பரிட்சைக்கு நேரமாச்சு

இன்று டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா நாளிதழில், டாக்டர் அம்பேத்கார் சட்டக் கல்லூரியில் பயிலும் ஒரு மாணவி, புற்றுநோயால் அவதிப்பட்டதால், வகுப்புக்களுக்கு வர இயலாமல், போதிய வருகை நாட்கள் இல்லாததால், அந்தப் பெண் வரும் மாத பரீட்சை எழுத அனுமதிக்க கிடைக்கவில்லை என செய்தி வெளியிட்டிருந்தார்கள். அந்தப் பெண் மருத்துவ ஆதாரங்கள் (புற்றுநோய் பாதிக்கப்பட்டவர்களை நேரில் பார்த்தாலே போதும். என்ன ஆதாரம் வேண்டும் ?) கல்லூரியில் தந்தும் பரீட்சை எழுத இதுவரை அனுமதி கிடைக்கவில்லை. இப்பொழுது நீதிமன்றத்தை அணுகியிருக்கிறார் அந்தப் பெண்.

அந்தப் பெண்ணின் தவறு
1. ப்ராக்ஸி அட்டெனன்ஸ் எனப்படும் ஒன்றை பயன்படுத்தி வருகையை பொய்யாக 70 சதவிகிதத்திற்கு கொண்டுவராதது.
2. பிரின்ஸிபால் அல்லது கல்லூரி வாட்ச்மேனின் சித்தப்பாவின் ஒன்று விட்ட பெரியப்பாவின் தூரத்து சொந்தமாக இல்லாதது

சட்டங்களில் பல ஷரத்துக்களில் முடிவு எடுக்கும் உரிமையை அதிகாரிகளுக்கு வழங்குயிருக்கிறார்கள். எடுத்துக்காட்டாக, வருமான வரி அதிகாரிக்கு சட்டத்தை மீறி சில விதி விலக்குகளை, நன்கு ஆராய்ந்த பிறகு அளிக்க சட்டத்தில் இடம் உள்ளது.  இப்படி அந்தப் பெண்ணை அலையவிடாமல், சில விதிவிலக்குகளின் அடிப்படையில் கல்லூரியின் பிரின்ஸிபால் அல்லது பல்கலைக்கழக்த்தின் உயர் அதிகாரிகள் அந்தப் பெண்ணை பரீட்சை எழுத அனுமதித்திருக்கலாம்,

இதே மாதிரி நான் பொறியியல் கல்லூரியில் படிக்கும் போது, என் தந்தையின் திடீர் மரணத்தினால், 12 நாட்கள் விடுப்பு எடுக்க, அதனால் 70 சதவிகித வருகைப் பதிவு கிடைக்கவில்லை. அதற்காக என் கல்லூரி பிரின்ஸிபாலிடம் Undertaking எனப்படும் உறுதிமொழி எழுதிக் கொடுத்து விட்டு, அந்த செமஸ்டரில் பின்பகுதியில் வகுப்புகளுக்குத் தவறாமல் போய் 70 சதவிகிதம் பெற்றபின் பரீட்சை எழுத அனுமதி கிடைத்தது.

இத்தனைக்கும் என் நிலையை, எனது கணினித்துறை தலைமையாளரிடம் மற்றும் பிரின்ஸிபாலிடம் விவரித்தும், Undertaking கடிதம் தர என்னை அலைய விட்டார்கள். அப்பொழுது என் மனநிலை, அப்பாவை இழந்த சோகம் ஒரு புறம், மற்றொரு புறம் வகுப்புகளில் முதல் 2 ரேங்க் எடுத்து பல்கலைக்கழக ரேங்கில் இருந்தும், கடிதம் கொடுக்க வைக்கிறார்களே என்ற அவமானம் ஒருபுறம் (பிரின்ஸிபால் அறைக்கு செல்வதை அவமானமாகக் கருதி கல்லூரிப்படிப்பை படித்த ஒரு அப்பாவி மாணவன் நான்).

இதில் வகுப்புக்களுக்கு சாதாரணமாகவே வராமல் இருக்கும் சிலர், கடிதமும் கொடுக்காமல், பரீட்சைக்கு முதல் நாள் வேறு வழியின்றி அவர்களை கல்லூரி கடைசி நேரத்தில் பரீட்சை எழுத அனுமதித்த போது எனக்குத் தோன்றியது

“போங்கப்பா !! நீங்களும் உங்க சட்டமும்”

இப்படியும் சிலர்

(இது கதையில்லை)

நான் வசிக்கும் அடுக்கு மாடி குடியிருப்பைக் கட்டும் போது, கட்டுமான பொருட்களை பாதுகாக்கும் பணியிலிருந்த தம்பதிகளையே, எங்கள் வீட்டு காவலர்களாக நியமித்தோம்.

