை மட்டுமே.

கத்திப்பாரா ஜிலேபி போலவே புதிய பாலம் கட்டப்பட்டிருக்கும் கோயம்பேடு-பூந்தமல்லி சந்திப்பில், தவறாக ஏறி, நான்கு முறை பாலத்தை சுற்றிப் பார்த்துவிட்டு, ஒரு வழியாக 4 மணிக்கு புத்தகக் காட்சி வளாகம். எது மாறினாலும், புனித ஜார்ஜ் பள்ளி, புழுதி பறக்கும் மண் ரோடு, இரண்டு பக்கமும் எழுத்தாளர்களின் கட்டவுட், சர்க்கஸ் கூடாரம் போன்ற கூரை மற்றும் அதிக பார்க்கிங் கட்டணம் என்று எதுவும் மாறவில்லை. அதிக உணவகங்கள் கண்ணில் பட்டது இந்த வருடம்.

போனவருடத்திற்கு இந்த வருடம் வெயில் அதிகம் என்ற வழக்கமான சொல்லாடல் போல இல்லாமல், இந்த வருடம் உண்மையாகவே அதிகமான கூட்டம். சூரியபகவானின் அதிக உழைப்பினால், புழுக்கத்திற்கும் வேர்வைக்கும் குறைவில்லை. ஆனால் இந்த அசொளகரியங்கள் அனைத்தும், புத்தகங்களைப் பார்க்கத் தொடங்கியதும் ம(ற)றைந்துவிடுகிறது.

2 மாதத்திற்கு முன்பே தயார் செய்த புத்தகப் பட்டியலை பிரிண்ட் அவுட் எடுத்து வைத்திருந்ததாலும், மனைவியும், மகனும் இந்த முறை வந்திருந்ததாலும், எல்லா ஸ்டாலையும் பார்க்க முடியவில்லை . மகனுக்கு அவன் பள்ளி அடையாள அட்டையை மாட்டிவிட்டு, "காணா போயிட்டா, பக்கதுல இருக்குற அங்கிள் கிட்ட, இந்த போன் நம்பரைக் காட்டி போன் பண்ண சொல்லு", என்று அறிவுரை சொல்லியிருந்தேன். முதல் ஸ்டாலுக்கு நுழையும் போதே, அவன் பெயர் கொண்ட இன்னொரு பையன் காணாமல் போயிருப்பதாக மைக்கில் அறிவிப்பு வந்ததும், அவன் கையை இன்னும் இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டேன்.

ஆப்பிள் புக்ஸ்டாலில் குழந்தைகள் புத்தகங்களை வாங்கிவிட்டு, நேராக மீனாட்சி பதிப்பகத்திற்குப் போனேன். சுஜாதா புத்தகங்கள் என்று ஆரம்பித்த உடனேயே "இன்டர்நெட்டுல போட்டுட்டாங்கள்ள... வந்த எல்லா புத்தகமும் நேத்தே காலியகிடுச்சு.. இன்னும் 4 நாள் கழிச்சு வாங்க" என்றார் அந்த பதிப்பகத்திலிருந்தவர்.

அடுத்து, லயன் காமிக்ஸ் புத்தகஸ்டால். எல்லா புத்தகங்களையும், அதன் கதைக்கு ஏற்றவாறு வகைப்படுத்தி, ஏற்கனவே கட்டிவைத்திருந்ததால், விடுபட்ட காமிக்ஸ் மட்டும் வாங்க முடியவில்லை. சில புத்தகங்கள் உதிரியாக கிடைத்தது. வாங்கிவிட்டு பில் போடுகையில், சற்றே பரபரப்பானது ஸ்டால். என்ன விஷயம் என்று பார்த்தால், லயன் காமிக்ஸ் உரிமையாளர் விஜயன், ட்ராஸ்கி மருது மற்றும் எஸ்.ரா உள்ளே நுழைந்தனர். எஸ்.ராவை ஒரு அடி தொலைவில் பார்த்ததும் ஒரு சிலிர்ப்பு.. அவரது கைகளைப் பார்த்ததும், தேசாந்திரியிலிருந்து பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் மழை வரை கண் முன்னே வந்துபோனது. 25 வருடங்களாக காமிக்ஸ் ஹாட்லைனில் மட்டுமே பரிட்சையமான விஜயன் அவர்களைப் பார்த்ததும் புது அனுபவம்.

லயன் கம்பேக் ஸ்பெஷல் புத்தகத்தை வெளியிட, ட்ராஸ்கி மருதுவும் எஸ்.ராவும் பெற்றுக்கொண்டனர். காமிக்ஸ் புத்தகங்களின் அவசியத்தைப் பற்றி எஸ்.ரா ஒரு நிமிடம் பேசினார்.

அந்த ஐந்து நிமிடங்களில், 6 தடவை, மனைவியிடம், "இவர்தான் எஸ்.ரா, தேசாந்திரி படிச்சுக்கிட்டு இருப்பேனில்லை, அத எழுதுனவரு" என்று சொன்னேன்.

2 வருட லயன் காமிக்ஸ் சந்தா கட்டும் போது, பில் போடுபவர், என் பெயரைக் கேட்டுவிட்டு, அவரிடம் தொலைபேசியில் நான் ஒரு முறை பேசியதை நியாபகமாக சொன்னது ஒரு ஆச்சர்யம். ஸ்டாலை விட்டு சிறிது தூரம் போனதும், என் மனைவி, "நீங்க பரபரப்பானத பார்த்து நான் சூர்யாவோ இல்ல அஜித்தோ வந்திருக்காங்கன்னு நினைச்சேன்" என்றார்.

வழக்கமான உயிர்மை ஸ்டால், என் கைகளில் இருந்த லிஸ்டைப் பார்த்துவிட்டு, ஒருவர் "நானே எடுத்து தரேன்" என்று லிஸ்ட்டை வாங்கி, எடுத்துக் கொடுத்தார். ஒரு புத்தகத்தில் பின் அட்டையில் ரூபாய் 90 என்றிருந்தது. புத்தகத்தினுள்ளே ரூபாய் 75. விலைவாசி கடுமையாக ஏறியிருக்கிறது. விசா பதிப்பகத்தின் பல புதிய பதிப்புகள் அதிக விலை.

கிழக்கு மற்றும் காலச்சுவடுகளில் சில புத்தகங்கள் வாங்கிவிட்டு, மறுபடியும் இன்னுமொரு சிறுவர் புத்தக ஸ்டால். இன்னும் பல புத்தகங்கள். எண்ணிக்கையில் எனக்காக வாங்கிய புத்தகங்களை விட, சிறுவர் புத்தகங்கள் மிக அதிகம். இந்த வருடம், புதிய தலைமுறை வாசகரால் என் பட்ஜெட் குறைக்கப்பட்டுவிட்டது.

என்றும் அதிக விற்பனையாவது சுஜாதா மற்றும் பொன்னியின் செல்வன் (ரூபாய் 250லிருந்து 1300 வரைக் கிடைக்கிறது) என்று நினைக்கிறேன். வெளியில் வந்தபோது தா.பாண்டியன் பேச்சைத் தொடங்கியிருந்தார்.

அனுபவத்தால் சில அறிவுரைகள்.

குழந்தையுடன் வருபவர்கள், 4 மணிக்கு மேல் வந்தால் வெப்பத்திலிருந்து தப்பிக்கலாம். நிறைய குடிநீர் எடுத்து வருவது நல்லது. பெரியவர்களும் கோடை கால ஆடைகளை அணிவது உத்தமம். இந்த வருடம் மிக அதிக எண்ணிக்கையிலான ஸ்டால்கள். அதனால் கால் வலியும் அதிகம். நடக்கும் போது சில இடங்களில் மரப்பலகை மேல் அடித்திருக்கும் கம்பளம் எடுத்து வந்திருக்கிறது. கீழே பார்க்காமல் நடந்தால் தடுக்கி விழ வாய்ப்புகள் அதிகம். பின்னோக்கி பார்ப்பதோடு முன்னோக்கி மற்றும் கீழ்னோக்கியும் பார்த்தல் நலம்.

வருகிறேன் மெல்போர்ன்

2011-04-25T22:48:00.001+05:30

கிரிக்கெட்டை விட்டுவிடுங்கள்...

2011-04-02T12:14:00.000+05:30

121 கோடி மக்கள் கொண்ட இந்தியாவில், இன்னும் சற்று நேரத்தில் அனைவரும் டி.வியின் முன் அமர்ந்திருப்பார்கள் (நானும் விரைவில் இந்தப் பதிவை முடித்துவிட்டு கிரிக்கெட் பார்க்கவேண்டும்).

கடந்த 40 நாட்களாக கிரிக்கெட் தூற்றப்பட்டது. கிரிக்கெட் பார்ப்பவர்கள் பலராலும் தூற்றப்பட்டார்கள். தேசபக்தியைப் பற்றி பலரும் எழுதித்தள்ளினார்கள். கிரிக்கெட் பார்ப்பது மற்றும் நமது அணி வெற்றிபெற வேண்டும் என நினைப்பது எப்படி தேசபக்தியாகாது என்ற விளக்கங்களும் நமது தேசியகீதம் ஜார்ஜ் மன்னரைப் புகழ உருவாக்கப்பட்டது என்ற மாபெரும் உண்மையும் இந்திய மக்களுக்கு உணர்த்தப்பட்டது.

ஒரு மாத காலமாக

* 2ஜி, ஆதர்ஷ், காமென் வெல்த் போன்ற ஊழல் மலிந்து நாடே குட்டிச்சுவராக போய்கொண்டிருக்கையில் கிரிக்கெட்டைப் பற்றி எல்லாரும் பேசிக்கொண்டிருப்பது இந்த நாட்டுக்கு எவ்வளவு பெரிய கேட்டை விளைவிக்கக்கூடும் ?

* காஷ்மீர் முதல் கன்னியாக்குமரி வரை அரசின் அடக்கு முறையினால் உயிரிழந்த பல்லாயிரக்கணக்கான மக்களைப் பற்றிக் கொஞ்சம் கூட கவலையில்லாமல் எங்கு பார்த்தாலும் கிரிக்கெட் பற்றி கவலை கொள்வது நியாயமா ?

* போபால் மற்றும் இலங்கையில் உயிரிழந்த மக்களைப் பற்றி துளிகூட கவலையில்லாமல் என்ன கிரிக்கெட் வேண்டியிருக்கிறது ?

இது போன்ற பல கட்டுரைகளை படித்து மனம் நொந்துபோயிருக்கின்றனர் கிரிக்கெட் ரசிகர்கள்.

இந்தியத் திருநாட்டில் ஊழல் இல்லாத நாள், அடக்குமுறையினால் மக்கள் மரிக்காத நாள், கொலை, கொள்ளை இல்லாத நாள் என்று ஒன்று இருக்கிறதா ?.

தினம் தினம் செத்துப்பிழைக்கும் மக்கள் இன்று ஒரு நாள் கிரிக்கெட்டை பார்த்து சந்தோஷப்படட்டுமே ! தினம் தினம் கவலையில் உழலும் மக்கள் இன்று ஒரு நாள் சந்தோஷப்படட்டுமே.

கிரிக்கெட் ரசிகர்களையும் கிரிக்கெட்டையும் இன்று ஒரு நாள் விமர்சிக்காமல் விட்டுவிடுங்களேன்.

வட்டம்

2011-01-26T19:40:00.000+05:30

(90 சதவிகித உண்மை 10 சதவிகித கதை இது)

பைக்கை சைட் ஸ்டாண்டு போட்டு நிறுத்திவிட்டு, அழைத்த செல்போனை எடுத்தான், மோகன்.

“சொல்லு, பரணி ! என்ன விஷயம் ?”.
“மாப்ளே, நம்ம ஜெய் இருக்கானில்ல, அவன் 1 மணி நேரத்துக்கு முன்னாடி, பைக்ல போய்கிட்டிருந்தப்போ, திருப்பத்துல வந்த பஸ்ல மோதி, ஆக்ஸிடண்ட். ராஜா ஹாஸ்பிட்டல்ல சேர்த்துருக்காங்கடா”.

மோகன் ஹாஸ்பிட்டலுக்கு வந்து சேர்ந்த போது, எல்லாம் முடிந்திருந்தது. ஜெய் ! போயே போய்விட்டான். காலையில் பார்த்து கலாய்த்த ஜெய் இப்பொழுது இல்லை என்பதை நம்பவே முடியவில்லை.

”கொடுமை பரணி. கல்யாணமாகி ஒண்ணரை வருஷம், மூணு மாசத்துல ஒரு குழந்தை. இப்ப போய் சேர்ந்துட்டான். எல்லாத்துலயும் அவசரம்” தலையில் கையை வைத்துக்கொண்டு சொன்னான் மோகன்.

“நம்ம சுந்தர் கல்யாண விருந்துக்காக, தண்ணி வாங்கிட்டு, ஃபுல்லா ஏத்திக்கிட்டு வண்டி ஓட்டியிருக்கான். குடிச்சுட்டு வண்டி ஓட்டுனதால இப்ப இன்ஸூரன்ஸ் பணமும் வராதுடா” என்றான் ரமணி.

ஹாஸ்பிடல்ல எல்லாம் முடிந்து, வீட்டுக்கு எடுத்துப் போகப்பட்டான் ஜெய். என்ன நடந்தது என்று இன்னும் புரியாத நிலையில் ஜெய்யின் மனைவி. அழுதபடி அவன் குழந்தை.

”டேய் ! கண்ணீர் அஞ்சலி போஸ்டர் அடிக்கணும்டா. சிங்கம் மாதிரி இருக்கணும்னு சொல்லிக்கிட்டே இருப்பான். ரெண்டு சிங்கம்; நடுவுல அவன் சேர்ல உட்கார்ந்திருக்குற மாதிரி போட்டோ போட்டுடலாம்”.

காலையில் பைக்கில் போனவன், அன்று சாயங்காலத்தில், நாலு பேர் தூக்க, போய் சேர்ந்தான்.

“டேய் ! இப்பத்தான்டா கொஞ்சம் கொஞ்சமா, அவன் இல்லைங்கிறதே உறைக்குதுடா. எனக்கு ஒரு கிளாஸ் ஊத்துடா” என்றான் மோகன்.

“போதும்டா ! ரொம்ப ஓவராய்டுச்சு உனக்கு. நீ வீட்டுக்கு கிளம்பு. வண்டி ஓட்டிடுவ இல்ல !” என்றான் பரணி.

”என்னைய என்ன கண்ட்ரோல் இல்லாதவன்னு நினைச்சியா ! போடா”, என்று தள்ளாடியபடி, மோகன் பைக்கை கிளப்பினான்.

பைக்கை சைட் ஸ்டேண்ட் போட்டு நிறுத்திவிட்டு, அழைத்த செல்போனை எடுத்தான், முரளி.

“மாப்ளே, நம்ம மோகன் இருக்கானில்ல, அவன் 1 மணி நேரத்துக்கு முன்னாடி, பைக்ல போய்கிட்டிருந்தப்போ, திருப்பத்துல வந்த பஸ்ல மோதி, ஆக்ஸிடண்ட். ஸ்பாட்லயே போய்ட்டான்டா” என்றான் பரணி.

மலை உச்சியில் - துப்பறியலாம் வாங்க

2011-01-24T00:01:00.000+05:30

அழகும் ஆபத்தும்

கலிஃபோர்னியா மாநிலத்தில் இருக்கும் பிக் சர் - பசிபிக் கடலோரம் இருக்கும் அழகிய மலைப்பிரதேசம். விடுமுறை நாட்களில் அங்கு அதிக அளவில் வரும் சுற்றுலாப் பயணிகளில் ஒரு சிலர், மலையின் விளிம்பிற்குச் சென்று கடல் அழகை ரசிக்கப் போய், தவறி விழுந்து இறந்து போவது அடிக்கடி நடக்கும் துரதிர்ஷ்டவசமான சம்பவம்.

மேரி மற்றும் ஜான் தம்பதியினருடன், பிக் சர்க்கு விடுமுறைக்கு வந்தவர் 21 வயது லிசா. சிறுவயதில் மணமாகி, கணவரிடமிருந்து பிரிந்து வாழ்பவர். அதிக படிப்பறிவும் உலக அறிவும் இல்லாத ஒரு அப்பாவி. தனியே இருந்த லிசா, மேரி மற்றும் ஜானுடைய நண்பரானார். மேரியும் ஜானும், மலை உச்சியைப் பார்த்துவிட்டு, காருக்கு திரும்பும் போது, லிசா மட்டும் அங்கேயே நின்றிருந்தார். சில விநாடிகள் கடந்து இருவரும் திரும்பி பார்க்கும் போது, லிசா அங்கு இல்லை. பதறிக் கொண்டு, விளிம்பிற்குச் சென்று பார்த்தபோது, 500 அடி பள்ளத்தில் லிசா விழுந்து கிடந்தது தெரிந்தது.

உதவி தேடி தகவல் அனுப்பி, ஆம்புலன்ஸ் வந்து சேரும் போது லிசா இறந்துபோயிருந்தார். அதிக உயரத்திலிருந்து விழந்த போது, தலையில் அடிபட்டு உடனடி மரணம். இந்த மாதிரி இறப்புக்கள் அந்த இடத்தில் அதிசயமான ஒன்று இல்லை. ஆகவே, கடமைக்காக போஸ்ட்மார்டம் செய்யப்பட்டு, விபத்து என முடிவு செய்யப்பட்டது. விபத்து ஏற்பட்டதற்கு முக்கிய காரணமாக, லிசா அணிந்திருந்த ஹை ஹீல்ஸ் செருப்பு கூறப்பட்டது.

சம்பவம் நடந்த இடத்தில் போலீசார் போட்டோ எதுவும் எடுக்கவில்லை. மேரி, தன் காமிராவில், விபத்து நடப்பதற்கு முன் நிறைய போட்டா எடுத்திருப்பதாகவும், அதை போலீசாருக்குத் தருவதாகவும் சொன்னார்.

மகளின் மரணம், வறுமையில் வாடிய லிசாவின் அம்மா, கேத்திக்கு மேலும் துயரத்தை ஏற்படுத்தியது. 2500 டாலர் இன்ஸீரன்ஸ் தொகையையும், இன்ஸீரன்ஸ் கம்பெனி தராமல் இழுத்தடித்தார்கள். 2 வருடங்கள் கழித்து, மேரி, கேத்திக்கு, அவர் மகளின் புகைப்படங்களை அனுப்பி வைத்தார். உடைந்து போன நகங்கள் மற்றும் உள்ளங்கையில் இருந்த காயங்கள், கேத்திக்கு சந்தேகத்தை கிளப்பியது. போலீசிடம் புகார் தந்தார். கீழே இருக்கும் போட்டாவைப் பார்த்த போலீசாருக்கும் சந்தேகம் அதிகமானது.

நீங்களும் பாருங்கள். இதில் சந்தேகப்பட என்ன இருக்கிறது ?

(முதல் போட்டோ - லிசா தனியே. ஹை ஹீல்ஸ் செருப்பை பாருங்கள்)

(2வது போட்டோ - ஜான் மற்றும் லிசா)

முதல் போட்டோவில் சுறுசுறுப்பாக இருக்கும் லிசா, இரண்டாம் போட்டோவில் சோர்ந்து போய், ஒரு வித தூக்கக் கலக்கத்திலிருப்பது போல இருப்பதைப் பாருங்கள். போஸ்ட்மார்டத்தில் சொதப்பிய உள்ளூர் போலீசார் செய்த ஒரே நல்ல விஷயம், லிசாவின் ரத்தத்தை சேகரித்து வைத்தது தான். இரண்டு வருடங்களாக பிரிட்ஜில் இருந்த ரத்தம் பரிசோதனைக்கு அனுப்பப்பட்டது. ரத்ததில் மன அழுத்தத்தால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்குத் தரப்படும் ஒரு மருந்து இருந்தது. லிசாவுக்கு அப்படி எந்த மருந்தையும் டாக்டர்கள் தரவில்லை. ஆனால், ஜான், அந்த மருந்தை எடுத்துக்கொள்பவர். மன அழுத்தம் இல்லாதவர்கள் அந்த மருந்தை சாப்பிட்டால், குழப்பம், சோர்வு மற்றும் தூக்கம் வருவது இயல்பு. இரண்டாம் போட்டோவில் இருக்கும் லிசா அந்த நிலையில் இருந்தார். இறப்பதற்கு இரண்டு மணி நேரம் முன்பு குளிர்பானம் குடித்தார். அதில் இந்த மருந்து கலக்கப்பட்டிருக்கலாம். இது ஒரு யூகமே. நிரூபிக்க முடியவில்லை.

அடுத்த போட்டோவைப் பாருங்கள். இது தான் லிசா உயிருடன் இருந்த கடைசி தருணங்கள்.

(தள்ளுவதற்கு முன் நோட்டமிடுதல்)

ஜானின் கைகள், லிசாவின் தோளைப் பிடித்தவாறு இருக்க, ஜான், பள்ளத்தைப் பார்க்காமல், யாராவது பார்க்கிறார்களா என்று நோட்டமிடுவது போல சுற்றும் முற்றும் பார்ப்பதைப் பாருங்கள். லிசாவின் கால்கள் மடங்கிய நிலையில் இருப்பது; இரண்டு கால்களும் ஒரே நேர்கோட்டில் இருப்பது (பள்ளத்தை எட்டிப் பார்க்கும் ஒருவர், ஒரு காலை முன்னும் , மற்றொரு காலை பின்னும் வைத்தவாரு எட்டிப் பார்ப்பார்கள். ஜானின் முன்னங்காலைப் பாருங்கள்) மற்றும் குனிந்த முகபாவனை, அவர், சுயநினைவில் இல்லை என்பதை உணர்த்துகிறது.

இந்த போட்டோவிற்கு அடுத்து எடுத்தப் படங்களைப் பாருங்கள்.

மேரி எடுத்த அடுத்த நான்கு போட்டோக்களில் இருப்பது, சம்பவம் நடந்த இடத்தின் 360 டிகிரி கோணத்தில் இருந்த பகுதிகளைத்தான். வெறுமனே நின்று கொண்டு சுற்றும் முற்றும் பார்ப்பதை விட, காமிரா வழியே போட்டோ எடுப்பதைப் போல, யாராவது இருக்கிறார்களா என மேரி பார்த்த போது இந்தப் போட்டோக்களை எடுத்திருக்கிறார்.

விசாரணையின் போது, மேரி ஒரு பெரிய குண்டைத் தூக்கிப் போட்டார். அது

“போட்டோ எடுத்தது நான் இல்லை. சம்பவம் நடந்த போது நான் அந்த இடத்திலேயே இல்லை. எந்த போட்டோவிலாவது நான் இருக்கிறேனா பாருங்கள் ?”

ஒரு போட்டோவைப் பார்த்த போலீசாருக்கு, அதில் தெரிந்த, போட்டோ எடுப்பவரின் நிழல் தெரிந்தது. தடயவியல் நிபுணர்களின் முடிவின் படி, அந்தப் போட்டோவை எடுத்தவர் 5 அடி 4 அங்குல உயரம் இருப்பவர் என முடிவு செய்தனர். மேரியின் உயரமும் அதுவே. உயரத்தை எப்படி பிதாகரஸ் தேற்றத்தின் மூலம் கண்டறிந்தனர் என்று கீழே உள்ள படத்தில் பாருங்கள்.

மேரியின் பின்புலத்தை ஆராய்ந்த போது கண்டறியப்பட்டவை

லிசா இறப்பதற்கு, இரண்டு நாட்களுக்கு முன் 35000 டாலருக்கு இன்ஸீரன்ஸ் எடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. இன்ஸீரன்ஸ் ஏஜண்டிடம் விசாரித்த போது, மேரி, இந்தப் பாலிசிதாரர், விபத்தில் இறந்தாலும் இந்தப் பாலிசி செல்லுபடியாகுமா ? என்று கேட்டதாக கூறினார்.

பாலிசியின் சாட்சிக் கையெழுத்துப் போட்டிருந்தவர், மேரியின் பக்கத்து வீட்டுக்காரர். ஆராய்ந்ததில் அது போலியாகப் போடப்பட்ட கையெழுத்து எனக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. காரணம் கையெழுத்தில் இருந்த எழுத்துப்பிழை.

லிசா இறந்த இரண்டாம் நாள், மேரி, 35000 டாலர் கேட்டு இன்ஸீரன்ஸ் கம்பெனிக்கு லெட்டர் அனுப்பினாள்.

கடந்த காலங்களில், மேரியின் முதல் கணவர் மற்றும் மேரியின் சிறு குழந்தை விபத்தில் இறந்தது தெரியவந்தது. அவர்கள் இருவருக்கும் இன்ஸூரன்ஸ் செய்யப்பட்ட தொகையும், அதே 35000 டாலர்கள் தான்.

மூன்று முறை, மேரி இருந்த வீட்டில் தீ விபத்து ஏற்பட்டு, அதற்காக இன்ஸீரன்ஸ் பணமும் அளிக்கப்பட்டிருந்தது. மேரி இதை ஒரு தொழில் மாதிரியே செய்து வந்திருக்கிறாள்.

ஏன் 35000 டாலர் ?. இன்ஸூரன்ஸ் கம்பெனி, இந்த மாதிரி சிறிய தொகை என்றால் பெரிய விசாரணை நடத்தாமல் பணத்தை தந்துவிடுவார்கள். அதனாலேயே, மேரி அனைத்திற்கும் 35000 டாலர் பாலிசி எடுத்திருந்தாள். கடைசியாக மாட்டிய அப்பாவி லிசா.

இந்த வழக்குக்கு முக்கிய தடயம் மேரி எடுத்த போட்டோக்கள். எல்லாம் சரி ! தனக்குத் தானே சூனியம் வைத்துக்கொள்வது போல, மேரி எதற்காக அந்த போட்டோக்களை எடுத்தாள் ?. விளையாட்டில் ஜெயித்த பரிசுக்கோப்பையை வைத்து அழகு பார்ப்பது போல, தான் புத்திசாலித்தனமாக செய்த கொலைக்கு அடையாளமாக வைத்துக்கொள்ள எடுத்த போட்டோக்கள் அவை. மேரிக்கு ஆயுள் தண்டனைக் கிடைத்தது. ஜான், சிறைச்சாலையில் இறந்து போனான். இன்ஸீரன்ஸ் கம்பெனிகள் நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டனர்.

