31 December 2009

2009லிருந்து பாஸ் ஆகி 2010க்கு

இன்னும் சில மணி நேரங்களில் 2010. ஆண்டுகள் ஒரு குறியீடு என்றாலும், கொண்டாட்டங்களுக்கு என்று பண்டிகைகளும், சிறப்பு தினங்களும்.


2009 ஐ நியாபகப்படுத்தி பார்ப்பது மிகக் கடினமான செயலாகப் படுகிறது. கணினித்துறையில் வேலை பார்ப்பவர்களிடம் பெரும்பாலும் என்ன தேதி என்று கேட்டால், தவறாகவே பதில் வரும். வேலை என்ற சக்கரம் பெரிய வட்டமாக சுழல, கடந்து போன நாட்கள் மறுபடியும் மாற்றமில்லாமல் வந்து, நாட்களையும் தேதிகளையும் பெரிய மாற்றங்கள் இல்லாமல் மறக்க அடிக்கச் செய்கிறது.
  • வழக்கம் போல ஆண்டு ஆரம்பம் புத்தகக்கண்காட்சியில் தொடங்கியது. இன்னமும் போன புத்தகக்கண்காட்சியில் வாங்கிய புத்தகங்களைப் படித்து முடிப்பதற்குள் அடுத்தது வந்துவிட்டது. மொகரம் பண்டிகை போல, இந்த வருடம் இரண்டு புத்தகக்கண் காட்சிகள்.

  • என் மகனை புதிய பள்ளிக்கூடத்தில் சேர்த்தேன். புதிய சீருடை என்ற சந்தோஷத்துடன் அடம்பிடிக்காமல் பள்ளிக்குச் சென்றான். புதிய வார்த்தைகள், பாடங்கள் மற்றும் நண்பர்கள் (பல நண்பிகள்) அவனுக்கு.

  • ஜீலை மாதத்தில் பிறந்த நாள் கொண்டாடும் போது, தலையில் இருந்த வெள்ளை முடிகளில் சில, கன்னத்திற்க்கும் வந்திருப்பது தெரிந்தது.

  • என் மகனுக்கு இந்தியா சுதந்திரம் பெற்றுவிட்டது என்று தெரியாது. ஆனால் ஆகஸ்ட் 15ஆம் தேதி, பள்ளிக்கூடத்தில், சுதந்திரப் போராட்டம் பற்றி தமிழில் ஒரு கட்டுரை பிரிண்ட் அவுட் எடுத்து வரச் சொன்னார்கள். விக்கிப்பீடியாவில் தேடிய போது ஆங்கிலத்தில் தகவல்கள் கிடைத்தது. வேறு வழியில்லாமல் தமிழில் மொழி பெயர்த்து, NHM Writer மென் பொருளை நிறுவி, தட்டுத்தடுமாறி இரண்டு நாட்களில், இரண்டு பக்கங்கள் அடித்துக் கொடுத்தேன். அப்பொழுது தோன்றியது இந்த ப்ளாக். அதற்குப் பின் நடந்தது சரித்திரம் (???!!!). அது அனைவரும் அறிந்ததே. ஆரம்ப நாட்களில் எழுத நிறைய விஷயங்கள் இருக்க ஒரு நாளைக்கு இரண்டு பதிவுகளைப் போட்டு, இப்பொழுது எதைப் பற்றி பதிவு எழுத எனத் தெரியாமல், இது போல பதிவுகள் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன். ”இந்த அளவுக்கு உனக்கு எழுதத் தெரியுமா” என்று பலருக்கு ஆச்சரியம். எனக்கும். டைரி எழுதும் பழக்கமில்லாத எனக்கு ப்ளாக் நல்ல டைரியாக இருக்கிறது.

  • 2008 ஆம் ஆண்டு அளவுக்கு இல்லாமல், மழைக் காலங்கள் நிம்மதியாக கழிந்தது.

  • உலகளாவிய பொருளாதார நெருக்கடி மனதில் கவலையையும் பயத்தையும் ஏற்படுத்தியது.

  • நிறைய ஆங்கிலப் படங்கள் பார்த்தேன். பாலகுமாரனின் “இரும்புக் குதிரைகள்”. அகதா கிறிஸ்டியின் சில துப்பறியும் நாவல்கள், லயன், முத்து காமிக்ஸ், ஆங்கிலத்தில் வெளிவந்த லக்கிலூக் காமிக்ஸ் தவிர வேறு எதுவும் இந்த ஆண்டு படிக்கவில்லை.

  • டிசம்பர் மாத இறுதியில் என் மாமா (அம்மாவின் தம்பி) மறைந்து போனார். அடுத்த சில நாட்களில், காலை உடைத்துக் கொண்டதால், பார்க்க வேண்டிய “அவதார்” திரைப்படமும், போய்வர விரும்பிய “புத்தகக் கண்காட்சி” யையும் தவற விட்டேன், விடுகிறேன்.
2010-ஆம் ஆண்டு அனைவருக்கும் நல்ல ஒரு ஆண்டாக அமைய இறைவனை வேண்டி

                                  அனைவருக்கும் புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள் 

28 December 2009

யார் அந்த ரமேஷ் ?


”ஹலோ ! ரமேஷா ?”
“இல்லைங்க நான் பின்னோக்கி”
“அப்ப ரமேஷ் இல்லையா ?”
“ஹலோ ! இது என் நம்பர். ரமேஷ்னு யாரும் இல்லைங்க”

(-----)

“ஹலோ ! ரமேஷ் இருக்காரா ? ”
“ஏங்க இப்பத்தானே கால் பண்ணுனீங்க”
“சாரிங்க”

(------)

“ஹலோ ! ரமேஷ் இருக்காரா”
“.........” (கடுப்பாகி பதில் எதுவும் பேசாமல் இருந்தேன்)
(யாரோ குழந்தை சவுண்ட் கேக்குது. ஆனா பேச மாட்டேங்கிறாங்க)


(-------)

“ரமேஷ் வீடு தானே”
“ஏங்க உங்களுக்கு எந்த நம்பர் வேணும் ?”
“98..........”
“நீங்க சொல்ற நம்பர் கரெக்ட்தான். ஆனா, நான் 7 வருஷமா இந்த நம்பர் யூஸ் பண்றேன். 7 வருஷத்துக்கு முன்னாடி இந்த நம்பர் ரமேஷ்கிட்ட இருந்திருக்கலாம். இல்லைன்னா, அவரு தப்பா இந்த நம்பர குடுத்திருக்கலாம்.”


(-------)

“ஹலோ ! ரமேஷ் ?”
“7 வருஷமா இந்த நம்பர் .....................”
“சாரிங்க”

ரமேஷ் - நீ யார் பெத்த புள்ளையோ. மவராசா ! எதுக்குப்பா என் நம்பர குடுத்த ? தப்பா குடுத்தியா ? இல்லை வேணும்னே குடுத்தியான்னு தெரியலை. நீ யாருக்காவது கடன் பாக்கி வெச்சுருந்தா தயவு செய்து செட்டில் பண்ணிடு. ஆனா ஒண்ணுப்பா, எனக்கு கால் பண்றவங்க ரொம்ப நல்லவங்க. நைட்டு நேரத்துல கால் பண்றது இல்லை. ஆனா ஒவ்வொரு தடவயும் அவங்க ஒவ்வொரு நம்பர்லயிருந்து கால் பண்றாங்க. அதுனால அந்த நம்பர ப்ளாக்டு லிஸ்ட்ல போட முடியலை. காப்பாத்துப்பா !!

27 December 2009

இது எங்க சாமி

சந்தோஷமான அல்லது துக்கமான சில தருணங்களில், அந்த நிகழ்வின் போது நமக்கு “இது மாதிரி நடக்கும்னு எனக்கு தோணுச்சு” என்ற உள் உணர்வு வரும். கால் பிசகி ஒரு வாரத்துக்கு முன் வீட்டுக்கு வந்தவுடன் என் மனைவி சொன்ன முதல் விஷயம் “இன்னைக்கு காலைல இருந்து எனக்கு மனசே சரியில்லை. நீங்க சீக்கிரம் வீட்டுக்கு வந்துடணும்னே தோணிக்கிட்டு இருந்துச்சு”. இந்த உணர்வுகள் வருவதற்கு காரணம், காக்கும் தேவதைகளாக இருக்கும் நாம் வணங்கும் குல தெய்வங்கள் என்று நம்புகிறேன். நம்மைப் பாதுகாக்கும் முதல் நிலைக் கடவுள்கள் என்று எடுத்துக்கொள்ளலாம். பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்த முன்னோர்களில் சிலரை குல தெய்வங்களாக வணங்கி வருகிறோம்.