அந்த தம்பதியினர், எங்கள் கார்களை வைக்கும் இடத்தில் இருந்த ஒரு காலியான இடத்தில் இருந்தனர். அவர்களுக்கு ஒரு பையன். சுமார் 20 வயது அவனுக்கு. கடினமாக படித்து, போரூருக்கு அருகிலிருந்த ஒரு தொழிற்சாலையில் வேலை. வாரத்திற்கு ஒரு முறை இவர்களை வந்து பார்ப்பான்.

ஒரு நாள் லிப்ட்காக காத்திருக்கும் போது
“வாங்க சார் ! சாப்பிட்டு போகலாம்” என்ற குரல் கேட்டு திரும்பினேன். அந்த பையன் உட்கார்ந்து சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தான். அருகில் அவனின் பெற்றோர்கள். அப்பொழுதுதான் முதல் முறையாக அந்த பையனைப் பார்த்தேன்.
“பரவாயில்லை ! நீங்க சாப்பிடுங்க” என்று சொல்லி விட்டு லிப்ட்டில் ஏறினேன்.

சிறிது நாட்கள் கழித்து, வழக்கம் போல சென்னையில் பேய் மழை. நான்கு நாட்கள் கழித்து மழை சற்று ஒயவே, அலுவலகத்திற்கு சென்று விட்டு வந்தேன். காரை நிறுத்தி விட்டு லிப்ட்டுக்கு அருகில் வரும் போது, எங்கள் குடியிருப்பை சேர்ந்த சிலர் அங்கு கவலை தோய்ந்த முகத்துடன் நின்று கொண்டிருந்தனர். அந்த கூட்டத்திற்கு நடுவில் அழுதுகொண்டே அந்த அம்மா.

”என்னாச்சுங்க. எதாவது பிரச்சினையா ?” - நான்
“இவங்க பையன் வேலை முடிஞ்சு, கம்பெனி கதவ சாத்தி சாவி எடுத்துட்டு, மழை அதிகமா இருந்தனால, இங்க வரலாம்னு கிளம்பியிருக்கான். வழியில இருந்த சின்ன வாய்க்கால்ல நிறைய தண்ணி ஓடிக்கிட்டிருந்திருக்கு. பிரிட்ஜ் மேல ஏறாம, அடியிலயே நடந்து போய்டலாம்னு போகும் போது, சாவிய தவற விட்டுட்டான். குனிஞ்சு அத எடுக்கும் போது, தண்ணி அடிச்சுகிட்டு போய்டுச்சு” என்றார் ஒருவர்.

இரண்டு நாட்கள் கழித்து அவன் உடலை கண்டுபிடித்தனர். நாங்கள் அரசாங்கம் அறிவித்திருந்த உதவித்தொகையை வாங்க விண்ணப்பம் பூர்த்தி செய்து, எங்கள் குடியிருப்பின் சார்பாக ஒரு தொகை அளித்தோம்.

அடுத்த ஒரு மாதம், அந்த பையனின் சரிவர பார்க்காத முகத்தின் நியாபகம் வந்து கொண்டேயிருந்தது.

மகனை இழந்த சோகத்தில், எங்கள் குடியிருப்பு வேலை வேண்டாம் என்று சொல்லி, சொந்த ஊருக்கு போய்விட்டார்கள். அவர்களின் சில பொருட்கள் இங்கு இருந்தது.

ஒரு மாதம் கழித்து அவர்கள் வந்து, பொருட்களை எடுத்து போக வண்டி எடுத்துவந்திருந்தனர்.

அப்பொழுது தான் கவனித்தோம் அந்த அம்மாவின் கழுத்திலிருந்த புதிய தங்கச்சங்கிலியையும், காதிலிருந்த புதிய தோட்டையும்.

”அரசாங்கம் அறிவித்திருந்த இழப்பீட்டுப்  பணம் வந்துடுச்சு போலயிருக்கு சார்” - என்றார் அருகிலிருந்தவர்.

வருமான வரியில் மாற்றம்

நவம்பர் 05, ஜார்கண்ட்: 
ஜார்கண்ட் மாநில முன்னாள் முதலமைச்சர் திரு. மது கோடா, ரூபாய் 4000 கோடி ஊழல் வழக்கில் சிக்கி, ரத்த அழுத்தம் அதிகமான காரணத்தால் தற்பொழுது மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்டிருப்பது நாம் அறிந்ததே.