7 மணி நேரத்தில் வாங்கிய புத்தகங்கள்

2011-01-09T18:25:00.002+05:30

போன வருடம் இந்தக் காரணத்தினால், புத்தகக்காட்சிக்கு போக முடியாதது பெரிய சோகம். இந்த வருடம், புத்தகக்காட்சி இருக்கிறதா என்ற சந்தேகம் வரும் வகையில் விளம்பரங்கள் இல்லாமல் இருந்தது. எஃப்.எம் கேட்கும் ஒரு நண்பர், 4ஆம் தேதி புத்தகக்காட்சி தொடங்கி விட்டது என்ற செய்தி சொன்னதிலிருந்து, வெள்ளிக்கிழமைக்காக காத்திருந்தேன்.

7 ஜனவரி 2011 - வெள்ளிக்கிழமை

வெள்ளிக்கிழமை 4 மணியளவில் ஆபீஸில் 2 மணி நேரம் பர்மிஷன் போட்டுவிட்டு, நண்பர்களுடன், புத்தகக்காட்சிக்கு போனபோது மணி 5. இந்த வருடம் கூட்டம் ரொம்ப கொஞ்சமே. 2 வருடங்களுக்கு முன்பிருந்த திருவிழாக் கோலம் மிஸ்ஸிங். மற்றபடி அதே செயின்ட் ஜார்ஜ் ஆங்கிலப் பள்ளி; புழுதி பறக்கும் வாகனம் நிறுத்துமிடம்; ரூபாய் 5 நுழைவுக் கட்டணம்; 10 கவுண்டர் இருந்தும் ஒரே ஒரு கவுண்டரில் மட்டும் நுழைவுக்கட்டணம் வசூலிக்கும் புத்திசாலித்தனம்; குறிப்பிட்ட புத்தக ஸ்டால் இருக்குமிடம் தெரியாமல் தேட வைத்தல்; அவசரத்துக்கு ஒதுங்கும் இடம் ரொம்ம்ம்ப தூய்மை; என்று வேறெந்த மாற்றமும் இல்லை.

சுஜாதாவின் புத்தகங்கள், எஸ்.ராவின் புதிய சில புத்தகங்கள் மற்றும் போன வருடம் வாங்காமல் விடுபட்ட, “வைஸ்ராயின் கடைசி நிமிடங்கள்” கட்டுரைத் தொகுப்பு. அவ்வளவு தான் என் லிஸ்ட்.

உயிர்மையில் நுழைந்து “காண் என்றது இயற்கை” மற்றும் “அது அந்தக் காலம்” வாங்கினேன். அங்கிருந்த நர்சிமைப் பார்த்தேன். அவரிடம் அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டு பேசலாம் என்று நினைத்தேன். “பின்னோக்கியா ? ஓ ! அப்படின்னு ஒரு ப்ளாக் எழுதுறீங்களா ?” என்று கேட்டுவிட்டால் என்ன செய்வது என்று நினைத்து அந்த நினைப்பை விட்டேன்.

அடுத்து கிழக்குப் பதிப்பகத்தில் வைஸ்ராயைத் தேடினேன். அங்கிருந்தவரிடம் கேட்ட போது ஸ்டாக் இல்லை என்று சொன்னார் (பிறகு தான், வைஸ்ராய், உயிர்மைப் பதிப்பக வெளியீடு என்பது நியாபகம் வந்தது. கூடவே “ஸ்டாக் இல்லை” என்று சொன்ன கிழக்கில் வேலை செய்பவரும் நியாபகம் வந்தார்).

கிழக்கில் செம கூட்டம். நிறைய புத்தகங்கள். டாலர் தேசமும், அகம்.புறம்.அந்தப்புறம் எடுத்துப் பார்த்தேன். விலை எடுத்த இடத்தில் திருப்பி வைக்க சொன்னது. நிறைய சுஜாதா புத்தகங்கள். அந்த தலைப்புகள் பாரதி பதிப்பகம் மற்றும் விசா பதிப்பகங்களில் கம்மியான விலையில் கிடைப்பதால், முதலில் அங்கு பார்த்துவிட்டு, அங்கு கிடைக்காத தலைப்புகளை இங்கு வாங்கலாம் என முடிவுசெய்தேன்.

தினத்தந்தியின் காலச்சுவடுகள் வாங்கலாமா என்று நினைத்தேன். ராஜீவ் காந்தி கொலையுண்ட கோரமான அந்தப் படத்தைப் பார்த்து நினைப்பைக் கைவிட்டேன்.

பாரதி பதிப்பகத்தில் சில சுஜாதா புத்தகங்கள் (பூக்குட்டி, மனைவி கிடைத்தாள்) நிறைய பட்டுக்கோட்டை பிரபாகர் புத்தகங்கள் 1990ஆம் வருட விலையில் அள்ளினேன். பாரதியின் வாழ்வைப் போலவே, பதிப்பகமும் அதிக புத்தகங்கள் இல்லாமல் பொலிவில்லாமல் இருந்தது. சுஜாதா புத்தகங்களின் மறு பிரசுரம் செய்யும் உரிமை அவர்களிடம் இல்லை என்று சொன்னார்கள்.

மணி 7.30 ஆன போது, கால் வலி பின்னியெடுத்தது. கவனம் புத்தகங்களிலிருந்து காலுக்கு மாறியது. வயசானதால்தான் கால் வலிக்கிறதா என்று சுற்றும் முற்றும் பார்த்தேன். மீன் பிடிக்க கொக்கு நிற்பது போல, பலர், தங்கள் கால்களில், கைகள் வைத்தபடி நின்றதைப் பார்த்து மனம் அமைதியடைந்தேன். அதற்குள் நண்பர்கள் அவர்கள் வாங்கிய புத்தகங்களுடன் (ஓஷோவின் அனைத்து புத்தகங்களும்) வர, வெளியிலிருந்த அரங்கில் வைரமுத்து பேச ஆரம்பித்திருந்தார். சிறிது நேரம் பேச்சைக் கேட்டுவிட்டு கிளம்பினோம்.

வீட்டிற்கு வந்த முதல் வேலையாக எஸ்.ராவின் புத்தகம் படித்துவிட்டு, சுடச்சுட, பதிவு போட்டேன்.

8 ஜனவரி 2011 - சனிக்கிழமை

பையனிடம், புத்தகம் வாங்கிவிட்டு 1 மணி நேரத்தில் வந்துவிடுவோம் என்று சொல்லி, அண்ணன் வீட்டில் விட்டு விட்டு நானும், என் மனைவியும், புத்தகக்காட்சிக்கு போன போது, மணி 4.

நேற்று போல இல்லாமல், கூட்டம் அதிகமாக இருந்தது கண்டு மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. விளம்பரங்கள் (அதிகமாக) செய்யாமலேயே மக்கள் வருவது நல்லதே. செயிண்ட் ஜார்ஜ் பள்ளியில், நீர் சேமிப்புக்காக ஆங்காங்கே, சிறு சிறு கிணற்றை இயற்கையே கட்டிவைத்திருக்கிறது. இயற்கையை பாழ்படுத்த விருப்பமில்லாமல், பள்ளங்களை அப்படியே பாதுகாத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஒரு வழியாக காரை நிறுத்திவிட்டு வந்தால், டிக்கெட் வாங்குமிடத்தில் மலைப்பாம்பு போல பெரிய க்யூ நின்றிருந்தது. ஒரு கவுண்டரில் மட்டுமே டிக்கெட் தந்து கொண்டிருந்தார்கள்.

நேற்று, ஒவ்வொரு வரிசைக்கும் முன் ஒட்டியிருந்த ஸ்டால் பெயர்கள் அடங்கிய போஸ்டர் கிழிக்க (??) / நீக்கப்பட்டிருந்தது. ஸ்டால்களைக் கண்டுபிடிப்பதற்கு ஷெர்லாக் ஹோம்ஸ் உதவியை நாட வேண்டியிருந்தது.

குழந்தைகளுக்கான புத்தகங்கள் விற்கும் ஸ்டால்களை நோக்கி என் மனைவி போக, நான் உயிர்மைக்கு வந்தேன்.

மனுஷ்யபுத்திரனிடம் ஆட்டோகிராஃப் வாங்கிக்கொண்டிருந்தனர். நுழைய முடியாத அளவுக்கு கூட்டம். எஸ்.ராவின் ”பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் மழை” வாங்கும் போது கார்க்கி தன் நண்பர்களுடன் வந்திருந்தார். எஸ்.ராவின் “உறுபசி” ஸ்டாக் இல்லையென்றார்கள். ஹிந்திக்காரர்கள் போல இருந்த இருவர், சுஜாதா போட்டோ போட்ட புத்தகங்களைப் பார்த்து, பில்கேட்ஸா? என்று ஹிந்தியில் கேட்டுக்கொண்டிருந்தனர். கம்ப்யூட்டரைப் பொறுத்தவரை, தலைவர் இன்னொரு பில்கேட்ஸ் என்பதில் சந்தேகமில்லையே.

அதிஷா, கண்ணதாசனின் சுயசரிதமான வனவாசம் பற்றி எழுதியது நினைவுக்கு வந்தது. கண்ணதாசன் பதிப்பகத்தில், வனவாசம் மற்றும் அகதா கிறிஸ்டியின் இரு புத்தகங்கள் வாங்கிவிட்டு, பில் போடும் இடத்திற்கு வந்தேன். பில் போடுபவர் (பதிப்பக உரிமையாளர் ??), அங்கு வேலை செய்பவர்களிடம் கோபமாக பேசிக்கொண்டிருந்தார். முகத்தை கடுகடுப்பாக வைத்துக்கொண்டு, பார்க்கவே பயமுறுத்திக்கொண்டிருந்தார்.

விசா பதிப்பகத்தில் நிறைய சுஜாதா புத்தகங்களை வாங்கிவிட்டு, ஐந்தாவது அத்தியாயம் மற்றும் ”கிளியோபாட்ரா”, கிழக்கில் வாங்கிய போது, நேற்று வந்த கால் வலி, இந்த முறை அரைமணி முன்னரே வந்துவிட்டது. 1 நாளில் அவ்வளவு வயசாகுமா என்ன ?. அதற்கு மேல் புத்தகங்கள் வாங்க பொறுமையில்லை. பார்க்கிங்கில் இருந்து காரை எடுத்துக்கொண்டு (அரங்கில் வாலியைப் பற்றி ஒருவர் பேசிக்கொண்டிருந்தார். வாலி பேச ஆரம்பிக்கும் வரைக் காத்திருக்க முடியாததால்) 1 மணி நேரம் ட்ராபிக்கில் ஊர்ந்து வந்தபோது, அண்ணன் வீட்டில் இருந்த என் பையன் அழ ஆரம்பித்திருந்தான்.

வாங்கிய எல்லா புத்தகங்களையும், அதன் புத்தக வாசனையோடு, அவற்றின் முன்னுரைகளையும் படிப்பதே ஒரு ஆனந்தம் தான்.

இந்த வருடம் தேடியும் கிடைக்காத ஒரு புத்தகம் - இந்திரா சௌந்தர்ராஜனின் “வானத்து மனிதர்கள்” (எங்கு கிடைக்கும் என்று யாருக்காவது தெரிந்தால் சொல்லுங்கள்).

அனைவருக்கும் புத்தகங்களோடும், கரும்போடும் இனிய பொங்கல் நல்வாழ்த்துக்கள்.

காண் என்றது இயற்கை - அனுபவம்

2011-01-08T14:00:00.002+05:30

சிறுவயதில் ஓசூரில் இருந்தபோது, அருகிலிருந்த மலை உச்சியில் தெரியும் ஒற்றை ஆலமரத்தை (கீழிருக்கும் படத்தில் தெரியும்) தினமும் பார்ப்பேன். விழுதுகளோடு, கோட்டோவியம் போன்ற அதன் அழகு வசீகரமானது. ஒரு நாள் அந்த மலை உச்சிக்குச் சென்ற போது, அங்கிருந்து, என் வீட்டைப் பார்க்க முயன்று, வீட்டைத் தேடித் தேடி தோற்றேன். வீட்டிலிருந்து மரத்தைப் பார்க்க முடிந்தது, ஆனால் அங்கிருந்து என் வீட்டைப் பார்க்க முடியவில்லை என்ற ஏக்கம்.

ஓசூர் மலையும் அந்த மரமும்

தற்போது என் வீட்டிலிருந்து தெரியும் செயிண்ட்தாமஸ் குன்றும், இரவு நேரங்களில், விமான நிலையத்தின் விளக்கு ஒளியின் பிண்ணனியில் தெரியும் குன்றின் உச்சியிலும் அதே ஒற்றை மரம்.

செயிண்ட் தாமஸ் குன்றும் மரமும்

ஊட்டி மற்றும் கொடைக்கானல் மலைகளில் ஏற நேர்க்கோடாக, செங்குத்தாக சாலை இருக்கும் என்று சிறுவயதில் நினைத்திருந்தேன். தூரத்தில் இருந்து பார்க்கும் போது சாலைகள் இல்லாமல்/தெரியாமல் இருப்பதைப் பார்த்து, எப்படி இதன் மேல் வண்டிகள் போகும் என்று வியந்திருக்கிறேன்.

காண் என்றது இயற்கை - எஸ்.ராவின் மற்றுமொரு அருமையான படைப்பு. இதன் முதல் கட்டுரை - மலையைப் பற்றி. அதைப் படித்த உடன் எனக்குத் தோன்றிய மலை அனுபவங்கள்தான் முன் பத்திகளில்.

புத்தகம் ஒன்றைப் படிக்கும் போது “அட இது என் வாழ்க்கையில் நடந்திருக்கிறதே !” என்று நம் அனுபவங்களைத் தூண்டுபவையாக இருக்கும். மற்றொரு வகைப் புத்தகம், நாம் அனுபவிக்காத, வாழ்க்கையில் சந்திக்காத விஷயங்களை விவரிப்பதாக இருக்கும். எஸ்.ராவின் இந்தப் புத்தகம் முதல் வகையைச் சேர்ந்தது.

மலை தோன்றுகிறது என்ற கட்டுரையில், விடியலை, மலையின் பிண்ணனியில் அவர் விவரிப்பது அற்புதமாக இருக்கிறது. படிக்கும் போது, ஏ.ஆர்.ரஹ்மானின், “வெள்ளைப் பூக்கள்” பாடல் நினைவுக்கு வந்தது. அந்தப் பாடலில் வரும்

”மண்மேல் மஞ்சள் வெளிச்சம் விழுகவே

மலர்கள் சோம்பல் முறித்து எழுகவே
குழந்தை விழிக்கட்டுமே தாயின் கதகதப்பில்”

என்ற வரிகள் விவரிக்கும் விடியலின் இதம், இவரின் இந்தக் கட்டுரையில். மலையிலிருந்து பாயும் காட்டருவிக்கு இவர் தந்திருக்கும் உவமை, இதற்கு முன் படித்திராதது.

மற்ற கட்டுரைகள் ...

சிறு செடி
மழை என்ன செய்யும்
பசித்த மழை
யானை பார்த்தல்
ஆடுகளின் நடனம்
அழைக்கும் நிழல்
மைனா அலையும் பகல்

இன்னும் பிற .....

எஸ்.ராவின் வாசகர்கள் அனைவரும் கண்டிப்பாக படிக்கவேண்டிய புத்தகம் இது. மற்றவர்களுக்கு - இவரின் தேசாந்திரி படித்திருக்கிறீர்களா ? பிடித்திருந்ததா ?. பிடித்திருந்தால், இந்த புத்தகமும் மிகவும் பிடிக்கும்.

தலைப்பு : காண் என்றது இயற்கை
ஆசிரியர் : எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
பதிப்பகம் : உயிர்மை பதிப்பகம்
168 பக்கங்கள் - விலை. ரூ 90.

படங்களுக்கு நன்றி : www.uyirmmai.com, http://ta.wikipedia.org/

வந்துடுச்சு (காமிக்ஸ்) தீபாவளி

2010-10-25T12:47:00.001+05:30

நீங்கள் காமிக்ஸ் பிரியர் என்றால், யுவகிருஷ்ணா (லக்கிலூக்) அவர்களின் இந்தப் பதிவை கண்டிப்பாக படியுங்கள். காமிக்ஸ் பிரியர்களுக்கான ஸ்பெஷல் தீபாவளி வந்துவிட்டது. தகவல் தந்த யுவகிருஷ்ணாவுக்கு நன்றி.

அக்டோபர் - 1987 - தீபாவளி

(நன்றி- http://tamilcomicsulagam.blogspot.com)

அக்டோபர் - 2010 - தீபாவளி

இன்று காமிக்ஸ் கிடைத்தது. அட்டைப் படங்கள் இங்கே.

எந்திரன் - திரைக்கதையில் தந்திரன் ?

2010-10-08T12:44:00.000+05:30

ஒரு வழியாக முக்கியமான ஜனநாயக கடமையான எந்திரன் படம் பார்த்தல் நிறைவுக்கு வந்தது. இந்தப் படத்தில் நடிக்க ஏன் ரஜினி சம்மதித்தார் என்று புரியவில்லை. படம் பார்க்கும்போது ஸ்கிரீனில் தெரிவது ரஜினி என்ற உணர்வே ஏற்படவில்லை. சங்கர், பழைய பாக்கியராஜ் பட சிடிக்களை உடனடியாக பார்க்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கிறார். திரைக்கதை படு சொதப்பல். ஒவ்வொரு காட்சியும் மனதில் பதிவதற்கு பதிலாக எப்பொழுது முடியும் என்று இருந்தது.

தீ விபத்தில் காப்பாற்றப்படும் பெண்ணின் தற்கொலை; அதுவும் லைவ்வாக டிவியில் காட்டப்படுவது - என்ன ஆச்சு சங்கருக்கு என்ற கேள்வி எழுப்பியது.

சயன்டிஸ்ட் ரஜினியை அடக்கிவாசிக்க வைத்தாகிவிட்டது. ரோபோ ரஜினியும், தன் மேனரிசங்களை காட்ட முடியாத நிலையில் இருப்பதற்கு காரணம் அது ஒரு இயந்திரம். ஒரிஜினல் ரஜினியை ரசிகர்கள் பார்க்க இருந்த ஒரே வாய்ப்பு வில்லன் ரஜினி. கார், ஹெலிகாப்டர் மற்றும் போலீசைத் தாக்குவதே முழுவேலையாக இருந்ததால், வில்லன் ரஜினிக்கும் ஒரு சில காட்சிகளைத் தவிர மற்றவைகள் சண்டை போடுவதிலேயே போய்விட்டது. அவர் சிரிக்கும் சிரிப்பு கொஞ்சம் அதிகமாகவே பட்டது.

இந்தப் படத்தில் ஐஸ்வர்யா ராய் சம்மந்தப்பட்ட காட்சிகள் தனியாக எடுத்து பிறகு கிராபிக்ஸ் செய்து ஒட்டிவிட்டார்களோ என்று தோன்றியது. பல இடங்களில் அவரின் ரியாக்‌ஷன் காட்சியமைப்பிலிருந்து வித்தியாசமாக இருக்கிறது. வில்லன் ரஜினி தன் மாளிகைக்கு அவரைக் கடத்திப் போகும்போது, பொருட்காட்சியில் வேடிக்கை பார்ப்பது போன்ற அவரது ரியாக்‌ஷன்..ம்ம்...

உலக அழகி, ராம்ப் வாக் செய்யவேண்டும். அப்படி செய்யும் போது கையில் எதாவது ஒன்றை எடுத்துக்கொண்டு போகவேண்டும். அதற்காக ஒரு சூட்கேஸ். அந்த சூட்கேஸில் “காதல்ரத்து பத்திரம்”. சங்கர்ஜி என்னங்க இதுதானா உங்க 10 வருஷ திரைக்கதை உழைப்பு ??. பாலகுமாரன் மற்றும் சுஜாதா போன்றவர்களின் உதவி கிடைக்கவில்லையா ?

கிளைமேக்ஸ் கோர்ட் சீன் - ஒரு 1000 போலீசாரைக் கொன்ற இயந்திரன், தான் ஒரு இயந்திரம் அதனால் தன்னை தண்டிக்க முடியாது என்று வாதாடும் போது, சயின்டிஸ்ட் ரஜினி புன்முறுவல் செய்கிறார். சமூக நலன் மிகுந்த ஒரு சயின்டிஸ்ட் 1000 மக்களைக் கொன்ற வருத்தம் இல்லாமல் எப்படி அந்தமாதிரி ஒரு ரியாக்‌ஷன் தரமுடியும் ?. எடிட்டர் எப்படி விட்டார் ?.

முத்தாய்ப்பாக, வில்லனுக்கு பில்டப் பாடல்வைத்து சங்கர் தான் ஒரு வித்தியாசமான இயக்குனர் என்று நிரூபித்திருக்கிறார்.

மற்ற விஷயங்களை இந்தப் பதிவுகளில் சொல்லிவிட்டார்கள்.

ஜய்ன்ஜ் பிக்ஜன்(எந்திரன்) - விசா பக்கங்கள்
எந்திரன் (2010) - கருந்தேள் கண்ணாயிரம்
எந்திரன் - கருப்புபெட்டி

ரஜினி தன் அடுத்தப் படத்தை மிகவும் கவனமாக தேர்வு செய்யவேண்டும் என்பதே என் போன்ற ரசிகனின் வேண்டுகோள்.

அப்’பாவி’ப் பெண் - துப்பறியலாம் வாங்க

2010-09-10T17:04:00.001+05:30

டெக்சாஸ் - தீயணைப்புப் பிரிவில் வேலை பார்த்த தாம்சனுக்கு, 2000ஆம் வருடம் மிக மோசமாக இருந்தது. முதலில் தீயணைப்பு வண்டியிலிருந்து கீழே விழுந்து காயமடைந்தார். பிறகு நடந்த அறுவை சிகிச்சையில் தொற்று ஏற்பட்டு மீண்டு வந்தார்.

ஒரு நாள் காலை, தாம்சனுக்கு வயிற்றில் நெருப்பு எரிவது போல் இருந்தது. திடகாத்திரமான 32 வயது இளைஞன், இவ்வளவு நோய்வாய்ப்பட்டு யாரும் பார்த்ததில்லை. வயிற்றைத் தாக்கும் ஒரு வைரஸ் நோய்க்கு மருந்து சாப்பிட்டதில் உடல் நிலை தேறினார். இரண்டு நாள் கழித்து, மனைவி, லின் செய்து தந்த ஸ்வீட் டீ மற்றும் சாண்ட்விச்சை சாப்பிட்டு விட்டு, ஓய்வு எடுக்கப்போனவர், கொஞ்ச நேரத்தில் போய் சேர்ந்துவிட்டார்.

தாம்சனின் அகால மரணம் அனைவரையும் உலுக்கிவிட்டது. என்ன ஆயிற்று அவருக்கு?. மருத்துவ ரிப்போர்ட்டில், இருதயக்கோளாறு தான் மரணத்திற்கு காரணம் எனக் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. அளவுக்கு அதிகமாக இருதயம் வீங்கியிருந்தது. தாம்சனின் அம்மாவுக்கு இதை நம்பவே முடியவில்லை. தாம்சனுக்கு இருதயக்கோளாறு எதுவும் இல்லை.

மாண்டவர் மீண்டுவருவதில்லையே !. அழுது அரற்றிய லின்னுக்கு கிடைத்த, தாம்சனின் இன்சூரன்ஸ் தொகையான 35,000 டாலர், இரண்டு குழந்தைகளை வளர்ப்பதற்கு போதுமா ?. அதிலும் ஒரு பெரிய சோகம். 2 லட்சம் டாலருக்கு இன்சூரன்ஸ் செய்திருந்த தாம்சன், 15 நாட்களுக்கு முன், தவணையைக் கட்ட மறந்ததால், பாலிசி காலாவதியாகிவிட்டது. இறந்தும் தாம்சனுக்கு அதிர்ஷ்டமில்லை; முக்கியமாக லின்னுக்கும்.

2 வாரம் கழித்து, தாம்சனின் அம்மாவிற்கு, அடுத்த ஊரிலிருந்து ஒரு கடிதம் வந்தது.

6 வருடங்களுக்கு முன் ஜான் முதலில் வயிற்று வலியால் அவதிப்பட்டு, பின் சரியாகி, அடுத்த 2ஆம் நாள் மரணமடைந்தார். போஸ்ட்மார்டத்தில், தாறுமாறான இருதயத்துடிப்புதான் காரணம் என்று சொல்லப்பட்டது. ஜானின் அம்மாவுக்கு சந்தேகம் இருந்தாலும், போலீசார், மேற்கொண்டு விசாரணை செய்யவில்லை.

சரி ! ஜானுக்கும், 2 வாரத்திற்கு முன் இறந்துபோன தாம்சனுக்கும் எதாவது சம்பந்தம் இருக்கிறதா ?. இருவரும் அரசாங்கப் பணியில் இருந்தவர்கள். இந்த ஒற்றுமையைத் தவிர இன்னொன்றும் இருக்கிறது. அது ! லின். 6 வருடங்களுக்கு முன் ஜானின் மனைவியாக இருந்தவள், லின்.

லின்னின் இரண்டு கணவர்களின் திடீர் மரணம் தற்செயலான ஒன்று என நம்பமுடியவில்லை. சிறு பொறியாக இருந்த சந்தேகம் லின்னைப் பற்றித் தெரிந்ததும், பற்றி எரியத்தொடங்கியது. தாம்சன் மற்றும் ஜானின் போஸ்ட்மார்டத்தில் கண்டறியப்பட்டு, அலட்சியப்படுத்தப்பட்ட ஒரு விஷயம்; இருவரது கிட்னியிலும் இருந்த “கால்சியம் ஆக்ஸலேட்” என்று வஸ்து. ஆனால், இருவரது உடலிலும் எந்த ஒரு விஷமும் கண்டறியப்படவில்லை.

கால்சியம் ஆக்ஸலேட் உடலில் வருவதற்கு, எத்திலின் க்ளைக்கால் (Ethylene Glycol) என்ற ரசாயனப் பொருள் காரணம். தாம்சனின் பரிசோதனையில், எத்திலின் க்ளைக்காலின் அளவைப் பரிசோதிக்கையில் கணக்கில் சிறிய தவறு நேர்ந்திருந்தது. அதனை சரிசெய்தபின், தாம்சனின் உடலில் இருந்த 10 மடங்கு அதிக எத்திலின் க்ளைக்கால்தான், மரணத்திற்கு காரணம் என்று உறுதிசெய்ய்யப்பட்டது.