திருப்பதி வெங்கடேச பெருமாள் கோவில் நுழைவாயிலில் உள்ள வாசகம் “பெருமாளை வழிபடுவதற்கு முன், உங்களின் குலதெய்வத்தை மனதில் நினைத்து வழிபடுங்கள்




திருச்சியிலிருந்து, 50 கிலோமீட்டர் தொலைவிலுள்ளது துறையூர். துறையூர் பஸ்ஸ்டாண்டிலிருந்து, பெருமாள் மலை அடிவாரம் போகும் வழியில், இடது பக்கம் திரும்பி, 300 மீட்டர் தூரம் போனால், வயல்கள் சூழ்ந்த இயற்கை சூழ்நிலையில் இருக்கிறது எங்கள் குல தெய்வம் கோவில் “பிச்சாயி அம்மன்”.



பெரிய கோபுரங்கள் எதுவும் இல்லை. திறந்த வெளியில் ஒரு அடி உயர இரண்டு சிலைகள். நிழலுக்கு பெரிய அரச மரம். சின்ன காம்பவுண்ட் சுவர். அருகில் விவசாயத்திற்கு உதவும் பம்ப் செட்டுடன் கூடிய மிகப்பெரிய குளம் போல கிணறு. வழிபட வருபவர்கள் தங்களை ஆசுவாச படுத்திக்கொள்ள உதவியாக 4 அறைகள் கூடிய மண்டபம். கோவிலிலிருந்து அருகிலிருக்கும் பெருமாள் மலை உச்சியிலிருக்கும் கோவிலை பார்ப்பது கண்கொள்ளாக் காட்சியாக இருக்கும். ஒவ்வொரு வருடமும், ஆகஸ்டு-அக்டோபர் மாதங்களில், இந்த கோவிலுக்கு வந்து வணங்கி செல்வது எங்கள் வழக்கம்.வெயில் குறைவான அக்காலங்களில், அமைதியான கிராம சூழ்நிலை மன அமைதியை தரும்.




கையில் குழந்தையுடன் இருக்கும் பிச்சாயி அம்மன் சிலை. அருகில் கணவர் வீரய்யா. இவர்கள் 17-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர்கள். வீரய்யா ஒரு நாள் வயலில் வேலை செய்துவிட்டு மதிய உணவுக்காக காத்திருந்தார். நிறைமாத கர்ப்பிணியான பிச்சாயி அம்மன், அன்று மதிய உணவு எடுத்துவருவதற்கு கால தாமதமாகிவிட்டது. பசியினால் மிகுந்த கோபத்துடனிருந்தார் வீரய்யா. உணவு உண்ணும் முன், உடலை சுத்தம் செய்து, நெற்றியில் நாமக்கட்டியால் நாமம் போட்டு, அருகிலிருக்கும் பெருமாள் மலையிலிருக்கும் பெருமாள் கோவிலைப் பார்த்து வணங்குவது அவர் வழக்கம். அன்று பிச்சாயி அம்மன், நாமக்கட்டியை எடுத்து வர மறந்துவிட, கோபத்தின் மிகுதியால், வயலில் கட்டியாக இருக்கும் மண் உருண்டையை எடுத்து, மனைவி நோக்கி வீச, அது பிச்சாயி அம்மன் தலையில் பட்டு அவர் மரணமடைய, அதைக் கண்டு வருந்தி, வீரப்ப சாமியும் அங்கேயே இறந்ததாக சொல்லப்படுகிறது. இதன் காரணமாகவே, கையில் குழந்தையுடன் பிச்சாயி அம்மன் காட்சியளிப்பதாக கூறுகிறார்கள். இந்த வரலாறு, கல்வெட்டுகளில் பொறிக்கப்படாமல், செவி வழி கதையாகவே இருக்கிறது.





கடந்த முறை போனபோது, 50 வருடங்கள் கழித்து தற்போது கும்பாபிஷேகம் நடந்ததாக கூறினார்கள். அந்த சின்ன சிலைகளை மூடி (முதல் படம்), அதற்கு மேல அதே போல பெரிய அளவு சிலைகளை (அருகிலிருக்கும் படம்) வைத்து, சிமெண்ட் தளம் போட்டு அந்த இடத்தையே உயர்த்தி, சிறிய நகர கோவில்கள் போல மாற்றியிருந்தார்கள். கோவிலுக்கு முன் இரண்டு பெரிய குதிரை சிலைகள் இருக்கிறது. அந்த மாற்றங்கள் எங்களுக்கு புதிதாக இருந்தது. பழமையான இடங்களை மாற்றுவதில் உடன்பாடு இல்லாததால் இந்த மாற்றங்கள் எனக்கு சற்று ஏமாற்றத்தை அளித்தது. பழைய சிலைகள் எங்கே என்று திரும்ப திரும்ப பூசாரியிடம் கேட்டுக்கொண்டே இருந்தோம்.


மாற்றம் ஒன்றே மாற்றமில்லாதது. கடந்த 80 வருடங்களில் மிகப்பெரிய மாற்றத்தை இந்த கோவில் சந்தித்திருக்கிறது என்ற நிலையில் 1000 வருட பழமை வாய்ந்த தஞ்சை பெரிய கோவில் எவ்வளவு மாற்றங்களை சந்தித்திருக்கும் என்ற நினைப்பே மலைப்பை தருகிறது.

25 December 2009

(எலக்ட்.ப்ரோட்.நியூட்)ரான் - 25.12.2009

துணுக்ஸ் எழுத வேண்டுமென்று ரொம்ப நாளாக ஆசை. பேர் வைக்குறத்துக்காக ரொம்ப யோசிச்சேன். எல்லா பேரையும் ஏற்கனவே வெச்சுட்டாங்க. நானும் எவ்வளவு நாளா யோசிக்கிட்டேயிருக்குறது ?  சொல்லுங்க. இந்த தலைப்பில யாராவது எழுதிட்டு இருந்தா வேற தலைப்பு யோசிக்கிறேன்.

[-^-^]

என் அண்ணனின் பொண்ணுக்கு பிறந்த நாள். ஹோட்டலுக்கு போன போது மெனு கார்டைப் பார்த்துவிட்டு,
“டாடி, லாம்ப் கறின்னா என்ன ?” என்றாள்
“ஆட்டுக்கறி” என்றார் என் அண்ணன்.
அடுத்தது “தாய் லாம்ப் கறி” ன்னு போட்டிருந்ததை பார்த்துவிட்டு, “ஓ! முன்னாடி இருக்குற ஆட்டோட அம்மா கறியா ?” என்று கேட்டாள்.

[-^-^]

”கால்சியம் மாத்திரை சாப்பிடு.”

”புடலங்காய் தினமும் சாப்பாட்டுல சேர்த்துக்கோ.”

”ஆப்ரேஷன் வரை போகலைல்ல சந்தோஷப்படு.”

”வெயிட்ட குறைக்கணும். கால் சரியான உடனே தினமும் உடற்பயிற்சி செய்.”

“காலை அசைக்காம வெச்சுருந்தா, கட்ட பிரிச்ச உடனே, நடக்குறத்துக்கு ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கும். மூளை அந்த கால் இல்லைன்னு நினைச்சுக்கும்”

“Aspiration done" அப்படி ரிப்போர்ட்ல போட்டிருக்காங்க. கூகிள்ள என்னனு பாருங்க.

“ஆபிஸ்ல இந்த தசை நார் பிரச்சினைக்கு இவ்வளவு பெரிய கட்டு போடணுமான்னு கேட்கிறாங்க. நீ பார்த்த டாக்டர் நல்ல டாக்டர் தானே ?”

“என்னடா !!!  7 வருஷத்துக்கு அப்புறம் இன்னொரு கால் கட்டா ?”

“கட்டுக்குள்ள எறும்பு எதுவும் போகாம பார்த்துக்கோ. போச்சுன்னா, அதுங்க ப்ரெண்ட்ஸ் எல்லாத்தயும் கூட்டிக்கிட்டு வந்து கும்மாளம் போட ஆரம்பிச்சிடும்”

இதெல்லாம் என்னை, என் காலை பார்க்க வந்தவர்களின் கமெண்ட். இன்றுடன் 5 நாள் ஆச்சு கட்டு போட்டு. கால் மேல் கால் போட்டு உட்காரும் பழக்கம் இருப்பதால், சில நேரம் கட்டு போட்டிருப்பதை மறந்து (அய்யயோ !! மூளை மறந்துடுச்சா ? கடவுளே இது என்ன சோதனை ?) காலை எடுத்து மேலே போட முயற்சி செய்கிறேன்.