நேற்று பலத்த பாதுகாப்பையும் மீறி, காவலுக்கு இருந்த ஒரு கான்ஸ்டபிளுக்கு ரூபாய் 10 லஞ்சம் கொடுத்து, நமது நிருபர், கோடாவை பேட்டி கண்டார். அப்பொழுது கோடா மனம் வருந்தி, கண் கலங்கி தெரிவித்ததை கீழே கொடுத்திருக்கிறோம்.

இனி மது கோடா
“நான் 4000 கோடி ஊழல் செய்துவிட்டதாக அனைவரும் கூறுகிறார்கள். அது உண்மைதான். ஆனால் இந்த சமூகம் ஊழல் செய்பவர்களின் மேல் எப்படி ஓர வஞ்சனையுடன் நடந்து கொள்கிறது என்பதனை அனைவரும் உணர வேண்டும். உதாரணமாக சாதாரண வேலையில் இருக்கும் ஒரு அரசாங்க அதிகாரிக்கு வரும் வருமானத்தில் ரூபாய் 1,50,000 க்கு வருமான வரி விலக்கு இருக்கிறது. ஆனால் எங்களை மாதிரி ஊழல் செய்பவர்களுக்கு இந்த மாதிரி வருமான வரி விலக்கு இல்லை. இதை யாரும் கண்டித்ததாக தெரியவில்லை. நான் மருத்துவமனையிலிருந்து வெளியே வந்ததும், நிதியமைச்சர் பிரணாப் முகர்ஜியை சந்தித்து, ஊழல் செய்பவர்களுக்கு வருடம் ரூபாய் 4000 கோடி வரை வருமான வரி விலக்கு அறிவிக்க வேண்டும் என கேட்டுக் கொள்ளப் போகிறேன். அத்துடன் 100 எம்.பிக்கள் கையெழுத்துப் போட்ட மனு ஒன்றையும் அளிக்க இருக்கிறேன். அந்த மனுவில் திரு.ராசா, திரு.லல்லு பிரசாத் யாதவ் போன்ற பிரபல ஊழல்வாதிகள் கையெழுத்திட்டிருக்கிறார்கள்”

இந்த செய்தியை தெரிந்து கொண்ட உளவுத்துறையினர், பிரணாப் முகர்ஜியிடம் இத்தகவலை தெரிவித்ததாகவும், திரு. மது கோடாவின் கதறலில் உள்ள உண்மையை புரிந்து கொண்டு, கூடிய விரைவில் வருமான வரி முறைகளில் மாற்றம் செய்யப்படும் எனத் தகவல் அறிந்த வட்டாரங்கள் கூறுகின்றன. இனிவரும் பட்ஜெட்களில் இந்த ஊழல் வருமான உச்ச வரம்பு சிறிது சிறிதாக உயர்த்தப்படும் எனத் தெரிகிறது.

சற்று முன் கிடைத்த செய்தி:
இத்தகவலை கேள்விப்பட்ட பலர், ரூபாய் 4000 கோடி என்பது திரு. மது கோடாவின் தனிப்பட்ட வேண்டுகோள் எனவும். எம்.பிக்கள் கலந்து பேசி ரூபாய் 8000 முதல் 9000 கோடி வரை வரி விலக்கு கேட்போம் எனத் தெரிவித்தனர்.

திக்.திக்.பக்.பக் - 2

 +1 அரையாண்டு பரிட்சை முடிஞ்சு லீவு விடற நாளு, என் கிளாஸ் பிஸிக்ஸ் வாத்தியார், லீவு முடிஞ்சு வரும் போது 2 தடவை கொஸ்டியன் பேப்பர்க்கு விடை எழுதிட்டு வரசொன்னாரு. நான் தான் நல்ல பையனாச்சே, லீவுல முக்கி முக்கி 1 தடவை எழுதி முடிச்சோன்ன நோட் தீந்து போச்சு. புது நோட் வாங்கி இன்னொரு தடவை எழுதி முடிச்சேன்.