எத்திலின் கிளைக்கால் என்பது, குளிரினால் வாகன எரிபொருள் உறையாமல் தடுக்க கலக்கப்படும் ஆண்டி ஃப்ரீஸ் என்ற ஒரு பொருள். புதைக்கப்பட்ட ஜானின் உடல் தோண்டி எடுக்கப்பட்டு செய்யப்பட்ட பரிசோதனையில், உடலில், எத்திலின் க்ளைக்கால் இருந்தது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.

லின்னைப் பற்றி போலீசார் மேற்கொண்ட விசாரணையில் தெரிந்த உண்மைகள்:

தாம்சன் புதைக்கப்படும் நேரத்தில், இன்சூரன்ஸ் கம்பெனிக்கு, தன் செல்போன் மூலம் மூன்று முறை தொடர்புகொண்டு, பாலிசி பணம் விரைவில் கிடைக்குமாறு லின் கேட்டிருக்கிறாள்.

தாம்சன் இறப்பதற்கு சில நாள் முன், பிராணிகள் காப்பகத்திற்குச் சென்று, பூனைகளைச் சாகடிக்க எந்த விஷத்தை உபயோகப்படுத்த வேண்டும் என்று லின் கேட்டிருக்கிறாள். சந்தேகம் கொண்டு, அந்தக் காப்பகத்தின் உரிமையாளர், விஷத்தின் பெயரைக் கூற மறுத்திருக்கிறார். இதனைத் தொடர்ந்து, லின்னுக்கு வேறு வழியில்லாமல் போனது. ஜானை சாகடிக்க பயன்படுத்திய அதே “ஆண்டி ஃப்ரீஸ்”சையே உபயோக்கிக்க முடிவு செய்தாள்.

லின்னின் பேங்க் மேனேஜர், லின் கிட்டத்தட்ட 35,000 டாலர் கடனை அடைக்க வேண்டிய நிர்பந்தத்திலிருந்ததைத் தெரிவித்தார். தாம்சன் இறப்பதற்கு 2 வாரங்களுக்கு முன், லின் பேங்க்கிற்கு வந்து, கடனை 2 வாரங்களின் அடைப்பதாக உறுதியளித்திருந்தாள்.

லின்னின் கடன் வாங்கும் மற்றும் பணம் செலவழிக்கும் வேகம், இந்தியா, உலகவங்கியின் கடன் வாங்கும் வேகத்தைக் காட்டிலும் அதிகமானது. ஜான் இறப்பதற்கு முன், தன் நண்பர்களிடம், லின் செலவழிக்கும் வேகத்தைப் பற்றி புலம்பியிருக்கிறார்.

ஜான் இறந்ததும், இன்சூரன்ஸ் பணம் 1,50,000 டாலர் + மாதாந்திர பென்ஷன் தொகை 750 டாலர், லின்னுக்குக் கிடைத்திருக்கிறது. தாம்சன் இறப்பதற்கு முன் லின் மேல் சந்தேகமடைந்ததாலேயே, தன் 2 லட்சம் டாலர் பாலிசிக்கு தவணைக்கட்டாமல் இருந்திருக்கிறார். இது லின்னுக்குத் தெரியாமல் போனது, லின்னின் துரதிருஷ்டமே.

விசாரணையில் தெரியவந்த இன்னொன்று, தாம்சனை, லின் திருமணம் செய்யாமலே சேர்ந்துவாழ்ந்தது. அதற்குக் காரணம், தாம்சனை திருமணம் செய்துகொண்டால், ஜானின் பென்ஷன் தொகைக் கிடைக்காது என்பது.

எத்திலின் க்ளைகால் போன்ற ஒரு ரசாயனம் உணவில் கலந்திருந்தால், உண்பவருக்கு சுவை தெரியாமல் இருந்திருக்குமா ?. எத்திலின் க்ளைகாலை, எதாவது இனிப்பு உணவுடன் சேர்க்கும்போது, அதன் ரசாயன நாற்றம் தெரியாமல் போய்விடும். இந்த வழக்கு முடிந்த உடன், அரசாங்கம், எத்திலின் க்ளைகாலில் கசப்புச் சுவையை சேர்க்கச் சொல்லி உத்தரவிட்டது. (நம் ரேஷன் கடையில் வினியோகிக்கப்படும் மண்ணென்ணையில், நீல நிறம் கலப்பது போல).

லின் - இவ்வளவு சின்ன பெயரை வைத்துக்கொண்டு செய்த குற்றமோ மிகப்பெரியது. அதற்குப் பரிசு, இரண்டு ஆயுள் தண்டனை. லின்னின் பெயர் உலகத்தின் மிகப்பெரிய வில்லிகளின் பட்டியலில் நீங்கா இடத்தைப் பிடித்தது.

தரமாட்டேன்

2010-08-27T10:39:00.000+05:30

காலை வந்த வார இதழை

எடுத்துவைத்து

விளையாட்டு காட்டும் மகன்.

காட்பரீஸ் சாக்லேட்,

சிறுத்தைப் பட நோட்டு,

கலர் பென்சில்,

எதற்கும் மசியாமல்,

”தரமாட்டேன் போப்பா !”
என்பதே பதில்.

பள்ளிக்குப் போனபின்

கேட்பாரற்றுக் கிடக்கும்

புத்தகத்தை எடுக்க

ஏனோ மனமில்லை.

ஹைக்கூ

2010-08-21T11:33:00.001+05:30

வலைச்சரம் - 7ஆம் நாள்

2010-08-15T00:11:00.000+05:30

இளங்கன்று - வலைச்சரம் - 7ஆம் நாள்

வலைச்சரம் - 6ஆம் நாள்

2010-08-14T11:04:00.001+05:30

புதையல் வேட்டை - வலைச்சரம் - 6ஆம் நாள்

வலைச்சரம் - 5ஆம் நாள்

2010-08-13T09:07:00.000+05:30

பதிவுலக அர்ஜூனன்கள் - வலைச்சரம் - 5ஆம் நாள்

வலைச்சரம் - 4ஆம் நாள்

2010-08-12T09:18:00.001+05:30

தொடரும் பயணங்கள் - வலைச்சரம் - 4ஆம் நாள்

வலைச்சரம் - 3ஆம் நாள்

2010-08-11T08:29:00.002+05:30

அன்பினால் - வலைச்சரம் - 3ஆம் நாள்

வலைச்சரம் - 2ஆம் நாள்

2010-08-10T09:10:00.002+05:30

அனுபவம் பலவிதம் - வலைச்சரம் - 2ஆம் நாள்

வலைச்சரம் - முதல் நாள்

2010-08-09T09:07:00.002+05:30

நண்பர்களே,

இன்று (9-ஆகஸ்டு-2010) முதல், வரும் ஞாயிற்றுக்கிழமை (15-ஆகஸ்டு-2010) வரை, வலைச்சரம் வலைத்தள, ஆசிரியர் பொறுப்பை, சீனா சார் அளித்திருக்கிறார். அங்கு வந்து, பதிவுகளைப் படித்து, தங்களின் மேலான கருத்துக்களை, பின்னூட்டமாக அளிக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

முக்கியமான பதிவுகள் - வலைச்சரம் - முதல் நாள்

பதிவுலகில் நான் எப்படிப்பட்டவன் ? - ஆச்சரியமூட்டும் தகவல்கள்

2010-07-30T13:01:00.001+05:30

”ப்ளீஸ்ப்பா !! என்னையும் ஆட்டத்துல சேர்த்துக்கோங்க”, ன்னு கேட்குற மாதிரி இந்த தொடர் அழைப்புக்காக காத்திருந்தேன். ப்ரியமுடன் வசந்த் அழைத்துவிட்டார். மிக்க நன்றி. வாங்க பதிவுக்குள் செல்லலாம்.

1) வலைப்பதிவில் தோன்றும் உங்கள் பெயர்?

பின்னோக்கி

2) அந்தப் பெயர் தான் உங்கள் உண்மையான பெயரா? இல்லை எனில் பதிவில் தோன்றும் பெயரை வைக்க காரணம் என்ன?

உண்மையான பெயர் *****. என்னது ? ஒரே * ஆ தெரியுதா ?. அப்ப நீங்க ஒழுங்கா இன்கம்டாக்ஸ், இந்த வருஷம் அல்லது எந்த வருஷமும் கட்டலைன்னு தெரியுது. ஒழுங்கா கட்டுனவங்களுக்கு இது * ஆ தெரியாது. இப்ப சொல்லுங்க, என் உண்மையான பெயர் தெரியுதா ? தெரியலையா ?. தெரியலைன்னு சொல்றவங்க, அவங்களோட முழு விலாசத்தையும் எனக்கு அனுப்பி வைங்க. ஹலோ... இதுக்கெல்லாம் மிரண்டு போய், பதிவ படிக்காம போய்டாதீங்க..

சின்ன வயசு அனுபவங்களைப் பத்தி எழுத வேண்டும்னு தோணுச்சு. அதுனால பின்னோக்கின்னு பெயர் வெச்சுக்கிட்டேன். இப்ப, ரோடுல போனா, எல்லாரும் பின்னோக்கி !! பின்னோக்கின்னு ரொம்ப பாசமா கூப்பிடுறாங்க (பின்னாடி பார்த்து வண்டி ஓட்டாத ! முன்னாடி பார்த்து ஓட்டுன்னு திட்டுறாங்கன்னு, யாரும் பின்னூட்டம்... அட ! பாருங்க இதக் கூட பின்னூட்டம்னுதான் சொல்றோம். முன்னூட்டம்னு சொல்றதில்லை.) போதும் என் பெயர்க்காரணம்னு நினைக்கிறேன். நெக்ஸ்ட் கொஸ்டியன் ப்ளீஸ் !!

3 )நீங்கள் தமிழ் வலைப்பதிவு உலகில் காலடி எடுத்துவைத்ததைப் பற்றி.

ம்ம்.. அது ஒரு பெரிய கதை. ஒரு டவுட்டு. எதுக்கு எல்லாரும் உண்மைய சொல்றத்துக்கு முன்னாடி அத கதைன்னு சொல்லி ஆரம்பிக்கிறாங்க ?. சரி விஷயத்துக்கு வருவோம். ஒரு வருஷத்துக்கு முன்னாடி என் பையனுக்கு ஸ்கூல்ல, தமிழ் கட்டுரை எழுத சொன்னாங்க. தமிழ்ல டைப் பண்றத்துக்கு nhm writer டவுன்லோடு பண்ணி, டைப்படிக்க கத்துக்கிட்டு, அப்புறமா ஏன் நம்மோட எண்ணங்களை, எல்லாருக்கும் சொல்லக்கூடாதுன்னு நினைச்சேன். எழுத ஆரம்பிச்சேன். அப்ப ஆரம்பிச்சது இந்தப் பயணம். (யார் அங்க ?? டிக்கெட் வாங்கியாச்சான்னு கேட்குறது ?)

4) உங்கள் வலைப்பதிவை பிரபலமடையச் செய்ய என்ன என்னென்னவெல்லாம் செய்தீர்கள்?

முதல் பதிவு போட்ட உடனே, தமிழ்மணத்துல சேர்த்தேன். அப்புறம் கொஞ்ச நாள் கழிச்சு, தமிழிஸ்ல சேர்த்தேன். யாரும் இல்லாத கடைக்கு டீ ஆத்துறது ரொம்ப கஷ்டம் தெரியுமா. நாம ஒரு பதிவு எழுதி, அத நாம மட்டுமே படிக்குறது ரொம்பக் கொடுமைங்க. அப்புறம் என் ஆபீஸ்ல இருக்குறவங்கள மிரட்டி என் பதிவ படிக்க வெச்சேன். கொஞ்ச நாள் கழிச்சு, எல்லாரும் என்கிட்ட பேசவே பயந்தாங்க. எங்க ! பேசுறத எல்லாம் எடுத்து பதிவா போட்டுடப்போறானோன்னு.

ரொம்ப பிரபலமான உடனே, கொஞ்சம் நாள் முன்னாடி ஞானோதயம் (யாரால ? என்னது ! நித்தின்னு யாரோ சொல்ற மாதிரி இருக்கே. அப்படி எல்லாம் எதுவும் இல்லைங்க) வந்தது. இப்ப பேஜ் கவுண்டர்ர என் ப்ளாக்குல இருந்து எடுத்துட்டேன். (ஏய் ! ரொம்ப நடிக்காத, இப்பத்தான் ப்ளாக்கர்லயே எத்தனைப் பேர் வந்தார்கள் ! சென்றார்கள்னு குடுக்குறாங்களே..) சே..இந்த மனசாட்சியோட தொல்லைத் தாங்கலை. அப்ப அப்ப வந்து தொல்லைக் குடுக்குது.

5) வலைப்பதிவின் மூலம் உங்கள் சொந்த விஷயத்தை பகிர்ந்து கொண்டதுண்டா? ஆம் என்றால் ஏன்?அதன் விளைவு என்ன? இல்லை என்றால் ஏன்?

ஒரு பத்து பதிவு தவிர, மத்ததெல்லாம், சொந்த விஷயம் தான். வேற யோசிச்சு எழுத அளவுக்கு சரக்கு இல்லைங்க. வீட்டுல திட்டுவாங்க, எல்லாத்தையும் எழுதறீங்களேன்னு. நண்பர்கள் என்னையப் பார்த்தாலே தெரிச்சு ஓடுறாங்க. பேச பயப்படுறாங்க. மொத்தத்துல ஒரு டெரர்ர பார்க்குறமாதிரி பார்க்குறாங்க. இது தாங்க பக்க விளைவு.

6) நீங்கள் பொழுதுபோக்குக்காக பதிவுகளை எழுதுகிறீர்களா அல்லது பதிவுகளின் மூலம் சம்பாதிப்பதற்காகவா?

என்னது ?? எழுதறத்துக்கு காசு குடுக்குறாங்களா ?. நான் எழுதறதயெல்லாம் படிக்குறத்துக்கு, படிக்குறவங்களுக்கு காசு குடுக்கலாமான்னு யோசிச்சுக்கிட்டு இருக்கேன். எழுதறாதல, நாலு பேரு ஓட்டு போடுறாங்க. நல்லா எழுதறன்னு சொல்றாங்க. எல்லா மனசும் ஒரு சின்ன பாராட்டுக்குத்தான் ஏங்கிக்கிட்டு இருக்குன்னு விமல் சொன்னார் இல்லையா ? அதுக்காகத்தான் எழுதறது.

7) நீங்கள் மொத்தம் எத்தனை வலைப்பதிவுகளுக்கு சொந்தக்காரர்? அதில் எத்தனை தமிழ் வலைப்பதிவுகள் உள்ளன?

ஒன்று மட்டுமே. இதுல எழுதவே, மேட்டர் எதுவும் சிக்க மாட்டேங்குதுங்க.

8) மற்ற பதிவர்கள் மீது எப்போதாவது உங்களுக்கு கோபம் அல்லது பொறாமை ஏற்பட்டது உண்டா? ஆம் என்றால் யார் அந்த பதிவர்? ஏன்?

கோபம் வந்ததில்லைங்க. பொறாமை வந்துருக்கு. கொஞ்சம் வயித்தெரிச்சல் கூடப் பட்டிருக்கேன். அந்த லிஸ்ட் கீழே...

ஒரு ஐடியா கிடைச்சாலே அத ஒரு பதிவா போட்டுடுவேன். ஆனா இவரு, ஒரே பதிவுல 10 ஐடியா எழுதுறாரு. ரூம் போட்டு யோசிக்கிறாருன்னு நினைக்கிறேன்.

10 வரி யோசிச்சு எழுதறத்துக்குள்ள நாக்குத் தள்ளிடுது. இவரு, எழுத ஆரம்பிச்சாருன்னா, கதையாக் கொட்டுது.

இப்பல்லாம், மனசுல கவிதையாக் கொட்டுது. ஆனா, அந்த எழுத்துதான், வார்த்தை சிக்க மாட்டேங்குது. இவங்களுக்கு மட்டும் எங்க இருந்து வார்த்தை சிக்குதுன்னு தெரியலை.

வயசு ஏற ஏற அனுபவம் கூடும்னு சொல்லுவாங்க. எனக்கு அப்படி எதுவும் இதுவரை தெரியலை. ஆனா, இவரு வாழ்க்கையில பார்த்த மக்கள் எத்தனை பேரு பாருங்க. (இவருக்கு ரொம்ப கூச்ச சுபாவம். அதுனால, அவரோட போட்டோவ போடலை)

9) உங்கள் பதிவை பற்றி முதன் முதலில் உங்களை தொடர்புகொண்டு பாராட்டிய மனிதர் யார்? அவரைப் பற்றி, அந்த பாராட்டைப் பற்றி..

தொடர்புகொண்டு பாராட்டுனது இல்லை. ஆனா, முதல்ல பின்னூட்டமிட்டவங்க ஈஸ்வரி. அவங்களுக்கு ரொம்ப நன்றி.

10) கடைசியாக----விருப்பம் இருந்தால் உங்களைப் பற்றி பதிவுலகத்துக்கு தெரிய வேண்டிய அனைத்தையும் பற்றி கூறுங்கள்...

இது நல்லக் கதையா இருக்கே. இங்கயே எல்லாத்தையும் சொல்லிட்டா, அப்புறம் பதிவு எப்படி போடுறது ?. அதுனால, தினமும் வந்து, என் பதிவ படிங்க. அதுல பதிவுலகத்திற்குத் தேவையான பல கருத்துக்களை சொல்றேன்.

தொங்கு பாலத்தின் நடுவில் ...

2010-07-28T01:00:00.009+05:30

சராசரியாக ஒரு இந்தியனின் ஆயுட்காலம் 65 முதல் 70 வருடம் என்றால், அதில் பாதி வயதில் இப்பொழுது இருக்கிறேன்.

வாழ்க்கை என்ற, 65 பலகைகளால் கட்டப்பட்ட தொங்கு பாலத்தின் பாதியைக் கடந்த உணர்வு. . இங்கிருந்து நடந்து வந்த பாலத்தை திரும்பிப் பார்க்கும் போது, முதல் 15 அடிகள் மிக எளிதாக, மனதில் பயம் என்பதே தெரியாமல் கடந்திருக்கிறேன்.

நடந்து வந்த போது, இரண்டு புறமும் இருந்த கயிற்றை பிடிமானத்திற்காகக் கூட தொடாமல் சர்வ சாதாரணமாக வந்து விட்டேன். அங்கிருந்த போது காலின் அருகிலேயே தரையிருந்தது. விழுந்தாலும் அடி படாது என்ற உணர்வு. அதனால், கீழே பார்க்காமல், இருமருங்கிலும் இருந்த இயற்கைக் காட்சிகளை ரசித்தபடி வந்தாகிவிட்டது.

20வது அடியை வைக்கும்போது பாலம் சிறிது ஆட ஆரம்பித்தது. காலின் கீழே சில பலகைகள் உதிர்ந்து விழுந்த போது, முதன் முதலில் பயமும் கவலையும் வந்தது. கடக்கும் பாதையின் முக்கியத்துவமும், அதில் இருக்கும் ஆபத்தும், சவால்களும் புரிய ஆரம்பித்தது.

24வது அடியில், பிடிமானத்திற்கு இருந்த கயிறு வழுவிழந்து அறுந்த போது, சுற்றி பாதுகாப்புக்காக எதுவும் இன்றி தனியே நிற்கும் உணர்வு. இனி என் வாழ்வு என் நடவடிக்கைகளால் மட்டுமே தீர்மானிக்கப்படும் என்ற பொறுப்புணர்ச்சி வந்தது.

27-28 வது அடியில், கைப்பிடித்து அழைத்துச் செல்ல ஒருவர், தோளில் சுமந்து இன்னொருவர் என்று மேலும் இரண்டு நபர்கள் என் வாழ்வில். அவர்களுக்கு நான் பிடிமானமா ? இல்லை எனக்கு அவர்களா ?. தெரியவில்லை. ஆனால் புது உற்சாகமும், நம்பிக்கையும் வந்தது.

தலையில் சிறுபான்மையாக இருந்த வெள்ளை முடி, அதிக இடங்களைப் பிடித்து பெரும்பான்மையாக மாறத் தொடங்கியிருக்கிறது. கொஞ்சம் தாமதாக வந்தாலும், நானும் இருக்கிறேன் என்று தாடையிலும் சில வெள்ளை முடிகள்.

அப்பாவின் தொப்பையைத் தொட்டு விளையாடின அந்த நாட்களின் நியாபகம் மறுபடியும். ஒரு மாற்றம்; அப்பாவின் தொப்பைக்கு பதிலாக என்னுடையது தொட்டு விளையாடும் என் பையன்.

”நாமெல்லாம் இப்படியா இருந்தோம் ?”
”நாங்க எல்லாம் படிக்கும் போது ....”
”சின்ன வயசுல நான் ....”
”உலகம் ரொம்ப மாறிடுச்சுல்ல ....”
போன்ற வரிகள் அடிக்கடி பேச்சில் இடம் பிடிக்கத்தொடங்கியிருக்கிறது.

“நீ பெரியவனான உடனே, என்னைப் பார்த்துக்குவியா ?" என்ற அசட்டுத்தனமான கேள்வியை, 6 வயது மகனிடம் கேட்கக்கூடாது என்று மனதினுள் வைக்கிறேன். வரும் வருடங்களில் வாய்விட்டு அவனிடம் கேட்டுவிடுவேனோ என்று தோன்றுகிறது.

கற்றதும் பெற்றதும் தொடரில் சுஜாதா எழுதிய “70 வயது பிறந்த நாள் அனுபவங்கள்” படித்தவுடன், அவர் சொன்ன ஒரு சில விஷயங்கள் 35 வயதிலேயே நடப்பதைக் கண்டு அதிசயமாக இருக்கிறது. முக்கியமாக அந்த ரம்யா கிருஷ்ணன் விஷயம்.

இது வரை எடுத்த தவறான முடிவுகளைத் திருத்திக் கொள்ள அவகாசம் அதிகமாக இருந்தது. இனி எடுக்கும் முடிவுகள் சரியானவைகளாக எடுக்கப்பட வேண்டும் என்ற கவலை ஏற்பட்டிருக்கிறது.

தொங்கு பாலத்தின் மீதியையும் சுகமாகக் கடக்க கடவுளிடம் வேண்டிக்கொள்கிறேன்.

( ***** )

மேலே சொன்ன மாதிரி ஃபீலிங்கோட எழுதலாம். இல்லைன்னா, இன்னைக்கு எனக்கு பிறந்த நாளுன்னு சிம்பிளா சொல்லிடலாம். வாழ்த்தும் அனைவருக்கும் என் நன்றிகள்.

கனவே கலையாதே

2010-07-25T01:10:00.005+05:30

சென்னை - மிக அழகான, அமைதியான, இயற்கை எழில் கொஞ்சும் ஒரு நகரம். இதன் சிறப்பு, இங்கு நிலவும் வெப்ப நிலை. குளிர்காலத்தில் 15 டிகிரியாகவும், வெயில் காலத்தில் 28 டிகிரியாகவும் இருக்கிறது.

குண்டு குழியில்லாத சாலைகள்; கட்டுப்படுத்தப்பட்ட போக்குவரத்து; குறைந்த மக்கள்தொகை என்று இந்தியாவிலேயே முதன்மையான, வாழத்தக்க நகரமாகத் திகழ்கிறது.

( **** )

நேற்று நடந்த தேர்தலில் சுமார் 98 சதவிகித வாக்குகள் பதிவாகின. இந்தியாவின் அடுத்த பிரதமராக ******** தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கிறார். இவர் தொகுதியில், இவரை எதிர்த்து யாரும் போட்டியிடாததால், போட்டியின்றி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

( **** )

கடந்த ஆண்டு, இந்தியாவிலேயே அதிக வருமான வரி கட்டியவர் தொழிலதிபர் பின்னோக்கி. தன் வருமானத்தின் பெரும்பகுதியை அறக்கட்டளையின் மூலம் ஏழை எளியவர்களின் முன்னேற்றத்திற்காக செலவழிக்கிறார்.

( ****** )

இப்படியெல்லாம் மனசுல தோணுச்சுன்னா, அதுக்கு பேருதாங்க கனவு.

தூங்கும் போது மட்டும் கனவு காண்றவன் சோம்பேறி. முழிச்சுக்கிட்டும் கனவு காணுறவன் தான், தலைவன் - எப்படி இருக்கு இந்த பன்ச் டயலாக் ?

கனவு வேட்டை படம் பார்த்ததால, கனவ பத்தி எழுதலைங்க. CHELLA நாய்குட்டி தொடர்பதிவுக்கு கூப்பிட்டிருந்தாங்க. அதுனால தான் இந்தப் பதிவு.

”பரிட்சையில கொஸ்டியன் பேப்பர் குடுத்துடுவாங்க. நானும் பேனாவ எடுத்து பதில் எழுத ஆரம்பிச்சா - கடவுளே !! எழுதவே வராது. கிட்டத்தட்ட 2 மணி நேரம் ஆகியும், ஒரு வரி கூட எழுதியிருக்க மாட்டேன். சூப்ரவைஸ்சர், இன்னும் 10 நிமிஷம் தான் நேரமிருக்குன்னு சொல்லுவாரு. எனக்கு படபடப்பா இருக்கும்” - அந்த நிமிஷத்துல முழிப்பு வரும். ஸ்ஸ்.. கனவு !!!. பெரும்பாலும் இந்தக் கனவு, பரிட்சை முடிஞ்சு 2 அல்லது 3 நாட்களுக்கு அப்புறம் தான் வரும். என்னக் காரணம்னு தெரியலை.

நமக்கு புடிச்ச மாதிரி ஒரு சம்பவம் கனவா வரணும்னா, தூக்கம் வர்றத்துக்கு முன்னாடி, அதாவது, மூளை தூக்கத்த தொடங்குறத்துக்கு முன்னாடி உள்ள நிலையில அந்த சம்பவத்தை நினைக்க வேண்டுமாம். கேட்க நல்லாத்தான் இருக்கு. ஆனா, கரெக்ட்டா மூளை தூங்கத் தொடங்குற நேரத்துல எப்படி நினைக்குறதுன்ற டெக்னிக் யாருக்காவது தெரியுமா ? தெரிஞ்சா சொல்லுங்க.

மத்தபடி, நிறைவேறாத ஆசைகள் தான் கனவா வருதுன்னு சில பேரும், கனவு என்பது உணர்ச்சிகளின் வடிகால்னு சில பேரும் ( இப்ப நீ என்ன சொல்ற சண்முகமணின்னு சுந்தரகாண்டம் பட டயலாக் மாதிரி கேட்காதீங்க) சொல்றாங்க.