விடுமுறை நாட்களில் வெளியே போகும், மிகவும் சுறுசுறுப்பான, ஓரிடத்தில் கொஞ்ச நேரத்துக்கு மேலே இருக்க முடியாத ஆளாக இல்லாததால் எளிதாக இருக்கிறது.


[-^-^]

“அப்பா ! பாவம். கால் வலிக்குதா ?” என்று என் மகன் கேட்டு, காலை தடவிக் கொடுத்த போது, நெகிழ்ச்சியாக இருந்தது.
“ஆமாம் செல்லம்”
இரண்டு நிமிடம் கழித்து, காலில் “டம்..டம்” என்று அடித்துவிட்டு “அப்பா ! கால் வலிக்குதா ?” என்று கேட்டான்.

இவன் நல்லவனா ? கெட்டவனா ? தெரியலையே !!


[-^-^]

ஹே ! இவன் தான் ஜெயில்ல இருக்கானே ? எப்ப வெளிய வந்தான் ?
அது “அத்திப்பூக்கள்” சீரியல்ல. இது “செந்தூரப்பூவே”

24 December 2009

உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாடு

இங்கிலீஷ்காரர்கள் பங்குகொள்ளும் தமிழ் மாநாடு.

நன்றி - டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா

காட் ஃபாதரும் நாயகனும்

22 வருடங்களுக்கு முன்பே எழுதியிருக்க வேண்டிய பதிவு, சற்று கால தாமதத்துடன் .....

சின்ன வயதில் மிகப் பெரிய ரஜினி ரசிகனான என்னை, கமல் ரசிகனாகவும் மாற்றிய படம் “நாயகன்”. எத்தனை முறை இந்த படத்தை பார்த்தேன் என்பது நினைவிலில்லை. தியேட்டரில் முதல் நாள், முதல் ஷோ பார்த்த ஒரே படம் இது. பல வருடங்கள் கழித்து, நாயகன் படம், God Father என்ற ஆங்கிலப் படத்தில் மார்லன் பிராண்டோ என்பவர் செய்த கதாப்பாத்திரம் போலவே இருந்தது என கேள்வி பட்டிருக்கிறேன் (இத்தனை வருஷம் ஆச்சா இதைக் கண்டுபிடிக்க எனக் கேட்காதீர்கள்.).
இரண்டு படங்களும், தாதாக்களைப் பற்றிய படம் என்ற அளவிலே மட்டுமே ஒற்றுமை என்று இன்று வரை (மதியம் 2 மணி வரை) நினைத்திருந்தேன். God Father படத்தின் முதல் காட்சியைப் பார்த்ததும், இது நாயகன் படத்தில் வரும் காட்சி போலவே இருக்கிறதே என்று நினைத்தேன். பல ஆச்சரியங்களை கொடுத்தது. இரண்டு படங்களுக்குமான சில ஒற்றுமைகள் இதோ.


நாயகன் - உயர் போலீஸ் அதிகாரி, தன் மகளை சீரழித்த பெரிய வீட்டு பசங்களை பழிவாங்க உதவி கேட்பார். God Father-ன் முதல் காட்சி இது. அதே காரணம். அதே போல பழி வாங்க உதவி கோருகிறார்.


நாயகன் - கமலை ஏமாற்றி வீட்டுக்கு வெளியே வரவழைத்து, மனைவி சரண்யாவை வில்லன்கள் கொன்று விடுவார்கள். God Father-ல் அல் பேசினோவின் மனைவியை, கூட இருக்கும் ஒருவனே வில்லனுக்கு உதவி செய்து, காரில் பாம் வைத்து கொன்றுவிடுகிறார்கள்.


நாயகன் - மகன் இறந்தது தெரியாமல் எழுந்து வரும் கமல், தன் மகன் உடலைப் பார்த்துவிட்டு அழுவார். God Father-ல் இதே காட்சி அப்படியே இருக்கிறது.

 
 

நாயகன் - தன் மனைவி இறந்தவுடன் அஸ்தியைக் கரைக்கும் போது, வில்லன் குடும்பத்தினர் ஒவ்வொருவராக கொல்லப்படுவதைக் காட்டுவார்கள். God Father-ல் தன் அப்பா இறந்தவுடன் அல் பேசினோ, சர்ச்சில் குழந்தைக்கு பெயர் சூட்டு விழாவில் இருக்கும் போது, வில்லன்கள் ஒவ்வொருவராக கொல்லப்படுவார்கள். அந்த வில்லன்கள் இறக்கும் விதம், அப்படியே நாயகனில் வில்லன்கள் இறக்கும் விதத்தைப் போலவே இருக்கும்.
 
  • போலீஸ்காரருடன் கமல் சுத்தியல் வைத்து சண்டை போடும் போது, தண்ணீர் பம்ப் உடைந்து, தண்ணீர் நீரூற்றைப் போல வெளியியே வரும் காட்சி.

  • ஜனகராஜ் மேற்பார்வையில் ஒரு இளைஞன் காரில் வைத்துக் கொல்லப்படும் போது, கார் கண்ணாடியில் அவனது கால் பட்டு கண்ணாடி உடையும் காட்சி

  • திருவிழாவில், 5 தாதாக்கள் உட்கார்ந்திருக்க, கமல் அவர்களுடன் பேசும் காட்சி.

  • மகள் காரை வேகமாக ஓட்டும் போது, கமல் பதறுவது போன்ற காட்சி.

  • நாசரின் தலைமையில் போலீசார், கமலின் அனைத்து தொழில்களையும் முடக்கும் காட்சி.

வயதான கமல், மார்லன் பிராண்டோவின் மேனரிசங்களையும், இளைய வயது கமல், அல் பேசினோ மேனரிசங்களையும் செய்வதை பார்த்த போது ஆச்சரியமாக இருந்தது. ஏன் திரைக்கதையை மணிரத்தினம் மாற்றவில்லை ?. கமல் ஏன் அவர்களைப் போலவே நடித்தார் ? என்ற கேள்விகள் தோன்றியது. மணிரத்தினம் + கமல் கூட்டணியிலிருந்து இதை எதிர்பார்க்கவேயில்லை. இவையாவும் இருந்தாலும் கமலைத் தவிர வேறு யாராலும் நாயகனில் அவ்வளவு சிறப்பாக நடித்திருக்க முடியாது. இளையராஜாவின் இசையையும் மறக்க முடியாது.

ஆங்கிலப்படத்தின் கதையை, நம் டைரக்டர்கள், வேறுவிதமான திரைக்கதையுடன் எடுத்தால் கூட நன்றாக இருக்கும். புரிந்துகொள்வார்களா ?.

23 December 2009

மௌனம்


புறாவும்,
தூதுவனும்,
தோழியும்,
அஞ்சலட்டையும்,
தொலைபேசியும்,
மின்னஞ்சலும்,
பயனில்லை
மௌனம் பேச
முடிவு செய்தால்.

வெற்றிடத்தில் பரவுவதில்லை
ஒலி
உன் மௌனம்
என்னை வந்தடைவது
எப்படி ?

21 December 2009

பெட்ரூமிலிருந்து ஹாலுக்கு 10 மைல் தூரம்.

போன வெள்ளிக்கிழமை, மாகாபலிபுரம் அருகில் இருக்கும் டெம்பிள் பே ரிசார்டுக்கு, புத்தாண்டு கொண்டாட்டங்களுக்காக போனோம்.சிமெண்ட் தளம், டென்னிஸ் பால் மற்றும் பேட்டை பார்த்ததும், கிரிக்கெட் ஆசை வந்தது. வார நாட்களில் உடற்பயிற்சி செய்ய முடியாததால், இந்த மாதிரி விளையாண்டு, கொஞ்சம் சுறு சுறுப்பாக இருப்பது என் திட்டம்.