ஸ்கூல் தொறந்த உடனே முதல்ல அவரு பீரியட் தான். என் நோட்ட செக் பண்ணிட்டு, முதல் நோட்டுல கையெழுத்து போட்டுட்டாரு. ரெண்டாவது நோட்டுல போடலை. உங்களுக்கே தெரிஞ்சுருக்குமே கிளாஸ்ல எழுதாம வர்றத்துக்குன்னு ஒரு கோஷ்டி இருக்கும். அதுல ஒருத்தன், என்னோட புது நோட்டுல கையெழுத்து போடாதத கவனிச்சுட்டு (இதெல்லாம் கரெக்ட்டா பார்ப்பானுங்க), என்கிட்ட கெஞ்சி, நோட்ட வாங்கிட்டு (புடுங்கிட்டு) க்யூல போய் நின்னான். இங்க எனக்கு கை கால் உதற ஆரம்பிச்சுடுச்சு. கண்டுபிடிச்சுட்டா அவ்வளவு தான். நேரா ஹெட்மாஸ்டர்கிட்ட தான் விஜயம் பண்ணனும்.

அவன்(என்) நோட்ட பார்த்தாரு, அவன பார்த்தாரு
“உண்மைய சொல்லு இது உன் நோட்டா ?”
எனக்கு மயக்கம் வராத குறை தான். போச்சு. பொண்னுங்க முன்னாடி மானம் போகனும்னு இருக்கு என்ன பண்ண ?
“என் நோட்டு தான் சார்”
“உண்மைய சொல்லிட்டா விட்டுடறேன்”
“உண்மையாலுமே என் நோட்டு தான் சார்”
“சரி. நீ எழுதலைன்னு தெரியும். யார் எழுதிக் கொடுத்தது”
“என் அக்கா சார்”
“அதுதானே பார்த்தேன். என்ன ஏமாத்த முடியாதுடா. இன்னொரு தடவை ஏமாத்த பார்த்த நடக்குறதே வேற. நாளைக்கு வரும் போது 2 தடவை நீ எழுதிட்டு வா”
“சரி சார்”

போன உயிர் திரும்பி வந்துச்சுடா சாமி. அவன் பீரியட் முடிஞ்ச உடனே
“என்னவோ ரொம்ப பயந்தியே ? எப்படி அவர ஏமாத்துனேன் பார்த்தில்ல”
“டேய் அவரு மட்டும் கண்டுபிடிச்சுக் கேட்டிருந்தா ? என் நோட்ட அப்பத்தான் தேடுற மாதிரி ஆக்ட் குடுத்துருப்பேன்......போடாங்க !!”

----------------

என் ஆபீஸ்ல வேலை செய்யுறவரு, ஹோண்டா சிட்டி கார் வாங்குனாரு. வாங்கி 10 நாள்ல, கார் முன் பக்க கதவுல இருந்து பின் பக்க கதவு வரை, சாவி வெச்சு கோடு போட்ட மாதிரி, ஒரு பெரிய கோடு, கார் பெயிண்ட்ட எடுத்துடுச்சு. அவர் விசாரிச்ச போது பல பேரு, ஹோண்டா சிட்டி கார் வெச்சுருக்கவங்களும் இதே மாதிரி சொல்லியிருக்காங்க. இதை சரி பண்ணனும்னா 20,000 ரூபாய்க்கு மேல கூட ஆகுமாம். இதை பண்றது யார்னு தெரியலை. சில பேர் சொல்றாங்க, கார் சர்வீஸ் பண்ற கடைங்களே இந்த மாதிரி ஆளு வெச்சு பண்ணுதுன்னு. எனக்கு அத நம்புறதா இல்லையான்னு தெரியலை.

எப்ப என் கார் அல்லது பைக் டயர் பஞ்சர் ஆச்சுன்னாலும், ஒரு 500 மீட்டர் தூரத்துலயே ஒரு பஞ்சர் கடை இருக்குறத பார்த்துருக்கேன். ரோடுல நிறைய தடவ சின்ன சின்ன ஆணி கிடக்குறதையும் பார்த்துருக்கேன். ஒரு வேளை நம்ப ஊருல 1 கி.மீக்கு ஒரு பஞ்சர் கடை இருக்குறதால, இது தற்செயலா நடந்ததாக் கூட இருக்கலாம். ஒன்னும் புரியலை. தெரிஞ்சவங்க சொல்லுங்க. சரி இதுல திக்.திக்.பக்.பக் எங்கன்னு கேட்குறவங்களுக்கு. என்னோட ரொம்ப காஸ்ட்லியான கார் (மாருதி 800)ல கோடு போட்டுடக்கூடாதுல்ல. அதுக்கு தான் இந்த திக்.திக்.பக்.பக்.