ஒவ்வோரு கனவுக்கும் ஒவ்வொரு பலன் இருக்காம். கனவு ஜோசியம்னு பெரிய சைஸ் புஸ்தகம் எல்லாம் இருக்கு. நேரம் இருந்தா படிச்சு பாருங்க.

கனவு காணுங்கள் !!

ஆண்களுக்கு நீலம் ! பெண்களுக்கு ?

2010-07-24T10:40:00.001+05:30

பெரும்பான்மையான ஆண்கள் மற்றும் பெண்களுக்கு விருப்பமான நிறம் என்ன ? என்று ஒரு உலகளாவிய அளவில் ஆராய்ச்சி நடந்தது. பல்லாயிரக்கணக்கானவர்கள், வெவ்வேறு நாட்டிலிருந்து கலந்து கொண்டனர்.

முடிவில் பெரும்பான்மையான ஆண்களுக்கு நீலம் மற்றும் அதனைச்சார்ந்த நிறங்களும் பிடித்தமானவையாக இருந்தது. பெண்களுக்கு இளஞ்சிவப்பு நிறம்.

இந்த முடிவின் அடிப்படையில், பல நிறுவனங்கள், தங்களின் தயாரிப்பு பொருட்களின் நிறத்தை முடிவு செய்தனர்.

எப்படி உலகம் முழுவதும் இப்படி நிறத்தில் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்குமிடையேயான ஒற்றுமை ?. பதில்.பரிணாம வளர்ச்சியில் இருந்தது.

மனிதன் குகைகளில் வாழ்ந்த காலத்தில், ஆண்களுக்கு வேட்டையாடுதலும், பெண்களுக்கு குழந்தைகளை பேணும் கடமையும் இருந்தது. வேட்டையாட நல்ல காலநிலை அவசியம். அதனால், கருமையான மழை மேகங்கள் இல்லாத நீல வானம், அவனுக்குப் பிடித்த மற்றும் அவசியமான ஒன்றாக இருந்தது.

பெண்கள், உணவுத்தேவைகளுக்காக, நன்றாக பழுத்த சிவப்பு நிற பழங்களை சேகரிப்பதில் ஈடுபட்டனர். இந்த இரண்டு நிறங்களும் வாழ்வியல் சார்ந்த நிறங்களாக, மரபணுக்களில் பதிந்தது. அது இன்றும் தொடர்கிறது.

எனக்குப் பிடித்த நிறம் நீலம். சட்டையில் இருந்து கார் வரை இந்த நிறத்தையே தேர்ந்தெடுப்பேன்.

உங்களுக்குப் பிடித்த நிறம் எது ?

நன்றி: இந்தத் தகவலைப் பகிர்ந்துகொண்ட, காபி குடிப்போர் சங்கப் பிரதிநிதிகளுக்கு.

மூழ்கிப் பார்க்கப் போறாங்க

2010-07-22T09:28:00.000+05:30

கி.பி 2010

தமிழ் செம்மொழி மாநாடு முடிந்ததும், இன்று தமிழக அரசு ஒரு அறிவிப்பை வெளியிட்டிருக்கிறது. சங்க கால இலக்கியங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள துறைமுக நகரான பூம்புகார் அல்லது காவேரிபூம்பட்டினம், கடலுக்கு அடியில் மூழ்கி இருப்பதால், அதனை ஆராய்ந்து, புதைந்து கிடக்கும் பழங்காலப் பொருட்களை வெளியே எடுத்து வர திட்டம் தீட்டப்பட்டிருக்கிறது.

கோவாவைச் சேர்ந்த ஒரு நிறுவனமும், இந்திய தொல்பொருள் ஆராய்ச்சி நிறுவனமும் இந்தப் பணியை மேற்கொள்ள இருக்கிறது. மாமல்லபுரம் மற்றும் துவாரகை போன்ற இடங்களில், கடலுக்கு அடியில் ஆய்வு மேற்கொண்டதில் இந்த நிறுவனங்களுக்கு அனுபவம் இருக்கிறது.

ஐம்பெரும் காப்பியங்களில் ஒன்றான மணிமேகலையில், சோழர்கள் காலத்தில், பூம்புகார் நகரம், கடல் கொந்தளிப்பால் (சுனாமி ?) கடலுக்கடியில் சென்று விட்டதாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

கி.பி 2200

இந்திய தொல்பொருள் ஆராய்ச்சி நிறுவனம், கடலுக்கு அடியில் காணாமல் போன, சேது சமுத்திரக் கால்வாய் (??? !!!) கண்டுபிடிக்கும் பணியில் ஈடுபட்டிருக்கிறது. சற்றே ஏறக்குறைய 200 வருடங்களுக்கு முன் இந்தக் கால்வாய் கடலில் தோண்டப்பட்டது. காலப்போக்கில், அது கடலுக்கு மிக ஆழத்தில் சென்று விட்டதாக கூறப்படுகிறது.

சில சுவாரஸ்யங்கள் - களவாணி

2010-07-17T17:03:00.004+05:30

திரைப்படம் வெற்றியடைய கதை மிக முக்கியமானது என்ற பொதுவான கருத்தை பல படங்கள் பொய்யாக்கியிருக்கிறது. அப்பாவைக் கொன்ற வில்லன்களைக் கொல்லும் மகன் - ’அபூர்வ சகோதரர்கள்’. எதிர் வீட்டில் இருக்கும் பெண்ணைக் காதலிக்க விரும்பும் இளைஞர்கள் - ’இன்று போய் நாளை வா'. இந்த வரிசையில் பருத்திவீரன் கதையை கொஞ்சம் சிரிப்புடன் சொல்லியிருக்கும் - களவாணி.

இனி புதிதாக சொல்ல எந்தக் கதையும் உலகில் இல்லை. அதனால் புதிய கதை கிடைக்கவில்லை என்று புலம்புவதை விட்டு, திரைக்கதையில் வித்தியாசத்தைக் காட்டி நிறைய தமிழ் படங்கள் வெற்றியடைவது நல்லது.

சில படங்கள் மட்டுமே பார்த்த உடன், அடுத்த நாளே மறுமுறை பார்த்திருக்கிறேன். நாயகன், சின்னத்தாயி, கதாநாயகன், ஆட்டோகிராஃப் மற்றும் பசங்க. அந்த வரிசையில் இந்தப் படத்தையும் தாராளமாக சேர்க்கலாம்.

சின்ன சின்ன சுவாரஸ்யங்கள் படம் முழுவதும் இருக்கிறது.

படத்தின் ஆரம்பத்தில் வரும் ஒரு காட்சியில், ”கட்டிக்கிறேன்னு சொல்லு” என்று கதாநாயகன் அந்த சின்ன பெண்ணிடம் வற்புறுத்தும் போது, சிணுங்கிக்கொண்டே சொல்லும் அந்தப் பெண்ணின் முகபாவனை.

நொந்து போய் உட்கார்ந்திருக்கும் இளவரசுவிடம், ”ஏய்யா ! வெளிநாட்டுல இருந்து வந்திருக்கன்னு சொன்னாங்க. நல்லாயிருக்கியா ?. என்ன கோடாலி தைலமா கொண்டு வந்த ?” என்று ஒரு கிழவி கேட்க, அப்பொழுது அவரது முகபாவனை.

டிராஃபிக் கான்ஸ்டபிளிடமே, கிரிக்கெட் பந்தயத்திற்கு நன்கொடை வசூலிப்பது.

பாஸ்போர்ட் எடுக்க மகன் பணம் கேட்க, அப்பா தர மறுக்க, சரண்யா “சரிடா, இந்த தாலி 7 பவுன். அத அடகு வெச்சு பணம் வாங்கிக்க” என்று சொல்லும் போது, பதைபதைப்புடன் “வேண்டாண்டி. கொண்டு போய் வித்துடுவாண்டி” என்று புலம்பும் இளவரசு.

”அண்ணே ! குடத்துல தண்ணி கொண்டு வந்து கை வலிக்குது” என்று சொல்லும் தங்கையிடம், “எங்க போற ? போ ! போ ! நாலு குடத்த கொண்டு வந்து வெயிட்டிங்ல போடு” என்று அலட்சியமாக சொல்லும் கதாநாயகன்.

“பிரைவேட்ல வெச்சுருக்குற நகைய எடுத்து சொசைட்டியில வெச்சுடணும். ஒரு நல்ல நேரம் வந்து கடன தள்ளுபடி பண்ணிட்டா நல்லாயிருக்கும்” என்று மாடு வண்டியில் அமர்ந்து வரும் அந்த பெண்கள் பேசுவது.

செல்போனில் சிக்னல் சரியாக கிடைக்காததால், கதாநாயகன் மாட்டு வண்டியை விட்டு இறங்க, மாடு வயல்வெளியை நோக்கி போக, அடுத்த முறை செல்போனில் கால் வரும் போது, ”ஏண்டி மறுபடியும் குதிச்சுடப் போறாண்டி... அய்யயோ, குதிச்சுட்டாண்டி” என்று மாட்டு வண்டியில் அமர்ந்திருக்கும் அந்த பெண்கள் அலறுவது.

“உங்க வீட்டு விசேஷத்துல எல்லாம் வந்து வேலை செஞ்சுருக்கேன். என் வீட்டு விசேஷத்துல நல்லா வேலை செய்யுங்க” என்று சரண்யா, தன் வீட்டு கிரகப்பிரவேசத்திற்கு வந்திருப்பவர்களிடம் சொல்வது.

”இத்தனை பேர் நிக்கிறோமே, யார்கிட்ட வந்து நிக்குறா பார்த்தீங்களா” என்று, கதாநாயகி சரண்யாவிடம் வந்து நிற்கும் போது கூட்டதிலிருக்கும் பெண்கள் சொல்வது.

“எனக்கு சேலையா எடுத்துக் குடுத்த ?” என்று கேட்கும் கிழவியிடம்,
“ஆத்தா ! என் மகன் கல்யாணத்துக்கு எடுத்துக் குடுக்குறேன்” என்று இளவரசு சொல்லி முடிப்பதற்குள்,”அப்பா ! அண்ணன் ஒரு பொண்ண கல்யாணம் பண்ணிட்டு வாசல்ல வந்து நிக்குதுப்பா” என்று அவரது மகள் ஓடிவந்து சொல்வது.

இதோ ! சண்டை வரப்போகுது. அருவாள எடுத்துக்கிட்டு, நாக்கை கடிச்சுகிட்டு சண்டை போடப்போறாங்க என்று நினைக்கும் போது, அந்தக் காட்சி, காமெடியாய் முடிவது.

இந்தப் படத்தில், மிக இயல்பான நடிப்பில் முதலில் இருப்பவர் இளவரசு. தவமாய் தவமிருந்து படத்தை விட, அருமையாக செய்திருக்கிறார்.

”பசங்க” படத்தை அடுத்து எல்லாரும் பார்க்கக்கூடிய படம் இது.

கேட்ட நியாபகம் இருக்கிறதா ?

2010-07-16T00:41:00.000+05:30

வாசனை மற்றும் இசை. இவை இரண்டிற்கும், ஒரு குறிப்பிட்ட நிகழ்வை, நியாகப்படுத்தும் ஆற்றல் உண்டு. இங்கே நாம் என்றோ கேட்ட சில இசைக்கோர்வைகளை தந்திருக்கிறேன். முதலில் இவைகளைக் கேட்டு பழைய நினைவுகளில் மூழ்குங்கள். பிறகு அது எந்த படம்/நாடகம்/தொலைக்காட்சியில் பார்த்தது என்று கண்டுபிடியுங்கள். (கேட்பதற்கு முன் உங்கள் கணினியின் சப்தத்தைக் குறைத்துக் கொள்ளவும்).

முதலாவது,

நான் சிறுவயதில் மிகவும் விரும்பி பார்த்த ஒரு நிகழ்ச்சியின் துவக்கத்தில் வரும் இசை இது. அமைதியான இரவு நேரத்தில்இதனைக் கேட்கும் போது, மனது ஒரு சிறு ஊரையும் அதனையொற்றிய வாழ்வியலையும் நினைவுபடுத்தும்.

இரண்டாவது,

இது ஒரு தொலைக்காட்சித் தொடரின் பாடலின் இசை. இதனைக் கேட்கும் போது, சிறு பய உணர்ச்சியத் தூண்டக்கூடியது. கூடவே தாளம் போட வைக்கும் துள்ளலான மெட்டு. கேளுங்கள்.

மூன்றாவது,

காலை 6 மணியே விடியல் காலை என்று எண்ணிய சிறு வயதில், இந்த பாட்டுச் சத்தம் கேட்டபடி, கண்ணைக் கசக்கியபடி படுக்கையை விட்டு எழுந்தது நினைவிலிருக்கிறது. சில நேரங்களில் சீக்கிரம் எழுந்திருக்கவில்லை என திட்டு விழும்.

நான்காவதாக,

Earth TV யில் உலகின் முக்கியமான நகரங்களின் தற்போதைய நேரம் மற்றும் வெப்ப நிலை, அந்தந்த நகரங்களின் முக்கியமான இடத்தில் நிறுவப்பட்டிருக்கும் கேமிரா மூலமாக காண்பிக்கப்படும். CNBC TV-18 தொலைக்காட்சியில் அதனை ஒளிபரப்பும் போது, அதன் பின்ணனியில் ஒலிக்கும் இசையும், உலகின் வெவ்வேறு இடங்களின் காட்சிகளும் மனதிற்கு இதமாக இருக்கும். எவ்வளவு தேடியும், அது எனக்குக் கிடைக்கவில்லை. அதனால் இங்கு பகிர இயலவில்லை.

உங்களுக்கு பதில் தெரியுமா ?

2010-06-30T12:45:00.001+05:30

ஒரு சிறிய அறை. ஒரு கம்பெனியில் சேருவதற்காக கடைசி கட்டத் தேர்வில், 8 பேர் இருக்கிறார்கள். ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு வினாத்தாள் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. சில விதிமுறைகளை விளக்குவதற்கு ஒருவர் அறையினுள் வருகிறார். என்ன சொல்கிறார் என்று பார்ப்போம்.

“இங்க பாருங்க மக்களே ! உங்களுக்கு முன் ஒரு கொஸ்டியன் பேப்பர் இருக்கு. அதற்கு விடையளிக்க 80 நிமிடங்கள் தரப்படும். 80 நிமிடங்களுக்கு முன், யாராவது இந்த அறையை விட்டு வெளியே போனா, அவங்க அப்படியே வீட்டுக்குப் போய்ட வேண்டியது தான். எந்தக் காரணத்தைக் கொண்டும், கொஸ்டியன் பேப்பரை டேமேஜ் செய்யக் கூடாது. தெரியாம பண்ணிட்டேன். தண்ணிக் கொட்டிடுச்சுன்னு சொன்னாலும், ஏற்றுக்கொள்ளப்பட மாட்டாது. எந்தக் காரணம் கொண்டும் என்னோட நீங்க பேச முயற்சி பண்ணக்கூடாது. இந்த ரூம்ல ஒரு காவல்காரன் நிக்கிறான் பாருங்க. அவன் கூடவும் நீங்க பேசக்கூடாது. எதாவது கேள்வியிருக்கா உங்ககிட்ட ?”

இவ்வளவு பேசிய பிறகு, அந்த அறையில் இருந்த யாரும் எந்தக் கேள்வியும் கேட்கவில்லை. 80 நிமிடத்திற்காக கடிகாரம் தொடங்கப்படுகிறது. ரூல்ஸ் சொன்ன அந்த ஆள், அறையை விட்டு வெளியே போய்விடுகிறான்.

எல்லாரும் அவர்களின் கொஸ்டியன் பேப்பரைப் பார்க்கிறார்கள். அடக் கடவுளே !! ஒன்றுமே இல்லை. வெற்றுத்தாளாக இருக்கிறது. அப்புறம் எப்படி அந்தக் கேள்வியைக் கண்டுபிடிக்கிறார்கள் ? யாராவது விடை கொடுத்தார்களா ?

இப்படி ஒரு டெஸ்ட் வைத்தால் நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள் ? இதனை ஒரு படமாக எடுத்திருக்கிறார்கள்.

படத்தின் பெயர் - EXAM

வெளியான ஆண்டு - 2009.

சுவாரஸ்யமான இந்தப்படம் சரியாக 90 நிமிடங்கள் ஓடுகிறது. ஒரே ஒருவர், என்ன கேள்வி என்று கண்டுபிடிக்கிறார். அதுவும் 79 நிமிடங்கள் 50 வது நொடியில். அந்தக் கேள்வியைக் கண்டுபிடிக்க என்னென்ன செய்கிறார்கள் ? எத்தனை பேர் அறையை விட்டு வெளியே போகிறார்கள் ?. இவ்வளவு கடினமான ஒரு தேர்வு எதற்காக ? அந்தக் கம்பெனி என்ன தயாரிக்கிறது?.

இந்த அனைத்துக் கேள்விகளுக்கும் பதிலளிக்கிறது படம். ஒரே அறைக்குள் எடுக்கப்பட்ட மிகவும் சுவாரஸியமான இந்தப் படத்தை நீங்களும் பாருங்கள்.

மாறும் ரசனைகள் - தொலைநோக்கி

2010-06-27T21:34:00.001+05:30

*--*---*----*

இது ஒரு தொடரில்லாத தொடர் பதிவு. இதன் மற்ற பாகங்களை இங்கு படிக்கலாம்.

மாறும் ரசனைகள் - புத்தகங்கள்

மாறும் ரசனைகள் - படங்கள்

*--*---*----*

கி.பி 1013ஆம் வருடம், ஒரு நாள் நள்ளிரவில், ராஜ ராஜ சோழன் உப்பரிகையிலிருந்து, வானத்தைப் பார்த்தான். நட்சத்திரக் கூட்டங்கள் வித விதமான வடிவங்களில், பளிச்சிட்டுக் கொண்டிருந்தது. அவன் பார்த்த வானம் இதோ !!

ஆச்சரியமான விஷயம், ராஜ ராஜ சோழன் பார்த்த அதே நட்சத்திரக்கூட்டத்தை, நாமும் இன்று இரவு பார்க்கலாம். மனிதன் வாழ்வில் 1000 ஆண்டுகள் என்பது கற்பனை செய்ய முடியாத பெரிய காலம். ஆனால், பிரபஞ்சத்தில், 1000 ஆண்டுகள் என்பது சில விநாடிப் பொழுது போன்றது.

ஜனவரியிலிருந்து ஏப்ரல் மாதம் வரையிருக்கும் குளிர்காலம் முடிந்து, வெயில் ஏற்படுத்தும் கசகசப்பு, புத்தகம் படிக்கும் பழக்கத்தை சற்றே நிறுத்த செய்யும். ஆற்காட்டார் புண்ணியத்தில் மொட்டை மாடி எங்கிருக்கிறது என்று நாம் தேடும் மே முதல் ஜீலை வரையிலான இந்த மூன்று மாதங்கள், வானத்தைப் பார்க்க சரியான காலம். மேகங்கள் அற்ற தெளிவான வானம் மற்றும் கோடைக் காலத்தில் எளிதில் பார்க்கக் கூடிய வியாழன் (Jupiter) மற்றும் அதன் துணைக்கோள்கள், சனி (Saturn), செவ்வாய் (Mars) மற்றும் அந்தி சாயும் வேளை மட்டுமே பார்க்கக்கூடிய வெள்ளி (Venus) போன்ற கிரகங்கள் தெளிவாகத் தெரிவது ஒரு காரணம்.

5 வருடங்களுக்கு முன், வெறும் கண்களால் விண்வெளியில் உலவும், ISS (International Space Station) மற்றும் இரிடியம் செயற்கைக்கோள்களை பார்க்க முடியும் என்று தெரிந்தது. கண்ணடிக்கும் வானத்து தேவதை என்ற பதிவில் அதைப் பற்றி எழுதியிருக்கிறேன். அன்று தொடங்கி வானவியலில் ஒரு ஈடுபாடு.

வெறும் கண்களை விடுத்து, பைனாகுலர் மூலம் நட்சத்திரக் கூட்டங்களையும், நிலவின் மேற்பரப்பையும் நன்றாக பார்க்கமுடியும் என்பதால் Celestron நிறுவனத்தின் 10x50 பைனாகுலர் வாங்கினேன். சிறிது நாட்கள் உபயோகித்த பிறகு, சுற்றுலா செல்லும் போது தொலைவிலுள்ளவற்றைப் பார்ப்பதற்கு மட்டுமே இந்த பைனாக்குலர் உதவும் என்பதை உணர்ந்தேன்.

கண்ணுக்குத் தெரியும், சூரியக்குடும்பத்திலுள்ள கோள்களைப் பார்க்க, தொலைநோக்கி கண்டிப்பாக வேண்டும். அடுத்த ஒரு மாதத்திற்கு இணையதளங்கள் பலவற்றைப் படித்து, தொலைநோக்கிகளைப் பற்றி அறிந்து கொண்டேன். வெளிநாடுகளில் கிடைக்கும் Celestron நிறுவனத்தின் தொலைநோக்கிகள் பல அருமையானவை. ஆனால், அங்கிருந்து வாங்கிவரும் வசதியில்லாததால், இந்தியாவில் எங்கே கிடைக்கும் என்று தேடினேன். கடைசியாக, மும்பாயில் ஒரு நிறுவனத்திலிருந்து, இந்தத் தொலைநோக்கியை வாங்கினேன்.

இதைப் பார்த்தவர்கள் நிறைய பேர் சொன்னது “அடுத்த வீட்டு மொட்டை மாடிய பார்க்குறத்துக்கு எதுக்கு இவ்வளவு பெரிய டெலஸ்கோப் ?”. ”இல்லைங்க, அதுக்கு இல்லைங்க” என்று சொல்லி, சொல்லி சோர்ந்து போனேன். வாங்கிக் கொஞ்ச நாளிலேயே, ஒன்று தெரிந்து போனது. வாங்குவது எளிது. அதனை உபயோகிப்பது கடினம் என்று. அப்பொழுது ஆபத்பாந்தவனாய் வந்தவர், பெங்களூரைச் சேர்ந்த ஸ்ரீராம். எப்படி உபயோகிக்க வேண்டும், எந்த நேரத்தில் எந்த கோள்களைப் பார்க்க வேண்டும், Deep Sky Objects எனப்படும், தொலைதூர கேலக்ஸிகளை எப்படி பார்ப்பது என்று சொல்லிக்குடுத்தார்.முதன் முதலில், பார்ப்பதற்கு எளிதான, சந்திரன். அருகில்..மிக அருகில் அதன் பிரம்மாண்டம் அசர வைத்தது. எல்லாரும் நினைப்பது போல பெளர்ணமி அன்று சந்திரனைப் பார்க்கக்கூடாது. அன்று வெளிச்சம் மிக அதிகமாக இருப்பதால், அதன் மேற்பரப்பு சரியாகத்தெரியாது. அமாவாசை முடிந்து அடுத்த 6வது நாளில் இருந்து 12ஆம் நாள் வரை பார்ப்பது எளிது. நான் எடுத்த ஒரு போட்டோ.

சென்னை போன்ற நகரத்தில் உள்ள பிரச்சினை - வெளிச்சம். மொட்டை மாடியில் சென்று பார்த்தால், அடிவானத்திலிருந்து 30 டிகிரி வரை வெளிச்சமே வியாப்பித்திருக்கும். நட்சத்திரங்கள், அந்த வெளிச்சத்துடன் போட்டியிட முடியாமல் மறைந்திருக்கும்.

வெளிநாடுகளில் வானவியலில் ஆர்வமுடையவர்களின் நலன் கருதி, ஒரு குறிப்பிட்ட நாளின் குறிப்பிட்ட நேரத்தில் அனைத்து விளக்குகளும் அணைக்கப்படுகிறது (மேலும் விபரங்களுக்கு http://www.darkskiesawareness.org/ ). மற்ற நாட்களில், அவர்கள், நகரத்திலிருந்து தொலைதூரம் சென்று, வெளிச்சம் சிறிதுமற்ற இடங்களில் இரவு முழுவதும், Messier's Deep Sky Objects எனப்படுகிற 110, வெறும் கண்களால் பார்க்க இயலாத கேலக்ஸிகள், நெபுலாக்கள் மற்றும் நட்சத்திரக் கூட்டங்களைப் பார்க்கிறார்கள். இதனை ஒரு போட்டியாகவும் நடத்துகிறார்கள். அந்த Messier's Objects ல் சில இதோ (நன்றி: celestiamotherlode.net).

இரவு நேரத்தில், கடற்கரையில் நின்று, வானத்தைப் பார்த்தால், வெளிச்சமற்ற அந்த நேரத்தில், வழக்கமான நாட்களை விட எவ்வளவு நட்சத்திரங்களை நம் வெறும் கண்களால் பார்க்க முடியும் என்று பாருங்கள். நாம் வசிக்கும் பால்வீதி (MilkyWay Galaxy), வெளிச்சமற்ற இரவுகளில் மட்டுமே காண முடியும்.

நான் பார்த்த கோள்கள் மற்றும் கேலக்ஸிகளைப் பற்றி வரும் பதிவுகளில் ...

ஜெயிக்குமா இந்த படங்கள் ?

2010-06-26T13:17:00.000+05:30

அது ஒரு காலம் - எப்ப வரும் ரஹ்மான் இசையில் வரும் கேசட் என்று தினமும் கேசட் கடைகளில் தொந்தரவு செய்தது. அதே காலகட்டத்தில், மணிரத்தினம் படத்திற்கும் எதிர்பார்ப்பு இருந்தது. இந்த இரண்டு எதிர்பார்ப்பும் போய் பல வருடங்களாகி விட்டது (படமோ அல்லது இசையோ தரமிழந்துவிட்டது என்று பொருள் கொள்ளாதீர்கள்)

சில வருடங்களுக்கு முன் வந்த சிவாஜி, பெரிய எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்தியது. அதே போல, இப்பொழுது ஆர்வத்தைக் கிளப்பியிருக்கும் இரண்டு படங்கள்.

மதராசபட்டினம் மற்றும் ஆனந்தபுரத்து வீடு.