முதல் இரண்டு ஓவர்களில் 20, 16 ரன்கள் கொடுக்க, மூணாவது ஓவர் நான் போடுறேன் என்றேன்.உடம்பின் எடை பாஸ்ட் பவுலிங்  போட ஒத்துழைக்காததால், 4 மீட்டர் ஓடுவதற்குள் வேட்டை நாய்க்கு இரைப்பது போல மூச்சு இரைத்ததால், ஆஃப் ஸ்பின் போடலாம் என்று முடிவு செய்தேன்.கிரீஸ்க்கு ரெண்டு அடி பின்னால் இருந்து ஓடி வந்து,கிரீஸ்க்கு முன்னால் வலது காலை வைத்து, வேகத்தை என் கைகளில் கூட்டி பந்தை போட்ட போது, பந்து சுழலுவதற்கு முன், எனக்கு பூமி சுற்றத்தொடங்கியது. வலது காலை வைத்த உடன் வழுக்கி விட, தடுமாறி முன் விழுந்தேன். விழும்போது, இடது காலை, சிமெண்ட் தரையில் இடது கை வைத்து காப்பாற்றினேன். வலது காலுக்கு அந்த அதிர்ஷ்டம் கிடைக்கவில்லை. முட்டி, சிமெண்ட் தரையில் முட்டி, சுளீர் என்று வலி. 2 செகண்டுக்கு தலை சுற்ற, வலது கால் பேண்டை நீக்கி பார்த்தேன்.நல்ல வேளை ரத்தம் வரவில்லை. அதற்குள் என்னை சுற்றி வந்த நண்பர்களிடம்,
“முட்டிகிட்ட வலிக்குதே” என்றேன்.
“முதல்ல எழுந்து நில்லுங்க. நிக்க முடிஞ்சுதுன்னா எலும்பு எதுவும் ஒடஞ்சுருக்காது. நிக்க முடியுதே !. பயப்படாதீங்க” என்றார்கள்.
வலி அதற்குள் அதிகமாக, “ஆனா முட்டிகிட்ட நல்லா வலிக்குது,எதாவது லிகமெண்ட் பிஞ்சுருக்குமா  ?” என்றேன்.
“கால கொஞ்சம் தூக்குங்க. அப்படியே நிறுத்தி, பாதத்த முன்னாடி, பின்னாடி ஆட்டுங்க. பாருங்க, உங்களால இத செய்ய முடியுது. லிகமெண்ட் பிஞ்சுருக்காது” என்றனர், பல கிரிக்கெட் விபத்துக்களை பார்த்த நண்பர்கள்.

இப்படியாக எனது முதல் ஓவர் பேபி ஓவராக, மைதானத்திலிருந்து விலகி உட்கார்ந்து கொண்டேன்.நேரம் போகப் போக வலி அதிகமானது. ஒரு மணி நேரம் கழித்து, வலது காலை தரையில் வைக்க முடியாத அளவுக்கு வலி. முட்டிக்கு அருகில், சிறிய பந்து போல வீக்கம் அதிகமாக, பயம் அதிகமாக ஆரம்பித்தது. அடுத்த 2 மணி நேரத்தில், 2 பேர் அருகிலிருந்தால் மட்டுமே நடக்கமுடியும் என்ற நிலை.

தட்டுத்தடுமாறி, வலியைக் கட்டுப்படுத்த, வலியில்லாத பல்லைக்கடித்தபடி வீட்டுக்கு வந்தேன். தள்ளாடியபடி வீட்டுக்கு வந்த என்னை முதலில் கோபத்துடன் (தண்ணி ??) பார்த்தாலும், பிறகு உண்மையை உணர்ந்து, மூவ், சுடுதண்ணி ஒத்தடத்துடன் என் மனைவி முயன்றும் வலி குறையவில்லை.

அடுத்த நாள் எக்ஸ்-ரே எடுத்தேன். எலும்பு முறிவு இல்லை என்ற முதல் சந்தோஷ செய்தி. பரிசோதித்த டாக்டர், காலை சேர் மேலே வைக்க சொல்லிவிட்டு, கம்பியூட்டரில், காலில் இருந்த தசை நார்களின் படத்தைக் காண்பித்து, உடனே, என் காலில், அந்த இடம் எங்கே இருக்கிறது என்று காண்பித்தார். அடேங்கப்பா !! என்ன ஒரு சிக்கலான வடிவமைப்பு. படத்தை பார்த்துவிட்டு காலைப் பார்க்கவே பயமாக இருந்தது. அப்பொழுது காலை என்னால் மடக்கவே முடியவில்லை.

”அசோக் நகர்ல எங்க இருக்கீங்க ?” கேட்டார் டாக்டர்.
”18வது அவென்யூ டாக்டர்” என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் போது, அவர் என் முட்டியின் மேல் கையை வைத்து ஒரு அமுக் அமுக்கினார் பாருங்கள், அய்யோ !!.அப்புறம் தான் தெரிஞ்சுது, என் வீடு எங்க இருக்குன்னு கேட்டு, என் கவனத்தை திசைதிருப்பியது அந்த எதிர்பாராத அமுக்குக்காக என்று.


”பாருங்க மேடம். இவரு கால மடக்க முடியலை. முட்டிய அழுத்துனா வலிக்குது. அதுனால உள்ளே இருக்குற தசை நார், அடி பட்டதுல வெளியே வந்து, ரெண்டு எலும்புக்கு நடுவில மாட்டிக்கிட்டு இருக்குன்னு நினைக்கிறேன். நாம MRI ஸ்கேன் பார்த்துடுவோம்” என்றார் டாக்டர்.

வாழ்க்கையில CT ஸ்கேன் பார்த்தாச்சு. இப்ப MRI. ஸ்கேன் சென் டரில், அவர்கள் குடுத்த யூனிபார்ம் போட்டு, வாய் திறந்து காத்திருந்த பெரிய மிஷின் உள்ளே அனுப்பப்பட்டேன்.
“சார்.. காலை நல்லா அழுத்தி வைங்க. அப்பதான் ஸ்கேன் ஒழுங்கா வரும்”
“கால மடக்க முடியாததால தாங்க ஸ்கேனுக்கு வந்திருக்கேன்” என்று சொல்லியும், இன்னொரு அமுக். இன்னொரு அய்யோ !
“இந்த பம்ப் கையில வெச்சுக்கோங்க”
“எதுக்கு ?”
“ஸ்கேன் ஆரம்பிச்சு நடுவுல உங்களுக்கு எதாவது கஷ்டமா இருந்தா, இத அழுத்துங்க, நாங்க மிஷின்ல இருந்து வெளியே உங்கள எடுத்துடுவோம். அப்புறம், வித்தியாசமா சவுண்ட் வரும். பயப்படாதீங்க. காலை அசைச்சுடாதீங்க”
முன்னாடி அந்த அமுக்கில், வலியில் நரம்பு துடிக்க, நான் சொல்லாமலேயே என் கால் ஆட ஆரம்பித்திருந்தது.


அடுத்த 20 நிமிஷத்துக்கு “டபக்..டப்..டபக்..டப்...ஸ்ப்..சப்..ஸ்ப்..சப்..டொங்..டிங்..டொங்..டிங்” சத்தம். கிட்டதட்ட ஹிப்னாட்டிசம் பண்ணின மாதிரி இருந்தது.

வீட்டுக்கு வந்து தூங்க, அடுத்த 3 மணி நேரம் கழித்து, MRI ஸ்கேன் ரிப்போர்ட் வாங்கிவிட்டு, என் மனைவியும், அண்ணன் மட்டும் டாக்டரை போய் பார்த்தார்கள்.
பந்துகிண்ண மூட்டில் சிறிய கிராக். தசை நார்கள் கிழியவில்லை ஆனால் அடிபட்டதில் உள்ளே ரத்தம் வந்து குளம் போல தேங்கியிருக்கிறது அதனால் வீக்கம்.

“நாளைக்கு அவரை அழைச்சுட்டு வாங்க. ஊசி குத்தி தேங்கியிருக்கிற ரத்தத்த எடுத்துட்டு, மாவு கட்டு போட்டுடுவோம். மூணு வாரம் ரெஸ்ட் எடுத்தா சரியாகிடும்” என்றார் டாக்டர்.