நன்றி (படங்களுக்கு):saferoutestoschool.ca,iwebie.com

1000 தடவை சொல்லியாச்சு

”அருண் !! எத்தனை தடவை சொல்லியிருக்கேன் நீங்க எழுந்து வரும் போது, கதவை சாத்திட்டு வாங்கன்னு ?. சத்தம் கேட்டு இப்ப கார்த்தி எந்திரிச்சுடப் போறான். இன்னமும் கொஞ்ச நேரம் தூங்கட்டும். ஏசி கொஞ்சம் கம்மி பண்ணி வெச்சுட்டு வாங்க..நைட் ரெண்டு தட்வை இருமினான்”

”கார்த்தி ! அம்மா என்ன சொல்லியிருக்கேன் ? early in the morning..brush your teeth . போடா குட்டி, குட் பாய்தானே..பிரஷ் பண்ணிட்டு வந்து காம்பிளான் குடி”

கார்த்தி, மார்னிங் .டிவி போடாத. ஸ்கூலுக்கு போகணும். ஈவினிங் வந்தோன்ன டோரா போடுறேன்.happy ? good boy.

"அருண், ஹீட்டர் போட்டுருக்கேன். பச்சைத் தண்ணியில ஹாட் வாட்டர் மிக்ஸ் பண்ணி வெச்சுடுங்க.கார்த்தி குளிக்கிறத்துக்கு”

“கார்த்தி, அம்மாவுக்கு வேலை இருக்கு. இன்னைக்கு அப்பாகிட்ட குளிச்சுட்டு வா”

“அருண், நேத்து மாதிரி, நம்ம சோப் போடாதீங்க அவனுக்கு. தனியா டவ் சோப் வெச்சுருக்கேன் பாருங்க. அதப் போட்டு குளிப்பாட்டி விடுங்க”

“வாவ்..குட் பாய் ஆகிட்டான் கார்த்தி. Very neat boy. இனிமே அப்பா கிட்ட்யே டெய்லி குளிக்கிறியா ?”

"எத்தனை தடவ சொல்றது, அவனுக்கு பிடிச்சு வெச்சுருக்குற வாட்டர் பாட்டில்ல இருந்து தண்ணி எடுத்து குடிக்காதீங்கன்னு. அவனுக்கு தண்ணி சூடு பண்ணி வெச்சுருக்கேன். நீங்க வாட்டர் கேன்ல இருந்து எடுத்துக்கோங்க”

“கார்த்தி, இங்க பாரு அம்மா ஸ்நாக்ஸ் வெச்சுருக்கேன். கீதா ஸ்நாக்ஸ் எடுத்து சாப்பிடக்கூடாது. அடுத்தவங்க வாட்டர் பாட்டில்ல தண்ணி குடிக்கக் கூடாது”

“அருண், நெக்ஸ்ட் டைம், கார்த்திக்கு சாக்ஸ் வாங்கும் போது நல்ல பிராண்டு வாங்கனும். இது காலை ரொம்ப புடிக்குது. பிளட் சர்க்குலேஷன் கம்மி ஆகிடப் போகுது”

“கடவுளே !!, கார்த்தி சீப்ப எடுத்து நீங்க ஏன் யூஸ் பண்றீங்க ?. இப்ப புது சீப்பு தான் அவனுக்கு வாங்கனும். 1000 தடவ சொன்னாலும் அதயே தான் பண்ணுவேண்ணா நான் என்ன பண்றது ?”

“கார்த்தி டாட்டா சொல்லு. அருண் ! கார்ல ஏறுன உடனே அவனுக்கு சீட் பெல்ட் போட்டுவிடுங்க”

“ஏசி போடுங்க..பொல்யூஷன் தாங்க முடியலை. டாக்டர் சொன்னாரு, இவனுக்கு வண்டி புகை ஒத்துக்க மாட்டேங்குது..அதுனால தான் அடிக்கடி சளி புடிக்குதுன்னு. இவன் மாஸ்க் போட்டுக்கோன்னாலும் கேட்க மாட்டேங்குறான்”

“டாடி...அந்த பிரிட்ஜ் மேல போகும் போது பாஸ்ட்டா போ டாடி”

“அந்த ரிவர் பேரு நேத்து சொன்னேனில்ல..என்னன்னு சொல்லு பார்ப்போம்”

“ம்ம்ம்..அடையாறு ரிவர்.கரெக்ட்டா ?”

“வெரி குட்..கரெக்ட்”

“ஐய்ய !  வாட்டர் ரொம்ப டர்ட்டியா இருக்கு. டாடி அங்க பாரேன் !!..ஒரு அண்ணா அதுல நீச்சல் அடிச்சுகிட்டு இருக்கான்”