மதராசபட்டினம் டிரெய்லர் அந்த கால சென்னையை கண்முன் நிறுத்தியது. பெரிய (தியேட்டர்) ஸ்கிரீனில் பார்க்கும் போது, கிராபிக்ஸ் என்று நன்றாக தெரியுமளவுக்கு கிராபிக்ஸ் இருக்காது என நம்புவோம். ரொம்ப நாள் கழித்து, அழகான வெளிநாட்டுப் பெண் நடித்திருக்கும் தமிழ் படம் (நாடோடித் தென்றல் படத்து வெளிநாட்டு நாயகி மாதிரி இல்லாதது பெரிய ஆறுதல்) என்று நினைக்கிறேன்.

ஆனந்தபுரத்து வீடு, ஷங்கர் தயாரிப்பு என்ற எதிர்பார்பை விட, “விடாது கருப்பு”, “வானத்து மனிதர்கள்” மற்றும் “ருத்திர வீணை” போன்ற (நிஜமான) மர்மத்தொடர்களை இயக்கிய நாகா அவர்களின் படம் என்பதனால் ஒரு எதிர்பார்ப்பு இருக்கிறது.

ஜெயிக்கும் தமிழ் படங்கள் தேவையான இந்த நேரத்தில், இவை இரண்டும் வெற்றிபெறுமா என பார்ப்போம்.

எல்லாமே அம்மாதான்

2010-06-26T10:49:00.001+05:30

வழக்கம் போல இதுவும் இன்று காலை, சாலையில் பார்த்தது தான். இந்த வண்டி, சிக்னலில் நிற்காமல் போனால், யாருக்கு அபராதம் விதிப்பார்கள் ?. அல்லது இந்த வண்டிக்கு அபராதம் விதிக்கும் தைரியம் யாருக்காவது வருமா ?.

ஒரு காலத்தில் மத்திய அரசு, எலக்ரானிக் சிப் பொருத்திய நம்பர் ப்ளேட் எல்லா வண்டிக்கும் வைப்பதாக ஒரு திட்டம் இருந்தது. இப்பொழுதும் அது இருக்கிறதா என்று தெரியவில்லை.

50 லட்சம் ரூபாய் போட்டு கார் வாங்குபவர்கள் கூட, நம்பர் ப்ளேட் எழுதும் போது, கஞ்சத்தனமாக, மிகச்சிறிய, கண்ணுக்குத் தெரியாத வகையில் நம்பர் எழுதுகிறார்கள்.

நான் வண்டி ஓட்டும் போது, பின்னால் வரும் ஆம்புலன்ஸீக்கு வழிவிடுகிறேனோ இல்லையோ, கட்சிக்கொடி கட்டிய டாடா சுமோ, பஸ், குடிதண்ணீர் லாரி மற்றும் மஞ்சள் கலர் நம்பர் ப்ளேட் வண்டிகளுக்கு கண்டிப்பாக வழி விட்டுவிடுவேன். எதுக்கு வம்பு ?.

எல்லாம் விளம்பரம்

2010-06-23T13:05:00.000+05:30

இன்று காலை, சாலையில் பார்த்த ஒரு விளம்பரம்.

படத்தில் உள்ள விளம்பரத்தை சரியாக படிக்க முடியாதவர்களின் வசதிக்காக:

வேண்டியது வேண்டியவருக்கு வேண்டியபொழுது கிடைக்கும்.

வனத்திருப்பதி

புன்னை ஸ்ரீ ஸ்ரீநிவாச பெருமாள் கோயில்

புன்னை நகர், (கச்சனா விளை இரயில் நிலையம் அருகில்), திருச்செந்தூர் வட்டம்,

தூத்துக்குடி மாவட்டம் - 628618

பக்தியுடன் வணங்கி வரவேற்கும்

ஓட்டல் சரவண பவன்

சென்னை, வடபழனி முருகன் கோவிலுக்கு அருகில் இருக்கும் சரவணபவன் ஓட்டல் போல, இந்தக் கோவிலுக்கு அருகிலும் சரவணபவன் ஓட்டல்.

கோடு போட்ட சட்டை

2010-06-16T09:36:00.000+05:30

சட்டை வாங்க

கடைக்குப் போவோம்

”அந்த கோடு போட்ட

துணியில் ஒரு மீட்டர்”

என்பார் அப்பா.

”நீலக் கலர் துணியில்

அரை டிராயர்”

என்பார் அப்பா.

”கொஞ்சம் பெரிசாவே

தச்சுடுங்க

வளர்ற பையன்”

என்பார் அப்பா.

கருப்பு, சிகப்பு,

ரெண்டு ஸ்பைடர் மேன்

சண்டை போடுற

டி-ஷர்ட்

ஜீன்ஸ் துணியில்

நாலு பாக்கெட் வெச்ச

முக்கால் பேண்ட்

கேட்கிறான்

என் பையன்

திக்.திக்.பக்.பக் - 4

2010-06-15T15:32:00.000+05:30

காலேஜ்ல செமஸ்டர் எக்ஸாம் முடிஞ்சு, ரிசல்ட் வர்றத்துக்கு ஒரு வாரத்துக்கு முன்னாடியே, பீதியக் கிளப்ப ஆரம்பிச்சுடுவானுங்க. படக் படக் பதிலா திக்.திக்னு (அப்பாடி !!, இந்தப் பதிவோட தலைப்பு வந்துடுச்சு) ஹார்ட் அடிக்க ஆரம்பிச்சுடும். எக்ஸாம் எழுதுறதுல ஒரு டென்ஷன்னா, ரிசல்ட் வர்ற நாளு அதைவிட டென்ஷன்.

”R.E.C ஃப்ரொபசர் பேப்பர் திருத்தியிருக்காராம். நம்ம காலேஜ்ல 4 பேர் தான் எல்லா சப்ஜெக்ட்லயும் பாஸாம்.”

”யூனிவர்சிட்டியில என் சித்தப்பா வேலை பார்க்குறாரு. அவரு மூலமா, என் ரிசல்ட் பார்த்துட்டேன். எதிர்பார்த்த அளவுக்கு மார்க் வரலை (ஏண்டா ! 50 மார்க்குக்கு எக்ஸாம் எழுதிட்டு, என்னடா எதிர்பார்ப்பு வேண்டிக்கிடக்கு ?). உங்க மார்க்கெல்லாம் எனக்குத் தெரியலை (உன் மார்க் வெச்சே எங்க மார்க் எங்களுக்கு தெரிஞ்சுடுச்சு).”

”இப்பதான் ஆபீஸ் ரூம் போனேன். ரிசல்ட் வந்துடுச்சாம். இன்னைக்கு ஈவினிங் நோட்டீஸ் போர்டுல ஒட்டிடுவாங்க.”

”லெக்சரர் காரிடர்ல என்னைய முறைச்சு பார்த்துகிட்டே போனாங்க. ஐ திங்க், அவங்க எடுத்த சப்ஜெக்ட்ல தான் நிறைய பேர் அவுட் போலயிருக்கு.”

ஒவ்வொருத்தனும் இந்த மாதிரி வாய்க்கு வந்தபடி சொல்லிக்கிட்டே இருப்பானுங்க. கடைசியா லெக்சரர் வந்து “ரிசல்ட் ஒட்டியாச்சே. பார்க்காமா கிளாஸ்ல இருக்கீங்க. அதிசயமா இருக்குன்னு” சொன்ன உடனே, ஓடுவோம்.

(படத்துல என்ன ஒரு சிரிப்பு பாருங்க. மத்தவன் பெயில் ஆனத பார்க்குறதுல, இவங்களுக்கு ஒரு சந்தோஷம்)

ஒவ்வொரு கிளாஸ்லயும் மூணு குரூப் இருக்கும். 1. யுனிவர்சிட்டி ரேங்க் எடுக்குறவனுங்க. 2. லெக்சரர் உயிரை எடுக்குறவனுங்க. அரியர்ஸ் எழுதரதயே தொழிலா நினைக்குறவங்க. 3. இப்படியும் இல்லாம, அப்படியும் இல்லா, பார்டல பாஸ் ஆகி எஸ்கேப் ஆகுறவங்க. நான் 3 வது குரூப்.

அடிச்சுப் புடிச்சு, நோட்டீஸ் போர்டுல என் பேர பார்த்துட்டு, மார்க் எவ்வளவுன்னு பார்க்க மாட்டேன். Pass. Fail ன்னு ஒரு Column இருக்கும்ல, அத மட்டும் கடகடன்னு ஸ்பீடா, ஒருதடவை பார்ப்பேன். பாஸ்னா, எஸ்கேப். பக்.பக் முடிஞ்சுடும். மார்க் பார்க்குற அளவுக்கு தைரியம் இருக்காது. கிளாஸ்க்கு திரும்பி போன உடனே, கேர்ஸ்கிட்ட, என் மார்க் எவ்வளவுன்னு கேட்பேன். அவங்க நான் கிளாஸ்ல எத்தனாவது ரேங்க் ?? வர்ற செமஸ்டர்ல எவ்வளவு மார்க் எடுத்தா, பர்ஸ்ட் கிளாஸ் கிடைக்கும்ன்னே சொல்லிடுவாங்க. அதுங்களுக்கு வேலையே அதுதான். எல்லாத்துலயும் நல்லா மார்க் வாங்கிட்டு, ரிசல்ட் வந்த உடனே, யாரு ஃபர்ஸ்ட், யாரு செகண்ட்னு ரேங்க் போட்டுருக்குங்க.

ரிசல்ட் பார்த்துட்டு வந்த உடனே, சிலர் முனிவர் ரேஞ்சுக்கு அமைதியா கடைசி பெஞ்ச்ல உட்கார்ந்துப்பானுங்க. ஆறுதல் சொல்லலாம்னு நினைச்சோம்னா, நாம நோகற அளவுக்கு திட்டுவானுங்க.

போன செமஸ்டர் க்ளாஸ் எடுத்த லெக்சரர், இந்த தடவையும் வந்துட்டா போச்சு. ”ம்..சொல்லுங்க. என் சப்ஜெக்ட்ல யாரெல்லாம் பாஸ் ? அவங்க மட்டும் எழுந்திருச்சு நில்லுங்கன்னு” வெந்த புண்ணுல வேல் பாய்ச்சுவாங்க.

எனக்குத் தெரிஞ்சு, பைனல் இயர் படிக்குற போது, ஒருத்தன், 45 பேப்பர் அரியர்ஸ் பாஸ் பண்ணினான். இன்னைக்கு வரை, அந்த ரெக்கார்ட எவனும் ப்ரேக் பண்ணலைன்னு நினைக்கிறேன். காலைல ஒரு எக்ஸாம், மத்தியானம் ஒரு எக்ஸாம்னு (ஒன் டே மேட்ச்ன்னு கோட் வேர்டு இதுக்கு), வாரத்துல 5 நாளும் எக்ஸாம் எழுதுவானுங்க. பார்க்கவே ஆச்சரியமா இருக்கும். ஃபர்ஸ்ட் இயர் மேக்ஸ் எக்ஸாம, பைனல் இயர் முடிஞ்சும், ரெண்டு வருஷம் கழிச்சு காலேஜ் வந்து எழுதியிருக்காங்க. அவங்களுக்காக தனியா, அந்த சிலபஸ்ல கொஸ்டியன் பேப்பர் தயார் பண்ணுவாங்க.

ஊறுகாயும் ஹேர் ஆயிலும்

2010-06-14T23:24:00.000+05:30

இப்பல்லாம், டி.வில ப்ரோக்ராம் பார்க்குறத விட, நடுவுல வர்ற விளம்பரம் ரொம்ப ரசிக்கும்படியா இருக்கு. ஆனா, அதுலயும் திருஷ்டி மாதிரி சில விளம்பரங்கள் வரத்தான் செய்யுது. இல்ல. !!.இல்ல... !!! ஷேவிங் க்ரீம், பனியன் விளம்பரத்தப் பத்தி சொல்லை. அதுக்கெல்லாம் அப்படித்தான் எடுப்பாங்க. நான் சொல்ல வந்தது சின்னீஸ் ஊறுகாய் மற்றும் கார்த்திகா ஹேர் ஆயில் பத்தி.

சின்னீஸ் ஊறுகாய்.

(சினேகா படம் கிடைக்கலைங்க. அதுனால சிம்ரன்)

சின்ன பசங்க சாப்பிட மாட்டேங்குறாங்களாம். சினேகா வந்து, பசங்களே, சின்னீஸ் ஊறுகாய் சாப்பிடுங்க. ரொம்ப டேஸ்டின்னு சொல்றாங்க. ஊறுகாய் உடம்புக்கு கெடுதலான விஷயம். அதுவும், அதைச் சின்ன பசங்க சாப்பிடும் பொருள் மாதிரி காட்டுறது சரியான்னு தெரியலை. இதப்பாத்துட்டு, குட்டீஸ்ங்க, ஊறுகாய் சாப்பிட்டுட்டு, ஐய்யோ, வாய் எரியுதேன்னு கத்தாம இருந்தா சரி.

கார்த்திகா ஹேர் ஆயில்.

ஹேர் ஆயில் விளம்பரம் எடுக்குறது ரொம்ப சிம்பிளான விஷயம். ஒரு பொண்ணு, ஹேர் ஆயில் போட்டதால, நீளமான தலை முடியோட போகும். அதப் பாத்துட்டு, மயங்கி ஒரு ஆண் பின்னாடியே போகணும். இல்லைன்னா ஷேம்பு விளம்பரம்னா, குழந்தை, அம்மாகிட்ட, எனக்கு ஏன் நீளமான முடியில்லைன்னு ? சண்டை போடணும். இதக் கேட்டுட்டு, அந்த அம்மா, ஒரு போடு போடாம, ஷேம்பு போடணும்.

இதெல்லாம், பழைய டெக்னிக். கார்த்திகா ஹேர் ஆயில் விளம்பரத்துல, ஒரு பொண்ணு போகுது. அதோட தலைமுடிய பார்த்து, ‘ஆ’ன்னு வாய பொளக்குறது, பசங்க படத்துல நடிச்ச ஒரு பையன். அடக்கொடுமையேன்னு பயந்து போய் பார்த்தா, அடுத்த ஷாட்டுல, அந்த பொண்ணு, டீச்சரா வர, அந்தப் பையன், “அட ! அந்த அக்காடான்னு சொல்ல” நமக்கு அக்கடான்னு இருக்கும்.

குட்டீஸ் மனசுல ஒரு பெயரைப் பதிய வெச்சுட்டா, அந்தப் பொருள் விற்பனையாகிடும்னு தெரிஞ்சுக்கிட்டு இவங்க பண்ற டெக்னிக்தான் இது.

சரி ! உனக்கு ஏன் இந்தக் கவலை. யாருக்கும் இல்லாத கவலைன்னு நீங்க கேட்கலாம். ஆம் ! நானே பாதிக்கப்பட்டேன். ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி, என் பையன், சூப்பர் மார்க்கெட் போனப்போ “அம்மா ! கோகுல் சீக்ரெட் கார்டன்” பவுடர் வாங்கித்தான்னு ஒரே அடம். இப்ப, எங்க வீட்டுல, பாண்ட்ஸ் பவுடருக்கு பதிலா “கோகுல் சீக்ரெட் கார்டன்” பவுடர்தான்.

டிஸ்கி: சின்னீஸ் ஊறுகாய் மற்றும் கார்த்திகா ஹேர் ஆயில் கம்பெனிகளிடம் இருந்து வாங்கப்பட தொகை பற்றி யார் கேட்டாலும் சொல்லப்படமாட்டாது.

நித்தியும் சுயநலமும்

2010-06-06T12:36:00.004+05:30

நித்திஷ் !

சுருக்கமாக,

செல்லமாக,

நித்தி !!.

வேற செல்லப்பெயர்

யோசிக்கணும்

மகனுக்கு இப்போ.

"தன்னலம்" கருதா

பொதுநலவாதி

நான்

சனியன் புடிச்ச

மழை

வீடு போனதும்

வந்திருக்கலாம்.

சாலைகளில் பார்த்தது

2010-06-05T14:29:00.001+05:30

எந்தப் புகை ? பகை ?

இரண்டு நாட்களுக்கு முன், கிண்டி மேம்பாலத்தில், முன்னே சென்று கொண்டிருந்த, ஆட்டோவில் பார்த்த வாசகம் (இந்தப் புகைப்படத்தில் பாருங்கள்). சிகரெட் புகை மட்டுமே நமக்குப் பகை என அந்த ஆட்டோ ஓட்டுனர் நினைத்துவிட்டார் போல.

3 ரூபாய்க்கு 30 ரூபாய்

நேற்று, கிண்டியிலிருந்து வேளச்சேரி செல்லும் முக்கிய சாலையில், பயங்கர வாகன நெரிசல். 500 மீட்டரைக் கடக்க, கிட்டத்தட்ட 45 நிமிடங்கள் ஆனது. அரை அல்லது ஒரு லிட்டர் பெட்ரோல் காலி. மில்லி மீட்டர், சென்டி மீட்டர் கணக்கில், வண்டிகள் நகர்ந்து கொண்டே இருந்ததால், இஞ்சினை நிறுத்திவைக்க முடியவில்லை. வாகன நெரிசலுக்கு காரணம் ? பெட்ரோல் மற்றும் டீசல் விலை ரூபாய் 3 அதிகமாகப் போகின்றது என்ற செய்தி கேட்டு, எல்லா பெட்ரோல் போடும் இடங்களிலும் நின்ற வாகனங்களினால் ஏற்பட்ட சாலை நெரிசல். 3 ரூபாய் மிச்சம் பிடிப்பதற்காக, அன்று அனைவரும் இழந்தது 30 ரூபாய்.

புதிய வாகனம்

2010-06-04T13:41:00.001+05:30

கடந்த ஒரு மாதத்திற்கும் மேலாக அலசி ஆராய்ந்து முடிவில் மாருதி ரிட்ஸ் (Ritz) கார் வாங்கினேன். பழைய மாருதி 800க்கு பிரியா விடை கொடுத்துவிட்டு, இந்த புதிய வண்டி. மிகவும் ஆராய்ந்து கடைசியில் கடைக்குப் போய், முடிவு செய்திருந்ததை விட்டு, வேறு பொருள் வாங்குவது என் பழக்கம். அதைப் போலவே, மாருதி வேகன்-R என்று முடிவு செய்துவிட்டு, கடைசியில் வேறு கார். ஜூன் முதல் தேதியிலிருந்து, சாலை வரி அதிகப்படுத்துவதால், கார் வாங்கும் கடைகளில் கூட்டம் அலை மோதுகிறது. நான் வாங்கிய இடத்தில் ஒரே நாளில் 80 வண்டிகளை டெலிவரி தந்திருக்கிறார்கள்.

கீழே, நான் கடந்து வந்த வாகனங்கள்.... (சூரிய வம்சம் சரத்குமார் நியாபகம் வந்தால், நான் பொறுப்பில்லை)

பவர் ஸ்டியரிங் இருப்பதால், பெரிய காராக இருந்தாலும், மிக எளிதாக ஓட்ட முடிகிறது. பெட்ரோல் ரொம்ப குடிக்காது என்கிறார்கள்; பார்ப்போம் !.
Ford Figo, Chevi Beat போன்ற கார்களை ஓட்டிப் பார்த்துவிட்டு, இந்தக் கார் வசதியாக இருப்பதாய் தோன்றியது. மேலும், கொஞ்சம் பணம் குறைத்துக் கொடுத்தார்கள்.

கார்களைப் பற்றிய பல தகவல்களுக்கு TEAM-BHP என்ற வலைத்தளம் பெரிதும் உதவியது. கார் வாங்கும் முன், இந்த வலைத்தளத்தைப் படிப்பது நல்லது.

நம்மால் முடியும் !!!

2010-04-15T10:34:00.001+05:30

இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சியின் முக்கியமான நாள் இன்று. அணுகுண்டு சோதனை நடத்தியதையடுத்து, இந்தியாவுக்கு க்ரையோஜெனிக் ராக்கெட் இன்ஜின் தொழில் நுட்பத்தைத் தர சோவியத் யூனியனும், அமெரிக்காவும் மறுத்து விட்டது. திறமையானவர்கள் இந்தியாவிலும் இருக்கிறார்கள் என்பதனை நிரூபிக்கும் வகையில், நம்மவர்கள் முயன்று அந்த இன்ஜினை வடிவமைத்து விட்டனர்.

தகவல் தொழில்நுட்பத்திற்கு உதவும் செயற்கைக் கோள்கள் 36,000 கிலோமீட்டர் உயரத்திற்கு செலுத்தப்படவேண்டும். அதற்கு க்ரையோஜெனிக் தொழில்நுட்பம் இன்றியமையாதது.

இன்று அந்திசாயும் வேளையில், GSLV-D3 ராக்கெட் விண்ணில் ஏவப்பட இருக்கிறது. அது வெற்றிகரமாக செயல்படவேண்டும் என்று வேண்டிக்கொள்வோம். கிரிக்கெட் மற்றும் போர் சமயத்தில் மட்டும் காட்டும் தேசபக்தியை, இந்த அறிவியல் தொழில் நுட்பம் வெற்றியடைய வேண்டும் என்பதிலும் காண்பிப்போம்.

All the Best ISRO.

தற்போதைய செய்தி

ராக்கெட் ஏவும் முயற்சி தோல்வியடைந்தது. ராக்கெட் கிளம்பி 500 விநாடிகள் கழித்து, அதில் இருந்து தகவல்கள் வரவில்லை. இந்த முயற்சியின் மூலம் விஞ்ஞானிகள் கற்றது, அடுத்த முயற்சியை வெற்றியடையச் செய்ய வேண்டும். நம்புவோம்.

தனி வீட்டில் - துப்பறியலாம் வாங்க

2010-04-14T20:59:00.001+05:30

சிறிது நேரத்திற்கு முன் பெய்த மழை வீட்டைச் சுற்றிலும் இருந்த மண்ணைச் சேறாக்கியிருந்தது. வீட்டின் உள் அறையில் டேவிட் உறங்கிக்கொண்டிருக்கும் போது, டேவிட்டின் மகன் ஜான், ஹாலில் உட்கார்ந்து டிவி பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அருகிலிருந்த சோபாவில் ஜானின் தம்பி மேத்யூஸ் தூங்கிக்கொண்டிருந்தான்.

பின்னிரவு நேரத்தில், இடி இடிக்கும் ஓசைக்கு நடுவில் கேட்ட துப்பாக்கி சத்தத்தில் ஜான் அதிர்ந்து போனான். அப்பா உறங்கும் அறையிலிருந்து அந்த சத்தம் வந்தது. என்ன செய்வது ?. அறையின் உள்ளே சென்று பார்க்கலாமா ? ஒருவேளை, திருடன்/கொலைகாரன் அங்கே இருந்தால் என்ன செய்வது ?. அறைக்கதவைத் திறக்கப் பார்த்தபோது, உள்ளே தாழ்பாள் போட்டிருப்பது தெரிந்தது. வேறு வழியில்லை போலீசுக்கு போன் செய்யவேண்டியதுதான். அதற்கு முன், மேத்யூஸை பக்கத்து வீட்டிற்கு பாதுகாப்பாக அனுப்ப வேண்டும். அனுப்பினான். அதற்குப் பின் போலீசுக்கு போன் செய்தான்.

“ஹலோ ! என் பெயர் ஜான். என் அப்பா தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் அறையில், துப்பாக்கி சத்தம் கேட்டது”
“பதப்படாதீர்கள் !. உங்களையும், உங்கள் அப்பாவையும் தவிர வேறு யார் உங்கள் வீட்டில் இருக்கிறார்கள் ?”
“என் தம்பி இருக்கிறான். அவனைத் துப்பாக்கி சத்தம் கேட்டதும், பக்கத்து வீட்டிற்கு அனுப்பிவிட்டேன்”
“வீட்டினுள் நுழைந்தவன், இப்பொழுது அந்த அறையினுள் இருக்கிறானா ? “
“ அது தெரியவில்லை. சீக்கிரம் போலீசை அனுப்புங்கள்.”

போலீஸ் வந்த போது எல்லாம் முடிந்திருந்தது. எதிர்பார்த்தது போல டேவிட், தலையில் சுடப்பட்டு, கட்டிலில் சரிந்திருந்தார். வீட்டை முழுவதுமாக ஆராய்ந்ததில், கொலைகாரன், டேவிட் படுத்திருந்த அறையின் ஜன்னல் கண்ணாடியை, பெரிய கல் ஒன்றினால் அடித்து உடைத்து உள்ளே நுழைந்திருப்பது தெரிந்தது. கல் அறையின் உள்ளே கிடந்தது. விசாரணைக்காக, ஜானின் உடைகள் சேகரிக்கப்பட்டது.

டேவிட்டின் எதிரி யாராவது இருக்கிறார்களா ?. அவர் வக்கீலாக பணிபுரிந்தவர். மிக ’நல்லவர்களுக்கு ?!’ மட்டுமே ஆஜராகக் கூடியவராக இருந்ததால், யார் வேண்டுமானாலும் இந்தக் கொலையை செய்திருக்கலாம்.

அடுத்தது, ஜன்னலை உடைக்க உதவிய கல். முதல் மாடியில் இருந்த ஜன்னலை உடைக்க, தரையிலிருந்து அதை எறிந்திருக்க வேண்டும் என முடிவு செய்தார்கள். கல்லின் எடையைப் பரிசோதித்ததில், அவ்வளவு உயரத்திற்கு எறிவதற்கு ஒருவனால் முடியாது என்பதை உணர்ந்தார்கள். கல்லின் எடையையும், தரையிலிருந்து ஜன்னல் இருந்த தூரத்தையும் கணக்கில் கொண்டால், ஒலிம்பிக்கில் குண்டு எறிதல் போட்டியின் ஜெயித்தவர்கள் எறிந்த தூரத்தை விட மூன்று மடங்கு அதிகமாக இருந்தது. மேலும், வீட்டின் அருகில் எந்த மரமும், முதல் மாடிவரை ஏறுவதற்கு வசதியாக இல்லை.

வீட்டின் வெளிப்புறத்திலிருந்து, மாடிக்கு ஏறியதற்கான தடையம் எதுவும் இல்லை. அன்று மழை பெய்ந்திருந்தது ஆனால் சேறு வீட்டின் எந்தப் பகுதியிலும் தென்படவில்லை. வெளியிலிருந்து ஒருவன் வந்து இந்தச் செயலை செய்திருப்பதற்கு சாத்தியங்கள் இல்லை.