இதைக் கேட்டதும், ரத்தம் எடுக்கும் போது மயக்க மருந்து எதாவது குடுப்பேன்னு சொன்னாங்களா ? என்ற என் கேள்விக்கு "இல்லை" என்ற பதிலால், அன்று இரவு திகிலுடன் கழிந்தது.
அடுத்த நாள் நொண்டியடித்து போய், ஆபரேஷன் டேபிளில் படுக்க, ஊசியை வைத்து ஒரு குத்து. பீச்சி அடித்தது ரத்தம், உடனே என் மனைவியை உள்ளே வரச் சொல்லி “இங்க பாருங்கம்மா ! இப்ப உள்ளே இருந்த ரத்தம் எல்லாம் எடுத்தாச்சு. இனிமே வலி இருக்காது” என்றார் டாக்டர்.
ஊசி குத்திய வலியை விட, 2 நாட்களாக முட்டியிலிருந்த வலி உடனேபோனது சந்தோஷமாக இருந்தது. மாவு கட்டுக்கு துணியை சுற்றியபடியே
“எங்கே இருக்கீங்க” என்றார் டாக்டர்
“18வது அவென்யூ அசோக் நகர் டாக்டர்” பயந்தபடியே நான். இதே கேள்வி நேற்று, அப்புறம் அந்த அமுக்.
”டாக்டர் ! நேத்து மாதிரியே அமுக்க போறீங்களா ?”
“எதுக்கு அமுக்கணும் ? “
”இல்ல டாக்டர் ! நேத்து இதே மாதிரி தான் கேட்டுட்டு கால அமுக்குனீங்க. அதுதான் பயமா இருந்துச்சு”
ஒரு சிரிப்புடன், “ஓ.கே. இன்னும் அரை மணி நேரம் கழிச்சு கட்டு காய்ஞ்சதும், வீட்டுக்கு போங்க. நாளைக்கு வந்து பாருங்க”.

இன்ச்..இன்ச்சாக வீட்டுக்குள் நகருவது, நரக வேதனை. இந்த வேகத்தில், இனி 3 வாரத்துக்கு என் வீட்டு பெட்ரூமில் இருந்து 10 மீட்டர் தூரத்திலிருக்கும் ஹால், 10 கி.மீட்டர் தூரம் போன மாதிரி இருக்கிறது. டி.வி பார்த்தால், அதில் வருபவர்களின் காலை மட்டுமே என் கண்கள் பார்க்கிறது. டான்ஸ் ஆடுபவர்களை பார்க்கும் போது என் கால் வலிக்கிறது.இத்தனை நாளாக, கால் என்ற உறுப்பு இருக்கிறது என்ற நினைவே இல்லாமல் இருந்துவிட்டு, இப்பொழுது, உடலில் கால் மட்டுமே இருப்பதாக உணர்வு. உடலில் எதாவது ஒரு பாகம் இருப்பது போல உணர்ந்தால், அந்த பாகத்தில் பிரச்சினை என்று அர்த்தம் என்று முன்பு கேள்வி பட்டிருக்கிறேன். உணர்கிறேன் இப்பொழுது.

சனிப் பெயர்ச்சி பலன்கள் புத்தகத்தில் மீன ராசி பலனில், அடுத்த 3 வாரத்துக்கு ஆஸ்பத்திரியிலிருக்க நேரிடலாம் என்று இருப்பதைக் கோடிட்டு என் அண்ணா காண்பித்தார்.

”இந்த வயசுல எதுக்குடா கிரிக்கெட் ?. எல்லாம் கெட்ட நேரம் தான். நாடி ஜோதிட கேசட் திருப்பி ஒரு தடவ கேளு. இதப்பத்தி எதாவது சொல்லியிருக்கான்னு பார்க்கலாம்” - இன்னொரு அண்ணா

"உடம்பு ஓவரா வெயிட் போட்டுட்ட. அதுனால தான் இந்த சின்ன அடிகூட இவ்வளவு பெரிய பிரச்சினை ஆகிடுச்சு. வெயிட் குறைக்கணும்னு உனக்கு தோணவே மாட்டேங்குது" - இன்னொரு அண்ணா. எப்படி சொல்ல ?, கிரிக்கெட் விளையாடி உடம்பு குறைக்கலாம் என்ற ஞானோதயம் ஏற்பட்டதின் பலன் தான் இது என்று ?

“ஏங்க. வீட்டுக்கு வந்தா, தேமேன்னு உட்கார்ந்திருப்பீங்களே ? நடக்க கூட யோசிப்பீங்க. நீங்க எதுக்கு கிரிக்கெட் விளையாடுனீங்க “ - என் மாமியார்.

“டி.வி. லேப்டாப். ப்ளாக். 3 வாரம் உங்களுக்கு ஈஸியா பொழுது போய்டும். இதுக்கு முன்னாடியும் இதயே தான் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தீங்க. அதுனால உங்களுக்கு ரொம்ப கஷ்டமா இருக்காது”  - என் மனைவி.

”????!!!@@@@$$$%%%%^^^^&&*******”
- நான்.

09 December 2009

இரண்டு சக்கர ரதம்

சைக்கிள் வாங்கிய கதை

26 வருடங்களுக்கு முன், ஆயுத பூஜை நாளில் என் 2வது அண்ணனுக்காக அப்பா ஒரு சைக்கிள் வாங்கிகொடுத்தார். பச்சை நிற B.S.A. முன் பின் கேரியர் போன்ற எக்ஸ்ட்ரா பிட்டிங் இல்லாமல்,சட்டையில்லாமல் வெறும் டவுசர் மட்டும் போட்ட பையனைப் போல இருந்தது.


பூ, பொட்டு வைத்து, சந்தனம் தெளித்து, வீட்டிற்கு வெளியே நிற்க வைக்க மனம் இல்லாமல், வீட்டுக்குள்ளேயே நிறுத்தினோம். அன்று சைக்கிள் ஓட்டக் கூடாது, அடுத்த நாள் நல்ல நேரம் பார்த்து தான் எடுத்து ஓட்டவேண்டுமென்று கட்டளை.

அன்று இரவு, பாதி தூக்கத்தில் வந்து லைட்டை போட்டு வண்டியைப் பார்க்க, அதற்கு முன்னால் என் 2வது அண்ணன் சைக்கிளைப் பார்த்தபடி அங்கு நிற்க, அசடு வழிய ஒருத்தரை, ஒருத்தர் பார்த்துவிட்டு, தூங்கி, அடுத்த நாள் காலையில் முதல் வேளையாக சைக்கிளின் மூஞ்சியில் விழித்து, எப்பொழுது நல்ல நேரம் எனப்பார்த்து, காத்திருந்து, வெளியே எடுத்து போனோம்.

அருகில் இருந்த கடையில் நிறுத்தி, ”அண்ணே !! நல்லா புது பார்ட்ஸ்ஸா போடுங்கண்ணே !!” என்று சொல்லி, எக்ஸ்ட்ரா பிட்டிங்க்ஸ் வாங்கி பொருத்தி, முன் கம்பியில் நான், பின் பக்கம் என் 3 வது அண்ணன் ஏறிக்கொள்ள, 2வதுஅண்ணன் ஓட்ட, ஒரு முதல் சைக்கிள் பயணம் தொடங்கியது.


இங்கு எக்ஸ்ட்ர பிட்டிங்ஸ் பற்றி சொல்ல வேண்டும். சீட்டுக் கவர், முன்னால் புத்தகம் வைக்கும் அளவுக்கு சின்ன கேரியர், பின்னால் பெரிய கேரியர், கைப்பிடிக்கு முள்ளு முள்ளாக இருக்கும் கவர், பிரேக்குக்கு பல வண்ணத்தில் உறை, முன் மற்றும் பின் சக்கரத்தில், சக்கரத்துடன் சேர்ந்து சுழலக்கூடிய, வட்ட வடிவ உறை. டிங் டிங் என்று அடிக்கும் பெல்லுக்கு பதிலாக கிர்ர்ர்ர்ரிரிங்ங் என்று அடிக்கும் பெல் என நாங்கள் போட்டிருந்த ஆடைகளை விட சைக்கிள் அதிக பிட்டிங் போட்டிருந்தது. முக்கியமாக சைக்கிள் லைட்டுக்காக இருக்கும் டைனமோ. பின் சக்கரத்தில் அது பதிந்து, சுற்றும் போது, விரல் நகத்தை வைத்தால், சொர்ர்ர் என்ற சத்தத்துடன் சீர் செய்துவிடும்.


நாமக்கல். பள்ளிக்கு விடுமுறை நாட்களில் ஊருக்கு சற்று தொலைவில் இருந்த M.G.M தியேட்டரில் போடப்படும் அனைத்து ஆங்கிலப் படங்களையும் (சூப்பர் மேன், மெல்ட்டிங் மேன்) பார்க்க சைக்கிளில் போவோம்.2 வது அண்ணன் தான் சைக்கிளுக்கு ஓனர். அவர் போடும் கண்டிஷன்கள் பலப் பல. படம் முடிந்து வரும் வழியிலிருந்த சிறிய குளத்தில் வண்டி நிறுத்தப்படும்.நான் முன் சக்கரம், 3 வது அண்ணன் பின் சக்கரத்தை கழுவி விட வேண்டும்.