உடைந்திருந்த கண்ணாடியின் சில்லுகள் அறையின் வெளிப்புறத்திலும் கிடந்தது. தடயவியல் வல்லுனர்கள் உடைந்த கண்ணாடியின் வடிவமைப்பை நுண்ணோக்கி வழியே பார்த்த போது, கண்ணாடி, அறையின் உள்ளிருந்து உடைக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதனை உறுதி செய்தார்கள்.

இப்பொழுது சந்தேகம் அந்த நேரம் வீட்டில் இருந்த ஜானின் மேல் திரும்பியது. பக்கத்து வீட்டில் விசாரித்ததில், இரவு 11 மணியளவில் அவன் தம்பியை கொண்டு வந்துவிட்டது உண்மை என்றார்கள். போலீசுக்கு போன் செய்த நேரம் 11.20. ஆக, சத்தம் கேட்டப் பிறகு, பாதுகாப்புக்காக தம்பியை பக்கத்து வீட்டிற்கு அனுப்பியது பொய். மேலும், மனவியல் நிபுணர்களிடம் ஜானின் பேச்சை தந்து பரிசோதித்ததில், குரலில் உண்மையான பதட்டம் இல்லை என்று உறுதிசெய்தனர்.

உடையைப் பரிசோதித்ததில், துப்பாக்கி சுடும் போது வெளியான, மிக நுண்ணிய வெடிமருந்து ஒட்டியிருந்தது. துப்பாக்கி சுடும் போது, அவன் மிக அருகில் இருந்தது உறுதி செய்யப்பட்டது.

விசாரணையில் ஜான், டேவிட்டைக் கொலைசெய்ததை ஒப்புக்கொண்டான். என்ன நடந்தது ?. டேவிட் தூங்கியதும், இடிச்சத்தத்தை வீட்டினுள் கேட்ட சத்தம் என தம்பியை நம்ப வைத்து, அவனை பக்கத்து வீட்டிற்கு கொண்டு விட்டுவிட்டு வந்தான். அறையினுள் புகுந்து, துப்பாக்கியால் கொன்று விட்டு, கல்லால் ஜன்னலை உடைத்திருக்கிறான். அறையின் உள்தாழ்ப்பாள் போட்டுவிட்டு, ஜன்னல் வழியே வெளியே சென்றுவிட்டான். பிறகு போலீசுக்கு போன் செய்திருக்கிறான்.

காரணம் என்ன ? நெடுநாட்களாக தான் கேட்டுக்கொண்டிருந்த ஸ்போர்ட்ஸ் மாடல் காரை வாங்க அப்பா பணம் தராததால், அவருடன் சண்டை. சம்பவம் நடந்த இரவு, சண்டை தொடர்ந்திருக்கிறது. அதனால் ஏற்பட்ட கோபம் இச்செயலைச் செய்யக் காரணமாக இருந்திருக்கிறது. வளர்த்த கடா மார்பில் ... இல்லை இல்லை, தலையில் பாய்ந்தது.

பிரயோஜனம்

2010-04-12T20:29:00.002+05:30

இனி பிரயோஜனமில்லை !!!

முடிவானதும்

அடுத்த மாநிலத்துக்கு

அடி மாடுகள்

முதியோர் காப்பகத்திற்கு

பெரிசுகள்

நன்றி: www.ronitbaras.com

ஹேவல்ஸ் மற்றும் ஐ10

2010-04-10T22:02:00.001+05:30

விளம்பரங்களில், கருப்பு நிறமுடையவர்களை நடிக்க வைக்க மாட்டார்களா என்ற கவலையைப் போக்கியது, இந்த புதிய (எனக்கு புதிய) ஹேவல்ஸ் CFL விளக்கு விளம்பரம். தூக்கு தண்டனையை நிறைவேற்றி விட்டு, தண்ணீரில் முகம் கழுவி, சாப்பாட்டை சாப்பிட முடியாத அந்த பெரியவரின் முகப் பாவனைகள் அருமை. அந்த வாழ்க்கையின் விரக்தியை அவர் வெளிப்படுத்திய விதமும், விளம்பரத்தின் கடைசியில் வரும் அந்த கிராமப்புற வயல் வெளியின் ஒதுக்குப்புறமான வீடும் மனதை என்னவோ செய்வது உண்மை. காணி நிலம் வேண்டிய பாரதி, அப்படி ஒரு வீட்டைத்தான் நினைத்திருப்பாரோ ?.

அந்த விளம்பரம் இங்கே

சிந்தனைக் குதிரையை சுரண்டி எழுப்பியதில் மாட்டியது ஐ10 விளம்பரம். ஷாருக்கான் நடித்த அந்த விளம்பரத்தில், ஒரு படத்தில் அவர் நடித்துக்கொண்டிருக்கும் போது, அந்த கதாநாயகியை வர்ணிக்கும் விதமாக, தன் காரை நினைத்து வர்ணிப்பார். முடிவில், ஐ10 என்று சொல்ல, டைரக்டர் கட் செய்வதுடன் விளம்பரம் முடிகிறது. விளம்பரத்தில் நம்பகத்தன்மை இருக்கிறதா எனத் தெரியவில்லை. அந்த விளம்பரத்தில் நடித்த நாட்களைத் தவிர, மற்ற நேரங்களில், ஷாருக்கான், ஐ10 என்ற ஒரு காரைப் பார்த்திருப்பாரா என்பது சந்தேகமே.

ஷாருக்கானே ஐ10 உபயோகிக்கிறார் என்று நம்பி அந்த ஒரே காரணத்திற்காக யாரும் அந்த காரை வாங்காதிருப்பார்கள் என்று நம்புவோமாக.

இதே போல அமீர்கான் நடித்த Samsung Guru என்ற மொபைல் போன் விளம்பரம். இப்படி நிறைய சொல்லிக் கொண்டே போகலாம்.

ரசிக்கவைத்த மற்றோரு விளம்பரம், இரண்டு மெமரிக் கார்டுகளை ஒரே மொபைல் போனில் உபயோகிக்கலாம் என்ற அந்த விளம்பரம். அக்பர் பற்றிய ஹிந்தி படத்தை மொபைல் போனில் பார்க்கும் போது, மெமரிக்கார்டை எடுத்துவிட, கோபம் கொண்ட அக்பர், நேரில் அவரது படை வீரர்களுடன் வந்து ரகளை செய்வது அற்புதமான கற்பனை.

அலுவலக காபி குடிப்போர் சங்கத்தில் போன வாரம் பேசிக்கொண்டிருந்த போது, “SAVE OUR PLANET" என்ற விளம்பர வாக்கியங்கள் சரியானவையா என்ற விவாதம் நடந்தது.

பூமிப்பந்தின் வாழ்க்கையில், மனித குலம் தோன்றியதும், மறையப் போவதும், ஒரு நொடி நேர நிகழ்வு. வெப்பமயமாதல் மற்றும் சுற்றுபுறம் மாசு அடைவதால், அழியப்போவது மனிதர்கள் மட்டுமே. பூமி, இதை விட மோசமான பனியுகங்களைக் கடந்து வந்திருக்கிறது.

SAVE OURSELVES என்பது சரியான வாசகமாக இருக்கும் என்று எங்கள் சங்கத்தில் முடிவு செய்தோம்.

நீ நல்லவன்டா - இப்படி சொல்லியேஏஏஏஏ....

2010-04-02T23:18:00.002+05:30

மீன்துள்ளியான் பதின்ம வயது அனுபவங்களைப் பற்றி தொடர் பதிவு எழுத அழைத்திருந்தார். தாமதத்திற்கு மாப்பு கேட்டு தொடர்கிறேன்.

-----

1990 - காலை 5 மணிக்கு, திருவள்ளுவர் பஸ்ஸில் வந்திறங்கிய இடம் சைதாப்பேட்டை. சோடியம் விளக்கு ஒளியால் நிரப்பப்பட்ட பெரிய சாலைகளைப் பார்த்தபோது முதல் ஆச்சரியம். அப்பாவிடம், மெட்ராஸ் முழுவதுமே இப்படித்தான் இருக்குமா ? என்ற கேள்விக்கு, அவரிடமிருந்து ஒரு சிரிப்பு மட்டுமே வந்தது.

அடுத்த 15 நாட்கள், மெட்ராஸில் இருக்கிறோம் என்ற உணர்வே பெருமிதத்தைக் கொடுத்தது. 10 ஆம் வகுப்பு, அரசினர் உயர் நிலைப்பள்ளியில். முதல் முறையாக காக்கி கலர் பேண்ட் (9 வது வரை டவுசர் தான்), வெள்ளை சட்டைப் போட்டு, இருபாலர் படிக்கும் பள்ளிக்குச் சென்றேன்.

எந்த ஊருக்கு மாற்றலாகி போனாலும், என் அப்பா, வீடு எங்களது ஸ்கூலுக்கு பக்கத்தில் பார்ப்பார். அதனால், பள்ளிப்படிப்பை முடிக்கும் வரை, பஸ்ஸில் ஸ்கூலுக்கு சென்றதில்லை (சந்தன முல்லை அவர்கள் பஸ் அனுபவத்தை எழுத சொல்லியிருந்தார். அவருக்கு நன்றி. அனுபவமில்லாததால், பஸ் அனுபவங்களை எழுத முடியவில்லை.).

புதிய ஊர், புதிய பள்ளிக்கூடம் - எதுவுமே புதியதில்லை எனக்கு. வகுப்பறையில் தரையில் உட்கார வேண்டிய நிலை. பெஞ்ச் இல்லை. கீழே நோட்டை வைத்து எழுத முடியாது என்பதால், பரிட்சை அட்டை ஒன்றை தினமும் எடுத்துச்செல்வேன். இரண்டே வாரங்களில் என் கணக்கு ஆசிரியர், என்னை அழைத்து, என் அப்பாவை அழைத்து வரச்சொன்னார். என் வகுப்பில் இருந்த 20 சொச்ச பெண்களிடம் (20 பேரா வகுப்பில் இருந்தார்கள் ? நினைவில்லை என்று சொன்னால் நம்புவீர்கள்) பேசியது கூட இல்லை. பிறகு எதற்கு அப்பாவை வர சொன்னார் என்ற திகில் கிளம்பியது.

அடுத்த இரண்டு நாட்களில் திடீர் திருப்பம். ஸ்கூலுக்கு வந்த அப்பாவிடம், “சார் !! பையன் நல்லா படிக்கிறான். மேத்ஸ்ல 100 க்கு 100 எடுத்துடுவான். நல்லா கோச்சிங் குடுங்க. இவன் ஒருத்தன் தான், கையெழுத்து நல்லா வரணும்னு, தினமும் பரிட்சை அட்டை எடுத்துகிட்டு வர்றான். ரொம்ப நல்ல பையன்” என்று சொன்னார். ம்ம்ம்..நல்லா கிளப்புனாங்க பீதிய.

அடுத்த நாள், மாத பரிட்சை மார்க் வரும் தினம். ஒருவர் வந்து ஆசிரியர்கள் ரூமுக்கு என்னை கூப்பிடுவதாக சொல்ல, இது என்னடா !! அடுத்த சோதனை என்று நினைத்தவாறு போனேன். என் பரிட்சை நோட்டை எல்லாருக்கும் என் வகுப்பு ஆசிரியர் காட்டினார். என் கையெழுத்து அவர்களுக்கு மிகவும் பிடித்து போனது. ஒரே பாராட்டு. அந்த பள்ளியின் 10 ஆம் வகுப்பு நம்பிக்கை நட்சத்திரமாக மாறிப் போனேன். அப்புறம் என்ன ?

வகுப்பறையில் பேசிக்கொண்டிருந்தால்...
இண்டர்வெல் முடிந்து சிறிது நேரம் கழித்து வந்தால்...
ஸ்கூல் முடிந்து மற்ற பசங்களுடன் கிரிக்கெட் விளையாடினால்...
நோட்டு புக் எடுத்து வராமல் இருந்தால்....

நீயுமாடா ? இப்படி ??
ஆசிரியர்களிடமிருந்து, இந்த கேள்வி/பார்வைக்கு பயந்து பயந்து 10 ஆம் வகுப்பு ஓடியது. இந்த நிலையில் ஒரு சின்ன சுவாரசியம், ரீனா என்ற பெண்ணால். அவள் 9ஆம் வகுப்பு வரை படித்தெல்லாம் பெரிய பள்ளியில். ஒரு பெண்ணிடம் பேசுவதே பெரிய சாதனையாக நினைத்த நாட்களில், அவள் ரொம்ப இயல்பாக எங்களிடம் பேசியது (பெரும்பாலும் இங்கிலீஷில்) ஆச்சரியமாக இருந்தது.எப்படியாவது இங்கிலீஷ் நன்கு அவளிடம் தெரிந்து கொள்ளலாம் என்ற நினைப்பில் மணல், ஜல்லி எல்லாம் விழுந்தது. அவள் அப்பாவுக்கும் மாற்றல் கிடைக்க, 1 மாதம் மட்டுமே படித்துவிட்டு வேறு ஊருக்கு போனாள். வகுப்பறையின் சின்ன சுவாரஸ்யமும் அவளுடனே போனது.

அறிவியல் பாடத்திற்கு ஆசிரியரே கடைசி வரை நியமிக்கப்படாத நிலையில், 90 பேர் அரசுத்தேர்வு எழுதினோம். 5 பேர் மட்டுமே பாஸானோம். மாநில அளவில் மார்க் எடுப்பேன் என்ற சிலரது கனவு, கனவாகவே போக, பள்ளியில் முதல் மார்க் எடுத்ததோடு சாதனை நிறைவுற்றது.

அடுத்து வந்த இரண்டு வருடங்களை பெரிய அழி ரப்பர் வைத்து அழிக்க முடிந்தால் உடனே செய்துவிடுவேன். தமிழ் மீடியத்திலிருந்து +1 இங்கிலீஷ் மீடியத்திற்கு மாறியது, குளத்து மீனை, கடலில் விட்டது மாதிரி இருந்தது. வாழ்நாளில் முதல் தடவையாக ஒரு பாடத்தில் ஃபெயில் ஆனது, இங்கிலீஷ் டீச்சர் என் நோட்டை எடுத்து, என் ஆங்கில எழுத்தை வகுப்பறையில் கிண்டல் செய்தது (சேர்த்து எழுதாமல் தனித்தனி எழுத்துக்களாக எழுதுவேன்), கடைசி வரை கெமிஸ்ட்ரி ஃபார்முலாவை மனப்பாடம் செய்ய முடியாமல் போனது, முத்தாய்ப்பாக, 10 ஆம் வகுப்பில் 100/100 வாங்கிய கணக்கு பாடத்தில் அதே 100 மார்க், 200க்கு வாங்கியது மற்றும் இம்ரூவ்மென்ட் எழுதி இஞ்சினியரிங் காலேஜில் சேர்ந்தது என அந்த 2 வருடங்கள்......ம்ம்ம்ம். வடிவேல் பாஷையில்... முடியலை !!!!

காலேஜ்

மூன்றாவது அண்ணன் படித்துக்கொண்டிருந்த அதே காலேஜ். சென்னையிலிருந்து திருச்சிக்கு பயணமானேன். இரண்டு நாள் லீவ் கிடைத்தால் சென்னைக்கு பஸ் ஏறிவிடுவேன். அவ்வளவு வீட்டு ஏக்கம். காலேஜ் ராகிங் அனுபவம் இந்த பதிவில். எங்கள் கிளாஸில் இருக்கும் பசங்க, எலக்ட்ரானிக்ஸ் டிபார்ட்மெண்ட் போய் சைட் அடிக்கும் நிலையில், எங்கள் கம்ப்யூட்டர் டிபார்ட்மெண்ட் இருந்தது. அதனால் பெரிய சுவாரஸ்யம் இல்லாமல் போனது. முதல் இரண்டு வருடங்களில் படிப்பாளி பட்டம் வந்து சேர, முதல் பெஞ்ச் மாணவனானேன். மறுபடியும் “நீயுமாடா இப்படி” என்ற பிரச்சினை, லெக்ச்சரர்களிடமிருந்து.

பெண்களிடம் (வேற டிபார்ட்மெண்ட்தான்) பேசினால், பிராட்டிக்கல் மார்க்கில் கை, கால் வைப்பார்கள் (எல்லாம் பொறாமைதான்). அதையும் துச்சமாக எண்ணி, சில காதல் ஜோடிகள் சிறகடித்தன. ஆனால் அதில் ஒன்று கூட வாழ்வில் இணையவில்லை என்பது சோகமான பின்குறிப்பு. காலேஜ்க்கு லேட்டாக வந்தால் அடையாள அட்டையை வாட்ச்மேனிடம் தந்துவிட்டு போகவேண்டும். மதியம், பிரின்ஸிபால் ரூமிற்கு சென்று அவரிடம் பேசி வாங்கிக்கொள்ளவேண்டும். கிளாஸ் நடக்கும் நேரத்தில், கேண்டீனில் யாரும் இருக்க கூடாது. இப்படிபட்ட சூழ்நிலையில் அந்த 4 வருடங்கள் ஒரு பெரிய ஸ்கூலில் படித்த அனுபவமே ஏற்பட்டது. ஏ.ஆர். ரஹ்மான் இசை, நண்பர்களுடன் அரட்டை, மாதத்தில் இரண்டு தடவை திருச்சியில் புது சினிமா போன்ற சில விஷயங்கள் பொழுது போக உதவியது.

என்னுடைய பெரிய பிரச்சினை-படிப்பை முடிக்கும் வரை வீட்டு நியாபகம் மறக்காதது. முதல் வருடத்தில் சென்னையிலிருந்து திருச்சி வரும்போது இருந்த பஸ் பயண அழுகை, மூன்றாம் ஆண்டிலும் விம்மலுடன் தொடர்ந்தது வேடிக்கையான விஷயம்.

70% எடுத்தால் தான் வேலை கிடைக்கும் என்ற நிலையில், அதை நோக்கியே சென்றதில், காலேஜ் கடைசி தினத்தில் எல்லாரும் அழ, ஆளைவிட்டால் போதுமென்று எஸ்கேப் ஆன என்னை, வித்தியாசமாக பார்த்தார்கள். கௌதம் மேனன் படங்களில் என் காலேஜ் பெயர் வரும்போது மட்டுமே, காலேஜ் படிப்பு நியாபகத்திற்கு வருகிறது.

இன்றும்.. வாழ்வில் மறக்க முடியாதது, காலேஜ் வாழ்க்கை என்று எல்லாரும் சொல்ல, எனக்கு முதல் 15 வருட வாழ்க்கை மட்டுமே மறக்க இயலாத ஒன்றாகிப் போனது.

மொத்தத்தில், என் பதின்ம வயது பெரிய சுவாரசியங்கள் இல்லாமல், பிரச்சினைகள் இல்லாமல் போயே போச்சு....

உச்சி முகர்தல்

2010-03-07T01:38:00.000+05:30

புரண்டு படுத்து

தூக்கம் தொலைக்கும் இரவுகள்

ஆழ்ந்த உறக்கத்தில்

அருகிலிருக்கும் மகனை

கையிடுக்கில்

அவனை அணைத்து

தலைமுடியும் நெற்றியும்

இணையும் இடத்தில்

என் முகம் புதைத்து

முகர்ந்து பார்க்கையில்

வரும் அவன் வாசம்

சொக்கவைக்கும்

விஷயம் என்னன்னா !!

2010-03-06T23:14:00.000+05:30

முதலில் எனக்கு நடந்த ஒரு கொடுமை.
வாங்கும் சம்பளத்திற்கு வேலை செய்யச் சொல்லி அலுவலகத்தில் நடக்கும் கொடுமை.இந்த கொடுமைகள் கடந்த ஒரு மாதமாக அதிகமாக நடக்கிறது. இது ஒரு காரணம்.

பல முறை அடித்துத் துரத்திய பங்குசந்தை, கடந்த ஒரு வாரமாக இரு கைகள் நீட்டி அழைக்க, அதை தவிர்க்க முடியவில்லை.இது ஒரு காரணம்.

இந்த மாதத்தில் என் மச்சானுக்கு திருமணம். கல்யாணமாகி மச்சான் இருக்கும் அனைத்து ஆண்களும் ஒப்புக்கொள்ளும் ஒரு விஷயம் என்னவென்றால், நம் திருமணத்தை விட, மச்சானின் திருமணம் மிக மிக முக்கியமான நிகழ்வு. அதில் சிறிது அலட்சியம் காட்டினால் முன்,பின் மற்றும் பக்க விளைவுகள் பயங்கரமாக இருக்கும். எனவே வார இறுதிகளில் பாண்டிபஜாரில் இருக்கும் அனைத்து கடைகளுக்கும் விஜயம் நடைபெறுகிறது.

பின்னோக்கி எழுதாததால், பதிவுலகம் மிக வேகமாக முன்னேறுவதாக செய்தி வந்தது. அந்த வேகத்தை, பதிவுலகை பின்னோக்கி இழுப்பதன் மூலம் கட்டுப்படுத்தலாம் என்று முடிவு செய்தேன். இதையும் தாண்டி பல லட்சக்கணக்கானவர்களின் அன்பான விசாரிப்புகளும் (??!!!) என்னை எழுதத் தூண்டியது. எழுதலாம் என்று நினைத்த போது தடை, நித்தியானந்தா மூலம் வந்தது. வீடியோ பார்த்த போது சன் டிவி ‘R’ என்ற எழுத்தில் தொடங்கும் நடிகை என்று க்ளூ கொடுத்து, என் துப்பறியும் மூளையைத் தட்டி எழுப்பியது. பல மணி நேர துப்பறிதலுக்குப் பிறகு, ரா* ** என்று கண்டுபிடித்து அடுத்த நாள் அலுவலகத்தில் சொல்ல, அனைவரும் கை கொட்டி சிரித்து என்னை அவமானப் படுத்தினார்கள். நக்கீரன் வெப்சைட்டில் நடிகையின் பெயரை வெளியிட்டு, என் அனுமானம் தவறாகிப் போன, கவலை 3 நாட்களை விழுங்கிவிட்டது.

அப்புறம் விஷயம் என்னன்னா... ம்ம்ம்... வீட்டில் பொரிக்கும் அப்பளம் சைசில் இருக்கும் நிலா, கடந்த சில வாரங்களாக, பொருட்காட்சியில் விற்கும் அப்பளம் சைஸிற்கு தெரிகிறது. இன்னும் சில வாரங்களுக்கு, நிலா, பூமிக்கு மிக அருகில் இருப்பதால், காணத்தவறாதீர்கள்.

The Life Of David Gale (ரொம்ப உருகிட்டேன்), Instinct (இது வேற படங்க), Primer (இதுவரை நான் பார்த்த படங்களில் மிகவும் குழப்பமான படம்), Knowing (எல்லாரும் தெரிந்து கொள்ள ஆசைப்படும் விஷயம்), Up In The Air (போன வருடம் இது நடந்து விடுமோ என்று பயந்ததைப் பற்றிய படம்) படங்களை பார்த்தேன்.

(எலக்ட்.ப்ரோட்.நியூட்)ரான் - 12.02.2010

2010-02-12T23:11:00.002+05:30

இன்று காலை அலுவலகத்திற்கு போய்கொண்டிருக்கும் போது, முன்னால் சென்ற ஆட்டோவின், பின்புறம் எழுதியிருந்த வாசகம் “இந்த ஓட்டுனர் அவசர கால முதல் உதவி செய்வதில் பயிற்சி பெற்றவர்” என்று ஆங்கிலத்தில் எழுதியிருந்தது. விபத்து ஏற்படும் போது, பெரும்பாலும் காயமடைந்தவர்களை உடனடியாக மருத்துவமனைக்கு கொண்டு செல்ல உதவுவது ஆட்டோக்கள் என்பதால், இது மிகவும் வரவேற்கத்தக்கது. முதல் உதவி பயிற்சியை, ஓட்டுனர் உரிமம் பெறும் அனைவரும் கற்கவேண்டும் எனக் கட்டாயமாக்கலாம்.

பல காலம் முன் பார்த்த ஒரு விளம்பரம் நியாபகத்திற்கு வருகிறது. “நீங்கள் வாகனம் ஓட்டிக்கொண்டிருக்கும் போது இதைப் படித்தால், இந்த விளம்பரம் உங்களுக்கு மிகவும் அவசியமானது”. அந்த விளம்பரம் ஒரு இன்ஸீரன்ஸ் நிறுவனத்தினுடையது.

பெங்களூரைச் சார்ந்த “ஸ்ரீ ராம சேனா” என்ற அமைப்பின் தலைவரின் முகத்தில் சிலர் கருப்பு வர்ணத்தைப் பூசிவிட்டார்கள். இவர் போன வருடம், காதலர் தினத்தன்று, திருமணமாகாத ஜோடிகள் யாராவது கண்ணில் பட்டால், அவர்களுக்கு கட்டாயத்திருமணம் செய்து வைக்கப்படும் என்று எச்சரித்தார்.

சமுக காவலர்களான இந்த அமைப்பினர், போன வருடம் ஒரு ஹோட்டலுக்குள் நுழைந்து, அங்கு நடனமாடிக் கொண்டிருந்த பல பெண்கள் மற்றும் ஆண்களை அடித்து வெளியே தள்ளினார்கள். இந்த வருடமும் இவர் காதலர்களை எச்சரிக்கை செய்து, டி.விக்கு பேட்டி கொடுத்துக் கொண்டிருக்கும் போது, சிலர், இவரின் முகத்தில் கரி பூசிவிட்டார்கள். முதல் தாக்குதல் நம்முடையதாக இருக்கட்டும் என பாதிக்கப்பட்டவர்கள் நினைத்திருக்கலாம்.

கல்யாணமாகாத ஏழை காதல் ஜோடிகள் இலவசமாக திருமணம் செய்துகொள்ள எளிதான ஒரு வழி, 14 ஆம் தேதி, இந்த அமைப்பின் தொ(கு)ண்டர்கள் முன் சென்று நிற்பதே.

நான் வசிக்கும் பகுதியில் கடந்த மூன்று வருடங்களில் 30 கொலைகள் நடந்து விட்டது. இதனால் போலீசார் வழக்குகளை ஒழுங்கான முறையில் நடத்த வேண்டும் என்று ஒருவர் கோர்ட்டில் கேஸ் போட, இப்பொழுது, எங்கள் சாலையில் எப்பொழுதும் ஒரு போலீஸ் ஜீப் நிற்கிறது. இன்று என் அடுக்குமாடி குடியிருப்பில் இருப்பவர்களின் விபரங்களை (போன் நம்பர், வேலை விபரம், வாட்ச்மேன், வேலைக்காரர்களின் பெயர், கார்/பைக் எண்) போலீசார் சேகரித்துச் சென்றனர். இந்த விபரங்களைத் தர தயக்கமாக இருந்தாலும் வேறு வழியில்லாமல் கொடுக்க வேண்டியதாயிற்று. போலீசார், விபரங்களை பத்திரமாக வைத்திருப்பார்கள் என்று நம்புவோமாக.

காதலர் தினத்தில் பாபர்

2010-02-10T09:28:00.005+05:30

கரிகாலன் காலப் போல ....

எப்படியும் சாமர்கண்டைக் கைப்பற்ற வேண்டும் என்ற வெறி என்னுள்...

தமிழ்ப்படம் ஹிட்டுன்னு எங்களுக்கு தெரியும். ஆனா இந்த அளவுக்கு எதிர்பார்க்கலை....

எதிரியின் குதிரை மிக அருகில் வந்துவிட்டது. தப்பிக்க வேண்டும். வேறு வழியில்லை....

இப்படி 500 வருடங்களுக்கு முன்னும், பின்னும் சில நொடிகளில் சென்றவாறு, சென்ற வாரம் படித்த புத்தகம்

பாபர் - தமிழில் ச.சரவணன்
வெளியீடு - சந்தியா பதிப்பகம்

நீண்ட காலமாக வரலாற்றை ஆர்வமுடன் படிப்பவர்கள் எதிர் நோக்கும் கேள்வி “அத எல்லாம் தெரிஞ்சு என்ன பண்ண போற ?”. அதற்கு விடையாக இந்த புத்தகத்தில் ”சாதாரண மக்களின் எதிர்காலத்தை நிர்ணயிப்பது அரசியல். அரசியலை நிர்ணயிப்பது வரலாறு. எனவே வரலாற்றைத் தெரிந்துகொள்வது முக்கியம்” என்ற விளக்கம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

மொகலாயப் பேரரசு இந்தியாவில் அமைவதற்கு காரணம் பாபர். பானிப்பட் போரில் இப்ராஹிம் லோடியை வென்று, இந்தியாவிற்குள் நுழைந்தவர் என்ற அளவிலேயே இவரைப் பற்றி படித்திருக்கிறேன்.

பாடபுத்தகங்களில் அரசர்களை, ஒரு தெய்வப்பிறவிக்கு ஒப்பாகவே எழுதியிருப்பதால், அவர்களும் சாதாரண மனிதர்கள் என்ற உணர்வே எழுவதில்லை. ஆனால், இந்த புத்தகம், பாபர் எழுதிய சுய சரிதை நூலைப் பின்பற்றி எழுதியுள்ளதால், தன்னிலையில் பல விஷயங்கள் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

”எதிரிகள் எங்கு வருகிறார்கள் என்று பார்ப்பதற்கு என் குதிரையிலிருந்து திரும்பி பார்த்தேன். குதிரையின் சேணம் திருப்பிக் கொண்டதால் நான் தலை குப்புற கீழே விழ நேர்ந்தது. “

”பசியின் காரணமாக குதிரையைக் கொன்று பசியாறினோம்”

“நான் என் அம்பினை எடுத்து டாம்பாலின் தலையை நோக்கி எய்தேன். இதே நேரத்தில் எங்கிருந்தோ வந்த அம்பு என் வலது தொடையைக் கிழித்துக்கொண்டு சென்றது. டாம்பால் என்னை நெருங்கி வாளால் என் தலைக் கவசத்தில் அடித்தான். நிலைகுலைந்து போனேன். வேறு வழியின்றி குதிரையைத் திருப்பி, தப்பித்து வந்தேன்.”

இந்த வரிகளைப் படிக்கும் போது, பாபரும் மனிதப் பிறவி; அவரும் போரில் திரைப்படங்களில் காண்பிக்கப்படும் போர்க்காட்சிகள் போலில்லாமல், தனி ஆளாக சென்று எதிரியிடம் மாட்டிக்கொண்டு, உயிரைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள தப்பித்தது புரிகிறது.

“நீ எழுதிய கடிதங்களை அனுப்புவதற்கு முன் நீ படித்துப் பார்ப்பதில்லை. நீ அதை படிக்க முயற்சித்திருந்தால் உன்னால் முடிந்திருக்காது; உன்னுடைய கிறுக்கலான எழுத்தை என்னால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை” என்று தன் மகன் ஹீமாயூனின் கடிதங்களை விமர்சிக்கிறார்.

இந்த புத்தகத்தின் குறைகள் என்று பார்த்தால், இதன் மொழிபெயர்ப்பு சில இடங்களில் படிப்பதற்கு கடினமாக இருக்கிறது. மிக நீண்ட, கமா இல்லாத வாக்கியங்கள் குழப்புகிறது. எழுத்துப்பிழைகளையும் அடுத்த பதிப்பில் திருத்திவிடுவார்கள் என்று நம்புகிறேன். ஆரம்ப அத்தியாயங்களில் பாபரின் வம்சா வழியினர் பற்றிய பல பெயர்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அவை அனைத்தையும் மனதில் கொள்வது கடினமாக இருக்கிறது.

வரலாற்றில் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டவர்கள் இந்த புத்தகத்தைப் படிக்கலாம்.

இந்த பதிவிற்கு ஏன் இந்த தலைப்பு என்ற சந்தேகம் கொள்பவர்களுக்காக: கி.பி 1483 ஆம் வருடம் காதலர் தினத்தன்று பாபர் பிறந்தார்.

சாலையோரம் - தொடர் பதிவு

2010-01-26T19:42:00.003+05:30

(என் வானம் அமுதா, இந்த தொடர் பதிவிற்கு என்னை அழைத்திருக்கிறார். அவருக்கு என் நன்றிகள்)

7 வயதில், காரில் உட்கார்ந்து விளையாடிக் கொண்டிருக்கும் போது, என் 3 வது அண்ணன், தூரத்தில் வரும் வண்டியைப் பார்த்து பயந்து, அவசரமாக அவன் கையை வைத்தே கார் கதவை மூட, விரல் மாட்டி நசுங்கியது. இது தான் எனக்கு நியாபகமிருக்கும் முதல் விபத்து.

முதன் முதலில் நான் கார் ஓட்டியது 9 வயதில். பள்ளிக்கூடம் முடிந்து வீடு திரும்பிய உடன், காரை எடுத்துக்கொண்டு இரண்டு தெரு ஓட்டிவிட்டு, மூச்சிரைக்க வீடு திரும்புவேன். கையில் கருப்பாக டயரின் வண்ணம் ஒட்டியிருக்கும். தேய்ந்து போன பழைய டயரை, கார் என யாரும் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை. அதனால் என்ன ?.

2வது அண்ணன் சைக்கிள் வாங்கிய கதையை இந்த பதிவில் எழுதியிருக்கிறேன்.

சென்னையில் மவுண்ட் ரோடில் TVS-50 ஓட்டியது ஒரு சாதனையாக இருந்த காலம் அது. ஒரு நாள் இடது பக்கம் சிக்னல் பார்க்காமல் திரும்பிய போது, அங்கு மறைந்து (???) நின்ற காவலர் லபக் என்று கோழி மாதிரி அமுக்கினார். அபராதம் கட்டிய போது, அந்த ரசீதில் எழுத என் அப்பாவின் பெயரை சொன்ன போது, ரொம்ப வருத்தமாக இருந்தது.

பைக் ஓட்டும் போது, சாலையில் இடது புறத்தில், மிகவும் இடப்புறமாக ஓட்டும் பழக்கம். என்றைக்குமே சாலை நடுவில் பெரிய வண்டிகளுடன் போட்டி போட்டுக்கொண்டு ஓட்டியதில்லை. இப்பொழுது கார் ஓட்டும் போதும் 50 கி.மீ வேகத்திற்கு மேல் போவது இல்லை. இதை பலர் கிண்டல் செய்த போதும், நான் கண்டு கொண்டதில்லை. குருதிப்புனல் படத்தில் வரும் வசனம் “ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஒரு ப்ரேக்கிங் பாயிண்ட் இருக்கு”. அதுபோல, வண்டி ஓட்டும் ஒவ்வொருவருக்கும், தன்னால் கட்டுப்படுத்தக்கூடிய அதிக பட்ச வேகம் என்று ஒன்றிருக்கிறது. அதனை உணர்ந்து ஓட்டினால் நிறைய விபத்துக்களைத் தவிர்க்கலாம். எனக்கு 50 கி.மீ தான்.

ஒரு நாள் அலுவலகம் போகும் போது பார்த்த, சாலையில் சிதறிக் கிடந்த ஒரு பைக்கும், மதிய உணவு அடங்கிய சாப்பாட்டுக் கூடையும் இன்னும் நினைவிலிருக்கிறது. சாலைகளில் சில இடங்களில், விபத்து நடந்த இடத்தில் ஒரு மனித உருவம் வரைந்து வைத்திருப்பார்கள். அந்த இடத்தை கடக்கும் போது அனைத்து வண்டிகளின் வேகம் தானாகவே குறையும். இப்பொழுது அப்படி வரைவது இல்லை ??.

இன்றைய நிலையில், உடலுறுப்பில் சேதாரம் இல்லாமல் வீடு திரும்புவது ஒரு சாதனையாகவே இருக்கிறது.

ஒரு சின்ன பார்முலாவைக் கடைபிடிப்போம். கொஞ்சம் பொறுமை + 100 சதவிகிதம் சாலை விதிகள் கடைபிடித்தல் - மது - செல்போன் = விபத்து குறைவான சாலை.

சுடச்சுட: இன்று காலை (27 ஜனவரி) வரும் போது, என் காரில் பின் விளக்கு, ஒரு பஸ்ஸீக்கு பிடித்துப் போக, மாட்டி இழுத்துவிட்டது. விளக்கோடு போயிற்று.

ஏமாற்ற பல வழி - Duplicity ஆங்கிலப் படம்

2010-01-25T12:40:00.000+05:30

எப்படித்தான் யோசிப்பாங்களோ ?.

இவங்களால மட்டும் எப்படி நம்புற மாதிரி எடுக்க முடியுது ?

சே ! ஏமாந்துட்டேனே !

மேலே சொன்னவற்றில் எதாவது ஒன்று Duplicity-2009 ஆம் ஆண்டு வெளி வந்த இந்த படத்தை பார்த்தால் உங்களுக்கு தோன்றுவது 90 சதவிகிதம் நிச்சயம். எனக்கு மூன்றுமே தோன்றியது.

கதை ?. இரண்டு பெரிய மருந்து கம்பெனிகளுக்கு நடுவில் நடக்கும் விற்பனை ரீதியான போட்டி. ஒரு கம்பெனியில் நடப்பதை உளவு பார்த்து தெரிந்து கொள்ள மற்றவர்கள் முயற்சிப்பது. இதற்கு நடுவே கதாநாயகனும், நாயகிக்கும் இடையிலான, யாரை யார் ஏமாற்றுவது என்று போட்டி. கொஞ்சம் காமெடி, ஆக்‌ஷன், த்ரில் மற்றும் ரொமான்ஸ் - இந்த நான்கையும் போட்டு ஒரு குலுக்கு குலுக்கினால் இந்த படம்.

நாயகனாக க்ளைவ் ஓவன், நாயகியாக ஜீலியா ராபர்ட்ஸ். இருவருக்கும் இடையில் காதல் என்று நாம் ஒரு காட்சியில் நினைக்க, அடுத்த காட்சியில், நாம் நினைத்தது தவறோ ? என்று நினைக்கும் வகையில் அவர்கள் இருவருக்கும் இடையில் ஒரு காதல் !!. 40 மில்லியன் டாலர் சம்பாதித்து விட்டு, தொழிலுக்கு சுபம் போடலாம் என்ற கனவில், இருவரும் கடைசியாக, இந்த மருந்து கம்பெனி உளவில் ஈடுபடுகிறார்கள்.

ஜீலியாவுக்கு மருந்து கம்பெனியில் பாதுகாப்புப் பிரிவில் வேலை. அந்த கம்பெனி ஒரு புதிய தயாரிப்பை அடுத்த 10 நாட்களில் உலகிற்குத் தெரிவிக்கப் போகிறார்கள் என்று தெரிந்ததும், அந்த புதிய மருந்து என்னவென்று அவள் கண்டுபிடித்து, அதன் பார்முலாவை போட்டிக் கம்பெனிக்குத் தெரிவிப்பதே கதை.

டபுள் கிராஸிங் எனப்படும் ஒருவனை மற்றொருவன் ஏமாற்றுவது படம் முழுக்க இருக்கிறது. வித்தியாசம் என்னவென்றால் ஒரு கட்டத்தில், எந்த கதாபாத்திரத்தையும் நம்ப முடியாத அளவுக்கு நம்மை நம்ப வைக்கிறார்கள். ஓ! இவன், இவனை ஏமாற்றுகிறான் என்று நாம் நினைக்கையில், அடுத்த காட்சியில் நிலைமை தலைகீழாக மாறுகிறது.

2 மணி நேரம் உங்களுக்கு கிடைத்து, கிளைமேக்ஸில் ஒரு ட்விஸ்ட் உள்ள பொழுது போக்கான படம் ஒன்று பார்க்க நினைத்தால், இந்த படத்தை கண்டிப்பாக பாருங்கள்.

கடைசி காட்சியில் அவன் சிரிக்கும் போது, நமக்கு “ஏமாத்திப்புட்டீங்களே அய்யா!” என்று அம்மா தேர்தல் பிரச்சாரத்தின் போது சொன்னது (பாடியது) நினைவுக்கு வரும் ! வரலாம்.

பெயரில் என்ன இருக்கு ?

2010-01-23T13:26:00.000+05:30

பெயரில் என்ன இருக்கு ?

பெயரில் என்னயிருக்கு ?

பிறந்ததிலிருந்து

கஸ்தூரி
பத்து வயதிலிருந்து
மாலதி
இருபது வயதிலிருந்து
ரஞ்சனி
இருபத்தியேழிலிருந்து
ஸ்ரீதேவி
பெயரைக் கேட்கும் போதெல்லாம்
தன்னிச்சையாய் திரும்புது
தலையும் கவனமும்
பெயரில் என்னவோயிருக்கிறது
எல்லாமுமிருக்கிறது

கடலில் கப்பல் போல
நினைவலைக் கடலில்
நீந்தும் கப்பலாய்
பெயர்கள்
எல்லாமுமாய் இருக்கிறது

ஆறறிவும்

ஐந்து கிலோமீட்டர் தொலைவில்
துணை எழுப்பும் ஒலி
குரங்குக்கு புரியும்
பல கிலோமீட்டர் தொலைவில்
துணை எழுப்பும் ஒலி
யானைக்குப் புரியும்
ஒலி எழுப்பும் கைப்பேசி
என்னுடையதா ?
அவனுடையதா ?

சில (உண்மை) ஜோக்குகள்

2010-01-21T12:05:00.000+05:30

3 வது அண்ணன் இன்ஜினியரிங் டிராயிங் கிளாஸ்க்கு தேவையான சில உபகரணங்களை எடுத்துப் போகவில்லை. லெக்சரர் வரிசையாக செக் பண்ணிக்கொண்டே வந்திருக்கிறார். எதாவது எடுத்து வராதவர்களிடம் காரணம் கேட்டுவிட்டு, அவர்களது ரோல் நம்பரை குறித்து வைத்துக்கொண்டார். என் அண்ணனிடம் வந்து நின்றவுடன், அவர் எதுவும் கேட்கும் முன்,

“என் ரோல் நம்பர் E77567" என்றான்.

1993 ஆம் வருடம். இன்ஜினியரிங் காலேஜ், கம்பியூட்டர் லேப்.
என் 3வது அண்ணனின் நண்பர்கள், ஒரு கம்பியூட்டரிலிருந்து இன்னொரு கம்பியூட்டருக்கு டேட்டா அனுப்பும் ஒரு புராஜெக்ட் செய்துகொண்டிருந்தார்கள். அப்பொழுது ஒருவர்

“டேய் ! யார்ரா அது, கேபிள்ல கால்ல மிதிக்கிறது ?. இந்த கம்பியூட்டர்ல டேட்டாவே வரலை”

கேபிளை, தண்ணீர் கொண்டு செல்லும் பைப் போல நினைத்த அவர், இன்று அமெரிக்காவில் பெரிய நெட்வொர்க்கிங் கம்பெனியில் பணிபுரிகிறார். இதில் இருந்து ஏட்டுச்சுரக்காய் கறிக்குத் தேவையில்லை என்பது புரிகிறது.

கம்பியூட்டர் லேபுக்கு பரிட்சை அன்று மட்டுமே வருகை தரும் சிலரில் ஒருவருக்கு, கேள்வித்தாள் தரப்பட்டு, அவரும் விடைத்தாளில் எதோ எழுதினார். அதை கம்பியூட்டரில் அடித்து, விடை எடுத்துக்கொடுக்க வேண்டும். கம்பியூட்டரின் முன் அமர்ந்தவர், அரை மணி நேரம் கழித்து,
“சார் ! இந்த கம்பியூட்டர் ரிப்பேர் போலயிருக்கு !”
“ஏன் ? என்ன ஆச்சு”
“கம்பியூட்டர் ஸ்கிரீன் (மானிட்டர்) கருப்பா இருக்கு, கீ போர்டுல என்ன அடிச்சாலும், மானிட்டர்ல ஒன்னும் வரலை”
“டேய் !, மானிட்டருக்கு பின்னால இருக்குற ஸ்விட்ச்ச போடுடா.”
(பழைய கால கம்பியூட்டரின் மானிட்டர்களுக்கு, ஆன் ஸ்விட்ச் பின்னால் இருக்கும் என்பது நாம் அறிந்ததே)

என் அண்ணனின் நண்பர் ஒருவர் இன்ஜினியரிங் டிராயிங் பரிட்சையில் எடுத்த மார்க் 100. இதில் என்ன ஆச்சரியம் ?. அவர் விடை எழுதியது 80 மார்க்குக்கு மட்டுமே. இன்று வரை என்ன நடந்தது என்பது அவருக்கே புரியாத புதிர்.

டிஸ்கி: மேலே சொன்ன அனைத்தும் நீங்க தானே செய்தீர்கள் ? என்று வரும் பின்னூட்டங்கள் கடுமையான தணிக்கைக்கு உட்படுத்தப்படும்.

(எலக்ட்.ப்ரோட்.நியூட்)ரான் - 19.01.2010

2010-01-19T15:29:00.001+05:30

ஒரு வழியாக, ஒரு மாதம் கழித்து, அலுவலத்துக்கு வர ஆரம்பித்திருக்கிறேன். இவ்வளவு நாளாக லேப்டாப்பில் வேலை பார்த்ததின் விளைவு; என் கம்பியூட்டரின் மானிட்டர் 70 MM ஸ்கிரீன் அளவுக்கு பெரியதாக தெரிகிறது. நலம் விசாரித்தார்கள். ஒரு சிலர் “என்ன ? உங்களுக்கு கால்ல அடிபட்டுச்சா ? ஒரு மாசமா ஆபீஸ்க்கு வரலையா ?” என்று கேட்டார்கள்.

என் பையன் போன் செய்து, அழுது “நீ ஆபிஸ் போகவேண்டாம் ! வீட்டுக்கு வா” என்றான். இரண்டொரு நாட்களில், அவன் விளையாடுவதற்கு இடையூறு செய்தால், “நீ ஆபிஸ்க்கு போ !!” என்று விரட்டுவான்.

************

விண்ணைத்தாண்டி வருவாயா - பாடல்கள் கேட்டேன். வாரணம் ஆயிரம் அளவுக்கு முதலில் கேட்ட உடனேயே ஈர்க்கவில்லை. இசையின் நுட்பம் தெரிந்தவர்கள் சிலாகிக்கக் கூடும். படம் வந்தவுடன் பிடிக்கும் என நினைக்கிறேன். எனக்கு என்னவோ, ஹாரிஸ் பாட்டுக்கள் கேட்ட உடனே பிடித்துவிடுகிறது.

************

ரத்த மேகங்கள் - அகதா கிறிஸ்டி, ராஜிவ் கொலை வழக்கு - ரகோத்தமன் படித்தாயிற்று. அடுத்து, புத்தகக் காட்சியில் வாங்கப்பட்ட சில காமிக்ஸ்கள் படிக்க வேண்டும்; நேரம் கிடைக்கும் போது. பார்த்த இங்கிலீஷ் படங்களில், State Of Play, Time Line, Law Abiding Citizen அருமையாக இருந்தது.

*************

பல வருடங்களுக்கு முன் “சிலம்பு’ என்ற தமிழ்ப்படம் வந்தது. கண்ணகியின் உடையாத இன்னொரு சிலம்பு இருக்கும் இடத்தை தேடிப் போகும் கதை. திரைக்கதையில் சொதப்பலான அந்த படத்தை, வரலாற்று ஆராய்ச்சி செய்து யாராவது படமாக எடுக்கலாம். உண்மையிலேயே இன்னொரு சிலம்பு இருக்கிறதா ?. தெரிந்தால் சொல்லுங்கள்.

எதுவும் மாறவில்லை

2010-01-14T19:45:00.000+05:30

விடிந்து சில நிமிடங்களில் முழிப்பு வந்தது. ஓய்வு என்பதே இல்லாமல் போன வாழ்க்கை, காலையில் எழுந்ததிலிருந்து வேலை. ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு யுகமாய் கழியும் இந்த வாழ்க்கைச் சுழலில் ஏன் சிக்கினோம் என்று சில நேரம் தோன்றுகிறது அவனுக்கு. ஆனால், மங்கிய ஒளியில், சலனமில்லாமல் தூங்கிக்கொண்டிருக்கும் மனைவி, மகளை பார்க்கும் போது புது சக்தி கிடைக்கிறது. அது தான் அவனை தினமும் போராட வைக்கிறது.

அமைதியான இடத்தில் வீடு. மரங்களடர்ந்த, அருகில் சலசலக்கும் ஆறு என்று இயற்கையை சார்ந்த வாழ்வும் சில நேரங்களில் வெறுத்துப் போகிறது.

வெளியே வந்து பார்த்த போது, சற்று முன் எழும்பி இருந்த சூரியனை மழை மேகங்கள் சூழத் தொடங்கியிருந்தது. இந்த வானிலையில் வெளியே போவது சரியில்லை என நினைத்தான். மீண்டும் கண் மூடித் தூங்க முயற்சித்தான்.

”எழுந்திரிங்க !!, சாப்பிட ஒன்றும் இல்லை” என்ற குரல் கேட்டு முழித்தவனுக்கு தான் வெகு நேரம் தூங்கிவிட்டது போல இருந்தது. கண்ணைக் கசக்கி பார்க்கும் போது, எதிரிலிருந்த அவளின் உருவம் இப்பொழுது தெரிந்தது.

“வெளியே இவ்வளவு மழை பெய்யும் போது எப்படி வெளியே போவது ?” என்றான்.

“வேறு வழியில்லை, சாப்பிட எதாவது வேண்டும். அவளுக்கு மிகவும் பசிக்கிறது. சின்னக் குழந்தை, பசியால் அழ ஆரம்பித்துவிட்டால் கடினம்” என்றாள்.

பெய்யும் மழையில் வெளியே போனவன் ஒரு மணி நேரம் கழித்து, முழுவதும் நனைந்தவாறு, ”மழை நிற்காது போல இருக்கிறது. இன்னும் இரண்டு நாட்களுக்கு இதையே வைத்துக்கொள்” என்று, அப்போது வேட்டையாடிய காட்டு எருமையின், காலை மட்டும் அவளிடம் தந்துவிட்டு, முப்பத்தியிரண்டாயிரம் வருடங்கள் கழித்தும் குகைச்சுவற்றில் அழியாமல் இருக்கப்போகும் வேட்டைக் காட்சியை வரையத் தொடங்கினான்.

நன்றி: http://images.bidorbuy.co.za/

சோதனை மேல் சோதனை - துப்பறியலாம் வாங்க

2010-01-13T10:48:00.000+05:30

இந்தப் பதிவை முழுவதும் படிப்பவர்களுக்கு ஒரு ஆச்சரியம் இருக்கிறது.
------------------------------------------------------------------------------------

நியூயார்க்,1991ஆம் வருடத்தில் ஒரு நாள்; எரிந்து கொண்டிருந்த அந்த வீட்டை, தீயணைப்பு படையினர் வந்து அணைத்த போது, வீடே சாம்பலாக மாறியிருந்தது. வீட்டில் யாரும் இல்லையா ?. இருந்தார்கள். ஆனால் வீட்டை விட்டு 100 அடி தள்ளி, சடலமாக.

49 வயதான மேரி, உடலின் பல இடங்களில் கத்தியால் குத்தப்பட்டு மரணமடைந்திருந்தார். உயிருடன் இருக்கும் போதே, அவரின் வீடு எரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அவரின் நுரையீரலை ஆரய்ந்த போது இது தெரிந்தது. தீயினால் வீட்டை விட்டு வெளியே வந்த அவரை கொன்றிருக்கிறார்கள்.

சந்தேகம் 2 பேரின் மீது. மேரி விவாகரத்து செய்த அவரின் முன்னாள் கணவர் பீட்டர். சம்பவம் நடந்த அன்று வெளியூரில் இருந்தது நிரூபிக்கப்பட்டது. அடுத்த சந்தேகம், ஜானின் மீது. யார் அந்த ஜான் ?.

மேரிக்கு, குழந்தைகளின் உரிமையைக் காக்கும், அரசாங்க பணியில் வேலை. ஜான், தன் மகளை, தன்னிடம் தராத இந்த அலுவலகத்தின் மேல் ஆத்திரம் கொண்டு, அந்த அலுவலகத்திலுள்ளவர்களைக் கொன்று விடுவதாக மிரட்டல் விடுத்திருந்தான். இந்த மிரட்டலுக்காக 6 மாத சிறை தண்டனை அனுபவித்துவிட்டு 3 நாட்களுக்கு முன் தான் விடுதலையாகிருந்தான். சம்பவம் நடந்த அன்று இரவு, தன் தோழியுடன் தங்கியிருந்தேன் என்றான். விசாரணையில், அவனின் தோழி, சிறையில் இருப்பது தெரிந்தது. சிம்பிள் !. வீட்டை எரித்த மற்றும் மேரியைக் கொன்ற குற்றத்திற்காக ஜான் கைது செய்யப்பட்டான்.