“பாரு அவன் உன்னை விட சூப்பரா துடைக்கிறான். பின் சக்கரம் தான் பள பளப்பா இருக்கு”

இது என்னை உசுப்பேத்த எனத் தெரியாமல், அப்படியான்னு ரோஷத்துடன், இன்னும் அழுத்தி துடைத்து பள பளப்பாக்குவேன். வாரத்துக்கு ஒரு தடவை, ரிம்மில் இருக்கும் துருவை அகற்ற, மண்ணெண்ணை வைத்து துடைப்போம். நீண்ட ஊசி போல மூக்கு இருக்கும் ஒரு ப்ளாஸ்டிக் டப்பாவில் தேங்காய் எண்ணெய் ஊற்றி, டபக் டபக் சத்தத்துடன், வண்டியின் பூட்டு, வீல் ஜாயிண்டுகளில் விடுவோம்.


வேட்டை ஆரம்பம்.


தாத்தா இருந்த ஊரான கரூருக்கு விடுமுறைக்கு போகும் போது, என் 2 வது அண்ணனும், மாமாவின் பையனும் வேட்டைக்கு கிளம்புவார்கள். என்ன வேட்டையா ?. என் மாமாவின் பையன், காய்கறி வாங்கும் போது, கடைக்காரன் பார்க்காத போது, 2 தக்காளியை, அவ்வளவு நாசுக்காக பையில் போடுவான். மளிகைக் கடையிலும் அவன் கைவரிசையை காண்பிப்பான். அவனது வீரதீர செயல்களால் கவரப்பட்டு, வேட்டைக்கு அவன் தான் சரியான ஆள் என தேர்ந்தெடுத்தோம்.

அனாமத்தாக தெருவில் நின்று கொண்டிருக்கும் B.S.A வண்டியில், சைடு கம்பியில் ஒட்டியிருக்கும், பள பளப்பான ஸ்டிக்கரை அபேஸ் பண்ணும் செயலே எங்கள் பாஷையில் வேட்டை. B.S.A என்ற ஒவ்வொரு எழுத்துக்கும் நடுவில் பட்டையாக அந்த ஸ்டிக்கர் ஒட்டியிருக்கும் அழகே தனிதான். அப்படி எடுக்கப்படும் ஸ்டிக்கர்கள், பிளாஸ்டிக் காகிதத்தில் ஒட்டப்பட்டு, பெரியவர்கள் யாரும் பார்க்காத மாதிரி, பேக்குகளில் வைக்கப்படும். நாமக்கல் திரும்பிய பின், எங்கள் வண்டியின் ஸ்டிக்கர் பிய்ந்து போனதும், அபேஸ் பண்ணுன ஸ்டிக்கர ஒட்டும் போது தான் ஒரு உண்மை தெரிஞ்சது. பேக்டரியில ஒரு தடவை ஒட்டுனா ஒட்டுனது தான். அப்புறம் நாம என்னதான் அந்த ஸ்டிக்கர கோந்து போட்டு ஒட்டுனாலும் சரியா ஒட்டாது அப்புறம், ஸ்டிக்கர் பளபளப்பும் இருக்காது. காரணம், அபேஸ் பண்ணும் போது பெரும்பாலன பசை, சைக்கிள்ளேயே ஒட்டிக்கும். இந்த தோல்வியை அடுத்து, அபேஸ் திட்டம், சோகத்துடன் கைவிடப்பட்டது.


சேந்தமங்கலம் டிரிப்

உள்ளூரில் ஓட்டி பழகிய பின் என் அண்ணனின் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து வீட்டுக்குத் தெரியாமல் ஒரு சாகசப் பயணம் ஏற்பாடு செய்தோம். நாமக்கலுக்கு அருகில் இருக்கும் சேந்தமங்கலத்துக்கு போய்விட்டு உடனே வீடு திரும்புவது. இருபுறமும் மரங்கள் சூழ, ஆள் நடமாட்டமில்லாத, மெயின் ரோட்டில், கும்பலாக சைக்கிளில் போனது ஒரு சுவாரசியமான அனுபவம். விபத்தில்லாத பயணமா ? பின் பக்கமாக, இரண்டு கால் போட்டு உட்கார்ந்திருந்த நான், என் அண்ணன், சீட்டை விட்டு எழுந்து வேகமாக அழுத்தி ஓட்ட பார்க்கும் போது, நான் அந்த அதிக வேகத்துக்கு  ஈடு கொடுக்க முடியாமல், கையை விட்டு, அப்படியே மல்லாக்க ரோடில்  விழுந்தேன். பின் தலையில் நல்ல அடி. ரத்தம் வரவில்லை. நான் அழ  ஆரம்பிக்க, எல்லாருக்கும் பீதி கிளம்பியது. ஊருக்கு போனதும், 10 ரவுண்டு சைக்கிளில் அடிக்கிறேன் என்ற என் அண்ணனின் வாக்குறுதியையடுத்து என் அழுகை நின்றது. இந்த விபத்துக்கு அப்புறம், எனக்கு ராஜ மரியாதை. வழியில் ஒருவரின் வீட்டில் நின்று கருப்பட்டி போட்ட பால் சேர்க்காத வரக் காப்பியைக் குடித்து விட்டு, ஒரு வழியாக சேந்தமங்கலம் போய் சேர்ந்தோம்.அங்கிருந்த கோயிலில் கொஞ்ச நேரம் ரெஸ்ட் எடுத்த பிறகு நாமக்கல் திரும்பினோம். “டேய், நீ கீழ விழுந்தத வீட்டுல யாருக்கிட்டயும் சொல்லாதடா !!” என்ற என் அண்ணன்களின் கெஞ்சல் என்னை வி.ஐ.பி ரேஞ்சுக்கு உயர்த்தியது. இன்றும், தலைவலி வந்தால், ஒரு வேளை,  அந்த விபத்தில், தலையில் ரத்தம் உறைந்து எதாவது ஆகியிருக்குமோ என்ற பீதி கிளம்பும்.


பரம்பரை சொத்து, வழி வழியாக வருவது போல, 2வது அண்ணனிடமிருந்து, 3 வது அண்ணனுக்கு சைக்கிள் வந்தது. தூத்துக்குடியில் இருந்த பொழுது குரங்குப் பெடலில் (குரங்குக்கும் சைக்கிளுக்கும் என்ன சம்பந்தம் ?) ஆரம்பித்து, காலில் சில விழுப்புண்களுடன் சைக்கிள் ஓட்டக்கற்றுக் கொண்டேன். இன்றும், அந்த ஒரு பெடலில் அழுத்து அழுத்தி, வண்டி நகர ஆரம்பிக்கும் போது அடுத்த காலை சீட்டுக்கு மேலே போட்டு ஏறும் கலையை கற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. வண்டியை நிறுத்தி, சீட்டுக்கு மேல் ஏறி, வண்டியைக் கிளப்பவே என்னால் முடி(ந்த)(கிற)து.

2வது அண்ணன் உபயோகித்து முடிந்தவுடன் கடைசியாக என்னிடம் வந்து (கடைசி பையனாக பிறந்தால் உள்ள அசொளகரியங்களில் இதுவும் ஒன்று), சென்னையில் பல இடங்களில் மேய உதவியது. அந்த சைக்கிள் என்ன ஆனது என்று நினைவில் இல்லை. சூரியவம்சம் பட சரத்குமார் போல, டி.வி.எஸ் 50, பஜாஜ் சி.டி.100 என்று படிப்படியாக முன்னேறி இன்று மாருதி 800 ஓட்டிக்கொண்டிருக்கிறேன்.

06 December 2009

நிஜமான கதை - துப்பறியலாம் வாங்க

1981 வருடம், ப்ளோரிடா மாகாணம். ஜான், வேலை முடிந்து வீட்டுக்கு வரும் வழியில், சூப்பர் மார்க்கெட்டில் பொருட்களை வாங்கி விட்டு, தன் காரை நெருங்கும் போது,

”சார்.. நான் ரயில்வே ஸ்டேஷன் வரை போகணும், லிப்ட் தருவீங்களா?” என்ற குரல் கேட்டுத் திரும்பினார். 25 வயது மதிக்கத்தக்க கருப்பு இளைஞன் நின்று கொண்டிருந்தான்.
”நான் அவ்வளவு தூரம் போக மாட்டேன். ஆனால் வழியிலே உங்களை இறக்கி விடுகிறேன்” என்றார் ஜான்.

“சரி சார். தேங்க்ஸ்”என்றான் அவன்.

3 கிலோ மீட்டர் வந்தவுடன், ஜான், அவனை அங்கே இறங்கச் சொன்னார். தன் வீடு வரை வெளியாள் ஒருவனை அழைத்துச் செல்ல வேண்டாம் என்ற பாதுகாப்புணர்ச்சியினால், மெயின் ரோட்டிலேயே வண்டியை நிறுத்தினார்.

அது வரை அமைதியாக வந்தவன் ஜானுடன் சண்டை போட ஆரம்பித்தான். சண்டை வலுக்கவே, வண்டியிலிருந்த ஸ்க்ரூ டிரைவரை எடுத்து ஜானை தாக்க ஆரம்பித்தான்.அவனிடமிருந்து தப்பிக்க வண்டியை விட்டு கீழே இறங்கிய ஜான்,  ஓட எத்தனிக்கும் பொழுது, அவன் எட்டிப் பிடித்தான். இனி தப்பிக்க முடியாது என்ற நிலையில், ஜான், அவனை வண்டியில் ஏற சொன்னார். அவன் ஏறுவதற்கு முன், வண்டியை ஸ்டார்ட் செய்து, மிக வேகமாக ஓட்டினார். அவன் பார்வையிலிருந்து மறைந்த பிறகும் பயம் குறையவில்லை. அந்த இடத்திலிருந்து 1 கி.மீ தூரத்திலிருக்கும் தன் வீட்டுக்கு உடனே சென்றால், அவன் வீட்டைக் கண்டுபிடித்து விடுவானோ என்ற பயத்தில், 20 நிமிடம் வண்டியை வெவ்வேறு திசையில் செலுத்திவிட்டு பிறகு வீட்டை நோக்கி வந்தார்.

வீட்டுக்கு சற்று தொலைவில் வரும் பொழுது, வீட்டு ஜன்னலருகில் ஒருவன் நின்று கொண்டிருப்பதைக் கண்டு அதிர்ச்சியடைந்தார். அவன் வேறு யாருமில்லை, சற்று முன் ஜானைத் தாக்கியவன். எப்படி அவன் வீட்டைக் கண்டுபிடித்தான் என்று ஜானுக்கு புரியவில்லை. உடனே போலீசுக்கு போன் செய்தார்.


போலீஸ் வந்து பார்க்கும் போது, வீட்டின் அருகில் யாருமில்லை. வீட்டுக்கு உள்ளே சென்று பார்க்கும் போது, ஜானின் 70 வயதான அம்மா,மேரி, ரத்த வெள்ளத்தில் இறந்து கிடப்பது தெரிந்தது.

போஸ்ட்மார்ட அறிக்கையில், மேரி, 28 முறை ஸ்குரூ டிரைவர் போன்ற கூர்மையான ஒரு பொருளினால் தாக்கப்பட்டதால் மரணமடைந்ததாக குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.

விசாரணையில், ஜான் சொன்னதை போலீசார் நம்ப மறுத்துவிட்டனர். 1 கி.மீக்கு முன் இறக்கிவிடப்பட்டவன், எப்படி மிகச்சரியாக ஜான் வீட்டைக் கண்டுபிடித்திருக்க முடியும் ?. ஜான் உண்மையறியும் சோதனைக்கு (lie detector test) ஒப்புக்கொள்ளவில்லை. மேலும் விசாரணையில், ஜானுக்கு பண நெருக்கடி இருப்பதையும், மேரி இறப்பதற்கு முன், அவர் பேரில் இன்ஸீரன்ஸ் எடுக்கப்பட்டிருப்பதையும் கண்டுபிடித்தனர். இது ஜானின் மேல் சந்தேகத்தை அதிகரித்தது.


கொலை செய்தவன், மேரியின் வயதைக் கூட பொருட்படுத்தாமல், மிக அதிகமான வன்முறையைக் கையாண்டிருக்கிறான். இதன் மூலம், இது முன் விரோதத்தினால் நடந்த கொலையாக இருக்கலாம் என சந்தேகித்தனர். போலீசாருக்கு கிடைத்த இரண்டு தடயங்களில் ஒன்று, மாடிப் படிக்கட்டின் கைப்பிடியில் இருந்த, கொலையாளியின் ரத்தம் படிந்த, உள்ளங்கை பதிவு. இன்னொன்று, ஸ்விட்ச் போர்டில் இருந்த கொலையாளியின் ரத்தக் கறை.



ஜானின் கைரேகை ஒத்துப் போகவில்லை.ஸ்விட்ச் போர்டில் இருந்தது, ஜானின் ரத்தமில்லை. ஜான், ஆள் வைத்துக் கொலை செய்திருப்பானோ என்ற சந்தேகம் ஏற்பட்டது. ஆனால் அதை நிரூபிக்க முடியவில்லை. ஒரு வேளை ஜான் சொன்ன கதை உண்மையா ?. ஜான் சொன்ன அடையாளங்களை வைத்து கொலையாளியின் உருவம் வரையப்பட்டது. சில குற்றவாளிகளின் புகைப்படங்களை காட்டிய போது, ஜான் ஒருவனை அடையாளம் காட்டினான்.சூப்பர் மார்க்கெட்டில் அந்த நேரத்திலிருந்தவர்களிடம் விசாரித்த போது, அன்று ஒருவன் லிப்ட் கேட்டது உண்மைதான் என்றும் மேலும், அவர்கள் ஜான் அடையாளம் காட்டிய ஒருவனின் புகைப்படத்தைதான் அவர்களும் காட்டினார்கள். அவனை விசாரணை செய்த போது, கொலை நடந்த நேரத்தில் அவன் அந்த ஊரிலேயே இல்லை என்பது உறுதிசெய்யப்பட்டது.
 
கொலை செய்தவன் யார் ?. அவன் எப்படி ஜானின் வீட்டைக் கண்டுபிடித்தான் ?.
 
10 வருடங்களுக்குப் பிறகு ....
 
1981 வருடம் டி.என்.ஏ டெஸ்டிங் வசதியில்லை. 1984-1987ஆம் வருடங்களில் டி.என்.ஏ பரிசோதனையில் ஏற்பட்ட வளர்ச்சி காரணமாக, குற்றவாளிகளை கண்டறிவதற்கு இந்த பரிசோதனையை போலீசார் பயன்படுத்த தொடங்கினர். 1990ஆம் வருடம், அமெரிக்க அரசாங்கம் CODIS (COmbined DNA Index System) எனப்படுகிற, குற்றவாளிகளின் டி.என்.ஏ விபரங்களை சேமித்துவைக்கும் திட்டத்தை தொடங்கினர்.



மேரியின் கொலை வழக்கில், ஸ்விட்ச் போர்டில் எடுக்கப்பட்ட குற்றவாளியின் ரத்தத்திலிருந்து டி.என்.ஏவை எடுத்து, அதை CODIS உதவியுடன், ஏதாவது குற்றவாளியின் டி.என்.ஏவுடன் பொருந்துகிறதா எனப் பார்த்தார்கள். 2 நாட்களுக்கு பிறகு, பீட்டர் என்ற ஒருவனின் டி.என்.ஏவுடன் பொருந்தியது. விசாரணையில், 10 வருடங்களுக்கு முன் பீட்டர், ஜான் வசித்த அதே ஊரில் இருந்ததையும் மேரியைக் கொன்றதையும் ஒத்துக்கொண்டான்.

நடந்தது என்ன ?