கோர்ட்டில், அவனின் முன்னாள் மனைவியும், இன்னாள் காதலியும், ஜானுக்கு கோபம் வந்தால் மிகவும் மூர்க்கமாக மாறிவிடுவான்; அந்த நேரத்தில் கடிக்கவும் செய்வான் என்றார்கள். மேரியின் உடலிலும் கடிக்கப்பட்டதற்கான அடையாளம் இருக்கவே, தடயவியல் நிபுணர்கள் ஜானின் பல் மாதிரியை எடுத்து, மேரியின் கடித் தடத்துடன் ஒப்பிட்டார்கள். ஏமாற்றம். ஜானுக்கு முன் பல் இரண்டு கிடையாது. ஆனால், மேரியின் உடலில் இருந்த கடித் தடம் முன் பல் அனைத்தும் இருக்கும் ஒருவனால் ஏற்பட்டது. இருப்பினும், ஜட்ஜ், ஜானை நம்பவில்லை.

மேரியின் துணியில் இருந்த எச்சிலில் DNA இருக்கும். அதை ஜானுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்க, ஜான் கேட்டுக்கொண்டான். ஆனால் இந்த கோரிக்கை நிராகரிக்கப்பட்டது.சந்தர்ப்ப சாட்சியங்களை வைத்து ஜானுக்கு 25 வருட கடுங்காவல் தண்டனை வழங்கப்பட்டது.

சிறையில், ஜான், தனக்கு ஒதுக்கப்பட்ட கட்டிலில் படுக்கவில்லை. கேட்ட போது, அந்த படுக்கை உண்மையான குற்றவாளியினுடையது என்றும், தான் ஏன் அதில் படுக்க வேண்டும்? என்று கேட்டான். அப்பீல் மேல் அப்பீல் செய்தான். அவனுடைய வழக்கு மறுவிசாரணைக்கு ஏற்கப்படவேயில்லை. ஜான் படிக்காத சட்டபுத்தகங்கள் இல்லை. ஒரு கட்டத்தில், அவன் வக்கீலாகவே மாறி இருந்தான்.
12 வருடங்கள் கழித்து நடந்த ஒரு நிகழ்ச்சி, அவனின் சிறை வாழ்க்கையை மாற்றியது. என்ன அது ?.

ஜானின் பெற்றோர்கள் வசித்து வந்த வீட்டில் தீ விபத்து. அதில், ஜானின் வழக்கு சம்மந்தப்பட்ட 570 பக்க விசாரணைக் குறிப்பு அழிந்து போனது.12 வருடங்களாக சிறையில் வேலை செய்து சிறிது பணம் சேர்த்திருந்தான். அதில் 87 டாலர் செலவு செய்து, மீண்டும் தன் விசாரணைக் குறிப்புகளை அரசாங்கத்திடமிருந்து பெற்றான். அதை படிக்கும் போது, 4 சாட்சிகளின் வாக்குமூலம் இருந்தது. வழக்கு நடக்கும் போது ஜான் இதனைப் பார்க்கவில்லை. அதில் ஒரு சாட்சி, மேரியின் வீட்டின் உரிமையாளர்களான ஜிம்-பிரௌன்.

ஜிம், சம்பவம் நடந்த இரவு, பிரௌன், எரிந்து கொண்டிருந்த வீட்டை அடைந்த பிறகு காரை விட்டு இறங்கி, வீட்டின் எதிர் புறத்தில் 100 அடி தள்ளி எதையோ தேடிக்கொண்டிருந்தார். எனக்கு அது வித்தியாசமாகப் பட்டது. என்ன தேடுகிறீர்கள் என்று கேட்டதற்கு, எதாவது விட்டுவிட்டேனா என்று பார்த்தேன் என்று கூறினார். இதையடுத்து பிரௌனை விசாரித்த போது, தான் நள்ளிரவு 1.30 மணி வரை, பாரில் இருந்ததாக சொன்னார். ஆனால், பாரில் அவர் 12.00 மணிக்கு கிளம்பி விட்டதாகக் கூறியிருந்தார்கள். இந்த விபரங்கள் எல்லாம் அந்த குறிப்பில் இருந்தது. இதனைப் படித்த ஜான், போலீஸ் எவ்வளவு கவனக்குறைவாக தன் வழக்கை நடத்தியிருக்கிறார்கள் என்று ஆவேசப்பட்டான். அவனால் முடிந்தது, பிரௌனைத் திட்டி கீழ் கண்ட கடிதத்தை எழுதுவதே,

“டேய் பிரௌன். நீ சிறையில் இருக்க வேண்டியவன். கடந்த 12 வருடங்களாக நீ செய்த குற்றத்திற்காக நான் சிறையில் இருக்கிறேன். நீ வெளியே இருக்கிறாய். கூடிய விரைவில், இங்கு நீ வரப் போகிறாய். உனக்காக ஆவலுடன் காத்துக் கொண்டிருக்கிறேன். ”

என்று எழுதி அனுப்பினான். ஜானின் திட்டம், இந்த கடிதத்திற்கு, பிரௌன் பதில் கடிதம் எழுதும் போது, அவன் எச்சில் தொட்டு, அந்த கடிதத்தை ஒட்டி அனுப்புவான். அந்த எச்சிலில் இருந்து DNAவை எடுத்து, மேரியின் துணியில் இருந்த எச்சிலின் DNAவுடன் சரிபார்த்தால் உண்மை தெரிந்துவிடும் என்று நினைத்தான். ஆனால் நடந்தது ?.

கடிதத்தைப் படித்தவுடன், பிரௌன், ரயிலின் முன் பாய்ந்து தற்கொலை செய்து கொண்டான்.

ஜானின் சிறையிலிருந்து வெளி வரும் நம்பிக்கை தகர்ந்தது. அடுத்து, “நிரபராதிகளுக்கு உதவும்” ஒரு தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனத்தில் முறையிட்டான். அந்த நிறுவனம் மேற்கொண்ட முயற்சியின் விளைவாக, DNA பரிசோதனை நடத்தப்பட்டது. அதில் ஜானின் DNAவும், மேரியின் துணியிலிருந்ததும் ஒத்துப் போகவில்லை. தெரிந்ததுதான் இது. சரி ! இப்பொழுது, பிரௌனின் DNAவை சோதிக்கவேண்டும். அவன் தான் போய் சேர்ந்துவிட்டானே ! என்ன செய்வது ?. அந்த நேரத்தில், பிரௌனின், மகள் உதவிக்கு வந்தாள். அவளது DNA எடுக்கப்பட்டது. சோதனையில், கொலை செய்தது பிரௌன் என்று முடிவானது. இந்த ஆதாரங்களை எடுத்துக் கொண்டு, இந்த வழக்கை மீண்டும் விசாரிக்க முறையிட்டனர். நீதிபதி மறுத்துவிட்டார். என்ன காரணம் ?

பிரௌனின் மகள் தான் அவள் என்பதற்கு என்ன ஆதாரம் இருக்கிறது ?. அதனால் DNA பரிசோதனை முடிவுகள் செல்லாது என்று நவீன நாட்டாமையாக மாறி மறுத்து விட்டார்.

சோதனை !.. சோதனை மேல் சோதனை !. கடைசியாக, புதைக்கப்பட்ட பிரௌன் தோண்டி எடுக்கப்பட்டு, DNAவை பரிசோதித்ததில், குற்றவாளி ஜான் இல்லை, பிரௌன் தான் என்று உறுதி செய்யப்பட்டது.

15 வருடம், செய்யாத குற்றத்திற்காக சிறையில் இருந்த ஜான் விடுதலை செய்யப்பட்டான்.

பிரௌன் எதற்காக மேரியைக் கொன்றான் என்பது இன்று வரை மர்மமாகவே இருக்கிறது.

இந்த வழக்கில் முக்கியமாக கவனிக்க வேண்டியது; 15 வருடங்களாக மேரியின் துணி பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்டிருந்தது; அறிவியல் வளர்ச்சியினால் சாத்தியப்பட்ட DNA பரிசோதனை மற்றும் ஜானின் இடைவிடாத போராட்டம்.

நன்றி: my.biotechlife.net, www.theolivepress.es

கடைசி நேர புத்தகங்கள்

2010-01-12T01:00:00.007+05:30

ஞாயிற்றுக் கிழமை, 4 மணியளவில் ஜாக்கிசேகர் தன் பதிவில், பாரதி பதிப்பகத்தில், சுஜாதா எழுதிய நாவல்கள் மிகவும் மலிவான விலையில் கிடைப்பதாக எழுதியிருந்தார்.

என்னென்ன புத்தகங்கள் இருக்கிறது என்று தெரியவில்லை. யார் வாங்கி வருவார்கள் தெரியவில்லை.

பதிவினை மீண்டும் படித்த போது ஒரு ஐடியா. உடனே அந்தப் புகைப்படத்தை பெரிது படுத்திப் பார்த்தேன். அதில், சுஜாதாவின் புத்தகங்கள்
காகிதச் சங்கிலிகள்
காந்தளூர் வசந்தகுமாரன் கதை
அப்பா, அன்புள்ள அப்பா
மனைவி கிடைத்தாள்
ஹைக்கூ ஒரு எளிய அறிமுகம்

பட்டுக்கோட்டை பிரபாகர் எழுதிய

வல்லமை தாராயோ
இப்படித்தான் ஆரம்பிக்கிறார்கள்
நான்கடி சவுக்கு
மிஸ் இந்தியா மிஸ்ஸிங்
எல்லாம் பொய்
ஆரம்பத்தில் அப்படித்தான்

புத்தகங்கள் தெளிவாக தெரிந்தது. சரி, புத்தகங்களின் பெயர் கிடைத்துவிட்டது. யார் வாங்கி வருவார்கள்?. தூண்டிலை வீசினேன். பொறுமையுடன் காத்திருந்தேன். 6 மணியளவில் என் மனைவியின் தம்பி உருவில் 6 அடி மீன் சிக்கியத (பதிவு படிக்கும் பழக்கம் என் மச்சானுக்கு இல்லை. அதனால் தைரியமாக எழுதுகிறேன்).

”எங்க இருக்கு இந்த புத்தகக் காட்சி?”
“பச்சையப்பா காலேஜ் பக்கத்துல. அந்த இடத்துக்கு போய் யார்கிட்ட கேட்டாலும் சொல்லுவாங்க. கண்டுபிடிக்குறது ரொம்ப ஈஸி”
“சேட்டன் பகத் எழுதுன புத்தகம் இருக்குமா ?”
“நீ வேற, 10 கோடி புக் இருக்கு. சேட்டன் பகத் புக் இல்லாம இருக்குமா ?”
(அட, என்ன சொன்னாலும் வீட்டை விட்டு கிளம்ப மாட்டேங்குறானே ?)
“ஸ்டால் நம்பர் தெரியுமா ?”
“125. நேரா அங்க போ. இந்த புக் லிஸ்ட் காண்பி. அவங்களே எடுத்துக் கொடுப்பாங்க. நீ தேட வேண்டியதிருக்காது”

ஒரு வழியாக 6.30 மணியளவில் கிளம்பி, 7.30 மணிக்கு போய், 8 மணிக்கு “நீங்க சொன்னதுல 4 புக்ஸ் கிடைக்கலை. மத்ததெல்லாம் வாங்கிட்டேன்” என்ற தகவல் கேட்டு, உஸ்... ஒரு வழியா, இந்த புத்தகக் காட்சியை வீட்டிலிருந்தபடியே முடித்த சந்தோஷத்தை அனுபவித்தேன்.

பெரும்பாலான புத்தகங்கள் 1990-களில் பிரிண்ட் ஆனது. அப்பொழுது விற்பனை விலையான ரூபாய் 15-க்கே தந்தார்கள். இதனால் பாரதி பதிப்பகத்திற்கு நஷ்டமா ? தெரியவில்லை. எப்படியிருந்தாலும், புத்தக விலையை மாற்றாமல், பழைய விலைக்கே விற்றது நல்லதாகப் போயிற்று. தகவல் தந்த ஜாக்கிசேகர் அவர்களுக்கு நன்றி (புகைப்படத்திற்காக இன்னுமொரு நன்றி).

(எலக்ட்.ப்ரோட்.நியூட்)ரான் - 11.01.2010

2010-01-11T20:23:00.004+05:30

இன்று காலை மருத்துவரை (பயப்படாதீர்கள் ! என் காலுக்கு வைத்தியம் செய்யும் டாக்டரை), பார்க்க 11 மணிக்கு போய், அவரின் தரிசனம் கிடைத்தது மாலை 5 மணிக்கு. 5 நிமிடத்தில் என் பிரச்சினைகளைக் கேட்டு, அறையின் வெளியே அனுப்பி விட்டார். அந்த 5 நிமிடத்திற்குள், அவரின் ஏர்டெல் டெலிபோன் பில்லை, ஏர்டெல் வலைத்தளத்தின் வழியே கட்டினார். அவரின் கடவுச்சொல் எனக்கு சிரிப்பை வரவழைத்தது. அந்தக் கடவுச்சொல் “fracture"

*********

சமீபத்தில் பார்த்த ”ப்ரூ-இரண்டாம் டிகாக்‌ஷன்” விளம்பரம் மிகவும் பிடித்தது. அந்த 30 நொடிகளுக்குள், மருமகளின் முகபாவனைகள், மறுபடியும் பார்க்கத் தூண்டியது. வசனமும், பின்ணனி இசையும் இல்லாத அந்த 10 நொடி மௌனம். ஆஹா !.

*********

பல, பிரபல பதிவர்களின் புரபைலில் இருக்கும் புகைப்படத்திற்கும், சமீபத்தில் வெளியாகி வரும், அவர்களின் பதிவர் சந்திப்பு மற்றும் புத்தகக் காட்சி புகைப்படத்திற்கும் உள்ள வித்தியாசம் அதிகம். மிகவும் வித்தியாசம் தெரிந்த ஒருவர் ”புலம்பல்கள் - ஆதிமூல கிருஷ்ணன்”.

சில மாதங்களுக்கு முன், பெரிய மீசை வைத்த அவரின் படத்தைப் பார்த்த போது 1980 களின், பெரிய பாட்டம் பெல்ஸ் அணிந்த, ஸ்டெப் கட்டிங் ஹீரோ நியாபகம் வந்தது. அவரது மீசை, கிராமத்தில் வசிப்பவர் போல இருந்தது. தினமும் அந்த புகைப்படத்தைப் பார்த்து, ஒரு பிம்பம் ஏற்பட்டது. சில வாரங்கள் (மாதங்கள் ?)க்கு முன் அவர் மாற்றிய இந்த படம் வேறு ஒரு பிம்பத்தை (நகரப்புற, ஸ்டைலான) ஏற்படுத்தியது. இன்று பரிசல்காரன் அவர்களின் இந்த பதிவில் இன்னுமொரு வித்தியாசமான தோற்றம்.

**********
ராட்டினத்தில் 7 வயது பையனின் கை சிக்கி உடைந்து, கட்டு போட்டுக்கொண்டு பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருந்தான். வலி குறைந்து அழுகை நின்றிருந்தது. அவனின் அம்மா எக்ஸ்-ரே பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

”ஏம்மா ! முதல் எக்ஸ்-ரேல என் கை எலும்பு “v" மாதிரி இருந்துச்சு, கட்டு போட்டோன்ன இப்ப “U" மாதிரி இருக்கும்மா” என்றான்

இன்று இரவு அவனுக்கு மயக்கமருந்து கொடுத்து, “u' வடிவில் வளைந்திருக்கும் அவன் கை எலும்பை, நேராக்க சிகிச்சை அளிக்கப் போகிறார்கள்.

நன்றி - புலம்பல்கள் (படத்திற்காக)

திக்.திக்.பக்.பக் - 3

2010-01-09T11:23:00.001+05:30

திக்.திக்.பக்.பக்- சிறுவயதில் என்னை பயத்திலாழ்த்திய, இப்பொழுது நினைத்துப் பார்க்கும் போது, சிரிப்பிலாழ்த்தும் சில சம்பவங்களின் தொகுப்பு இது.

*********
என் சிறு வயதில், ஒரு நாள் பெற்றோர்கள் வெளியூர் போயிருந்தார்கள்.ரொம்ப நாளாக அப்பா சாப்பிடும் ஜெம்ஸ் வடிவிலான சிகப்பு நிற மாத்திரை மேல் எனக்கும் என் 3 வது அண்ணனுக்கும் ஒரு கண் வீதம் மொத்தம் இரண்டு கண்கள். இது தான் தக்க சமயம் என்று, 100 மாத்திரைகள் கொண்ட பாட்டிலிலிருந்து ஆளுக்கு 50 மாத்திரை வீதம் பிரித்துக் கொண்டோம். வாயில் போட்டு மூணு சப்.சப்.சப். இனிப்பு சுவை முடிந்து, மாத்திரை கசப்புத் தொடங்கும் அந்த நேரத்தில் ஒரு துப்ப்ப். இதே மாதிரி 100 மாத்திரையையும் சாப்பிட்டு விட்டு, மாத்திரையை, பீரோவுக்கு அடியில் போட்டோம்.

அம்மா வீடு திரும்பி, வீட்டைக் கூட்டும் போது, பீரோவுக்கு அடியிலிருந்த அத்தனை வெள்ளை மாத்திரைகளைப் பார்த்து அலறி, எங்களைக் கேட்க, அடிக்கு பயந்து உண்மையைச் சொன்னோம். அதுவரை தைரியமாக இருந்த நாங்கள், பீதியடைந்து அழ ஆரம்பித்தோம்.
“டேய் ! எப்படா சாப்டீங்க ?”
“காலைலயே சாப்டுட்டோம்மா !!!”
எங்க ரெண்டு பேரையும் மொத்திவிட்டு, அம்மா அழ ஆரம்பித்தார்.

இதன் மூலம் சகலருக்கும் அறிவிப்பது என்னவென்றால், மருந்து மாத்திரைகளை குழந்தையின் கைக்கு, வாய்க்கு எட்டும் தொலைவில், உயரத்தில் வைக்காதீர்கள்.

*********
அதே சிறு வயது. நாமக்கல்லில் பெரிய மொட்டை மாடியுடன் கூடிய தனி வீட்டில் இருந்த காலம். குறும்பு செய்ய ஏற்ற, அம்மா, அப்பா வெளியூர் போயிருந்த நேரம். பேய் மழை. மாடியில் போய், மழை நீர் வடிகால் ஓட்டையை அடைத்து விட்டோம். சில மணி நேரத்தில் முட்டி அளவுக்குத் தண்ணீர் வந்துவிட்டது.அதில் குதித்து விளையாடினோம்.

மழை நின்றபின், பக்கத்து வீட்டிலிருந்த என் நண்பன், இந்த மாதிரி தண்ணீர் தேங்கினால், வீடு இடிந்து விடும் என்று பயத்தைக் கிளப்பினான். சில மாதங்களுக்கு முன், இன்னொரு நண்பன், புது வீடு கட்டும் போது, கான்கிரீட் தளத்தில் தண்ணீரைத் தேக்கி வைத்திருந்தது நியாபகத்திற்கு வந்தது. அப்பொழுது அந்த மாதிரி தண்ணீர் தேக்கி வைப்பது கட்டிடத்திற்கு வலு கொடுக்கும் என்று அவன் சொல்லியிருந்தான். சிவில் இஞ்சினியரின் பையனா பிறந்துவிட்டு, இதற்கு பயந்தால் என்ன ஆவது ?.

ஆனால் நேரம் ஆக ஆக, இன்னொரு கவலை வந்தது. ஒருவேளை தண்ணீர் தேங்குவது புதிய கட்டிடத்திற்கு வேண்டுமானால் பலம் தரலாம்; ஆனால் நாங்கள் இருந்த பழைய வீட்டிற்கு எதாவது ஆகிவிட்டால் என்ன செய்வது. அந்த சின்ன வயதில், வீடு இடிந்தால் என்ன ஆகும் என்று யோசிக்கும் போது ஏற்பட்ட பயம் வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாதது.

அம்மா, அப்பா வீடு திரும்பும் நேரமும் வந்தது. மழை நின்று பல மணி நேரமாகியிருந்தது. முடிவு செய்து, அனைத்து அடைப்புகளையும் திறந்து விட்டோம். எங்கள் வீட்டிலிருந்து கொட்டிய தண்ணியை, அந்த தெருவே வேடிக்கைப் பார்த்தது. அடுத்த இரண்டு நாட்கள் வீடு இடிந்துவிடுமோ என்ற பயம் இருந்து கொண்டேயிருந்தது. பள்ளிக்கூடம் முடிந்து வீட்டை நெருங்கும் போது, வீட்டைப் பார்த்தவுடன் தான், நிம்மதியாக இருக்கும். இப்பொழுது நினைக்கும் போது சிரிப்பு வருகிறது. ஆனால் அப்பொழுது ?.

படிக்க வேண்டிய புத்தகங்கள்

2010-01-08T10:31:00.004+05:30

கடந்த ஒரு வாரமாக என்னைத் தொலைபேசி வழியே தொடர்பு கொள்பவர்களிடம் (ரமேஷ் இப்ப என்னைய பொழைச்சு போன்னு விட்டுட்டாரு), நான் கேட்கும் ஒரே கேள்வி
“புத்தக காட்சிக்கு போவீங்களா ?”

ரெண்டு பேரு போவேன்னு சொன்னாங்க. அவங்க கிட்ட சொல்லி வாங்குன புத்தகங்கள்.

கிழக்கு பதிப்பக வெளியீடுகள்
பின்னோக்கின்னு பேர் வெச்சுட்டு வரலாறு படிக்காமல் இருக்க முடியுமா ? அதனால்,

முகலாயர்கள் - முகில் - 8 ஆம் வகுப்பு பாட புத்தகம் மாதிரி முதல் 6 பக்கங்கள் மேப் போட்டுருக்கு. ”வந்தார்கள் வென்றார்கள்” மாதிரி சுவாரசியமா இருக்கும்னு நினைக்கிறேன்.

மெகல்லன் - முகில் - 80 பக்க சின்ன புத்தகம். நல்லாயிருந்தா, சாம்ராட் அசோகர், நெப்போலியன், மாவீரன் அலெக்சாண்டர் வாங்கிப் படிக்கலாம்னு இருக்கேன்.

ராஜிவ் கொலை வழக்கு - ரகோத்தமன் - இந்த புத்தகத்தப் பற்றி சொல்லத் தேவையில்லை.

முடிவில் ஒரு திருப்பம் - ஜெஃப்ரி ஆர்ச்சர் - பவித்ரா ஸ்ரீனிவாசன் - ட்விஸ்ட் கதைகள் மேல் இருக்கும் ஆர்வத்தால் இதை வாங்கினேன். தமிழில் இந்த புத்தகம் விலை ரூபாய் 195. கண்ணதாசன் பதிப்பகம், பல ஆங்கில நாவல்களை தமிழ் படுத்தி ரூபாய் 110க்கு விற்கிறார்கள். பேப்பர் தரமும் அருமையாக இருக்கும். ஆனால் இந்த புத்தகத்தின் பேப்பர் தரத்திற்கு ரூபாய் 195 ரொம்ப அதிகம். சரி ! கதைகள் நன்றாக இருந்தால் போதும். பார்ப்போம்.

உயிர்மை பதிப்பக வெளியீடுகள்

கொலையுதிர் காலம் - சுஜாதா - நிறைய பேர், இந்த நாவல் கண்டிப்பாக படிக்கப்பட வேண்டிய ஒன்றுன்னு சொன்னதால வாங்குனேன்.

சுஜாதாவின் மர்மக் கதைகள் - சுஜாதா - துப்பறியலாம் வாங்க எழுதுறத்துக்கு இதுல இருந்து எதாவது கிடைக்குமான்னு பார்க்குறேன்.

இந்த இரண்டு புத்தகங்களும் சுடச் சுட தயாராகிற மாதிரி இருக்கிறது. இன்னும் பைண்டிங் சரியாக காயாமல், நிறைய பேப்பர் ஒன்றுடன் ஒன்று ஒட்டிக் கொண்டிருக்கிறது.

மற்ற பதிப்பகங்கள்

மெர்குரி பூக்கள் - பால குமாரன்
24 ரூபாய் தீவு - சுஜாதா
கனவுத் தொழிற்சாலை - சுஜாதா
நடுப்பகல் மரணம் - சுஜாதா

இன்னும் லயன், முத்து காமிக்ஸ் வாங்க வேண்டும். ரஃபீக் அவருடைய வலைத்தளத்தில், நிறைய புகைப்படங்கள் போட்டு ஆர்வத்தை தூண்டி இருக்கிறார். இந்த புத்தகங்களை யாரிடம் சொல்லி வாங்குவது என்று யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். சனி, ஞாயிறுகளில் இந்த காமிக்ஸ்கள் இருக்குமா என்பது சந்தேகமே.

வாங்க நினைக்கும் புத்தகங்கள்
பட்ஜெட்டை விட நிறைய வாங்கி விட்டேன். ஆனாலும் இந்த புத்தகங்கள் வாங்க வேண்டும் என்று விருப்பம். பார்ப்போம்.

சந்தியா பதிப்பக வெளியீடான யுவான் சுவாங் – இந்தியப்பயணம்
கிழக்கு பதிப்பக வெளியீடுகளான,
அகம், புறம், அந்தப்புரம் - முகில்
என் பெயர் எஸ்கோபர் - பா.ராகவன்
நெம்பர் 40, ரெட்டைத் தெரு - இரா.முருகன்
மைசூர் மகாராஜா - முகில்

இந்த புத்தகங்கள் எல்லாம் சரி. எப்ப சாரு நிவேதிதா, ஜெயமோகன் எழுதிய புத்தகங்கள் வாங்கிப் படிக்கப் போறன்னு கேட்டீங்கன்னா, என்னோட பதில் “ஹி..ஹீ..ஹீஹீஹீ.”

நன்றி - கிழக்கு பதிப்பக வலைத்தளம் (படத்திற்காக)

கூகிளாரும் தொடர்கதையும்

2010-01-05T17:34:00.000+05:30

கூகிளார்

பிரெஞ்சு புரட்சி
ஆண்டு ?
கூகிளாரைக் கேள்
பிரேம் நசீரின் 60வது
படம்?
கூகிளாரைக் கேள்
அம்மா எங்கே ?
கூகி
என்று சொல்லி
சுதாரித்தேன்

தொடர்கதை

அந்த கால
தொடர்கதை
தைக்கப்பட்டு மொத்தமாக
கிடைத்தது பரணில்
கதையை விட
சுவாரசியம்
துணுக்குகளும்
விளம்பரங்களும்