பீட்டருக்கு போதை பழக்கம் இருந்தது. அன்று ஜானிடம் லிப்ட் கேட்டு, பாதி வழியில் ஜானை தாக்கி, பிறகு ஜான், அவனை விட்டு சென்றவுடன், போதை மயக்கத்தில், அன்று இரவு எதாவது பூட்டியிருக்கும் வீட்டினுள் நுழைந்து ஓய்வு எடுப்பதற்காக வீடு எதாவது இருக்கிறதா என்று தேடியிருக்கிறான். சில வீடுகளில் விளக்கு வெளிச்சம் இருந்ததால், வெளிச்சம் இல்லாமல் இருட்டாக இருந்த மேரியின் வீட்டிற்குள் நுழைந்திருக்கிறான். யாரும் இல்லை என நினைத்தவன், சத்தம் கேட்டு எழுந்த மேரியை பார்த்து பயந்து போய், ஜானின் வண்டியிலிருந்து எடுத்த ஸ்க்ரூ டிரைவரால் மேரியை தாக்கி கொன்று விட்டு தப்பியிருக்கிறான். ஜான், பீட்டரை பார்த்த உடன் பயந்து போய் போலீசைக் கூப்பிடாமல், வீட்டிற்கு சென்றிருந்தால், மேரியைக் காப்பாற்றியிருக்கலாம். மேலும் விசாரணையில், ஜானுக்கும், பீட்டருக்கு எந்த சம்பந்தமும் இல்லை என முடிவானது.

யாரும் நம்ப முடியாத அளவுக்கு தற்செயலாக நடந்த இந்த சம்பவத்தை, CODIS என்கிற மென்பொருளின் உதவியினால் போலீசார் குற்றவாளியைக் கண்டுபிடித்தனர்.

01 December 2009

பரிட்சைக்கு நேரமாச்சு

இன்று டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா நாளிதழில், டாக்டர் அம்பேத்கார் சட்டக் கல்லூரியில் பயிலும் ஒரு மாணவி, புற்றுநோயால் அவதிப்பட்டதால், வகுப்புக்களுக்கு வர இயலாமல், போதிய வருகை நாட்கள் இல்லாததால், அந்தப் பெண் வரும் மாத பரீட்சை எழுத அனுமதிக்க கிடைக்கவில்லை என செய்தி வெளியிட்டிருந்தார்கள். அந்தப் பெண் மருத்துவ ஆதாரங்கள் (புற்றுநோய் பாதிக்கப்பட்டவர்களை நேரில் பார்த்தாலே போதும். என்ன ஆதாரம் வேண்டும் ?) கல்லூரியில் தந்தும் பரீட்சை எழுத இதுவரை அனுமதி கிடைக்கவில்லை. இப்பொழுது நீதிமன்றத்தை அணுகியிருக்கிறார் அந்தப் பெண்.

அந்தப் பெண்ணின் தவறு
1. ப்ராக்ஸி அட்டெனன்ஸ் எனப்படும் ஒன்றை பயன்படுத்தி வருகையை பொய்யாக 70 சதவிகிதத்திற்கு கொண்டுவராதது.
2. பிரின்ஸிபால் அல்லது கல்லூரி வாட்ச்மேனின் சித்தப்பாவின் ஒன்று விட்ட பெரியப்பாவின் தூரத்து சொந்தமாக இல்லாதது

சட்டங்களில் பல ஷரத்துக்களில் முடிவு எடுக்கும் உரிமையை அதிகாரிகளுக்கு வழங்குயிருக்கிறார்கள். எடுத்துக்காட்டாக, வருமான வரி அதிகாரிக்கு சட்டத்தை மீறி சில விதி விலக்குகளை, நன்கு ஆராய்ந்த பிறகு அளிக்க சட்டத்தில் இடம் உள்ளது.  இப்படி அந்தப் பெண்ணை அலையவிடாமல், சில விதிவிலக்குகளின் அடிப்படையில் கல்லூரியின் பிரின்ஸிபால் அல்லது பல்கலைக்கழக்த்தின் உயர் அதிகாரிகள் அந்தப் பெண்ணை பரீட்சை எழுத அனுமதித்திருக்கலாம்,




இதே மாதிரி நான் பொறியியல் கல்லூரியில் படிக்கும் போது, என் தந்தையின் திடீர் மரணத்தினால், 12 நாட்கள் விடுப்பு எடுக்க, அதனால் 70 சதவிகித வருகைப் பதிவு கிடைக்கவில்லை. அதற்காக என் கல்லூரி பிரின்ஸிபாலிடம் Undertaking எனப்படும் உறுதிமொழி எழுதிக் கொடுத்து விட்டு, அந்த செமஸ்டரில் பின்பகுதியில் வகுப்புகளுக்குத் தவறாமல் போய் 70 சதவிகிதம் பெற்றபின் பரீட்சை எழுத அனுமதி கிடைத்தது.

இத்தனைக்கும் என் நிலையை, எனது கணினித்துறை தலைமையாளரிடம் மற்றும் பிரின்ஸிபாலிடம் விவரித்தும், Undertaking கடிதம் தர என்னை அலைய விட்டார்கள். அப்பொழுது என் மனநிலை, அப்பாவை இழந்த சோகம் ஒரு புறம், மற்றொரு புறம் வகுப்புகளில் முதல் 2 ரேங்க் எடுத்து பல்கலைக்கழக ரேங்கில் இருந்தும், கடிதம் கொடுக்க வைக்கிறார்களே என்ற அவமானம் ஒருபுறம் (பிரின்ஸிபால் அறைக்கு செல்வதை அவமானமாகக் கருதி கல்லூரிப்படிப்பை படித்த ஒரு அப்பாவி மாணவன் நான்).

இதில் வகுப்புக்களுக்கு சாதாரணமாகவே வராமல் இருக்கும் சிலர், கடிதமும் கொடுக்காமல், பரீட்சைக்கு முதல் நாள் வேறு வழியின்றி அவர்களை கல்லூரி கடைசி நேரத்தில் பரீட்சை எழுத அனுமதித்த போது எனக்குத் தோன்றியது

“போங்கப்பா !! நீங்களும் உங்க சட்டமும்”

29 November 2009

தொடராதே - துப்பறியலாம் வாங்க

துப்பறிதல் என்பது பெரிய புதிர் கட்டத்தைப் போன்றது. சின்ன சின்ன க்ளூக்களை சேகரித்து, அதனதன் இடத்தில் சரியாக பொருத்தினால் புதிரை விடுவிக்கலாம். அந்த மாதிரி சின்ன சின்ன தடயங்களை அதனதன் இடத்தில் பொருத்தி குற்றவாளியைக் கண்டுபிடித்த ஒரு வழக்கு தான் இது.

----
48 வயதான மேரிக்கு ஒரு நாள் வந்த கடிதத்தில், அவரின் புகைப்படம் மற்றும் மிரட்டல் கடிதம் வந்தது.இந்த வயதில் அப்படி ஒரு புகைப்படம் யாருக்கு எப்படி கிடைத்தது என்று அதிர்ச்சி.

“உன்னால் என் மனைவிக்கும் எனக்கும் பிரச்சினை. அதற்கு காரணமானவள் நீ. உயிருடன் இருக்கத் தகுதியில்லாதவள்”

பயந்து போன மேரி, கணவர் ஜானுடன், போலீசுக்கு சென்று, தனக்கு பாதுகாப்புக் கோரினார். பாதுகாப்பு கொடுத்த காலத்தில் எந்த மிரட்டல் கடிதமும் வரவில்லை.

மேரியும், தனக்கு ஏன் அந்த மாதிரி கடிதம் வந்தது என்று தெரியவில்லை என ஜானிடம் கூறினார். இந்நிலையில் வந்த இன்னொரு கடிதத்தில்

“போலீசால் உனக்கு பிரயோஜனம் இல்லை. உன் வீட்டு பாதுகாப்பு அலாரத்தின் சீக்ரெட் கோட் 7805. உனது பிள்ளைகளின் நடவடிக்கை கூட எனக்குத் தெரியும்.”

இவ்வளவு தகவல் ஒருவனுக்கு தெரிந்திருக்கிறது என்றதும், ஜானுக்கும் மேரிக்கும் இடையில் சிறிய பிரச்சினை ஆரம்பித்தது. ஒரு நாள் இருவருக்கும் ஏற்பட்ட வாக்குவாதத்தின் முடிவில் வீட்டை விட்டு வெளியேறிய மேரி, பிறகு வீடு திரும்பவே இல்லை.

ஒரு நாள் கழித்து மேரியின் கார், சூப்பர் மார்கெட் பார்க்கிங்கில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. கார் மட்டுமல்ல, உயிரற்ற மேரியும். போஸ்மார்டத்தில் தெரிந்த தகவல்கள்.
- கழுத்து நெரிக்கப்பட்டதால் மரணம்.
- மேரியின் பேண்ட் முன் பக்கம் பின் பக்கமாக தவறாக போடப்பட்டுள்ளது.
- மேரியின் பேண்ட்டில் இருந்த ஈரம், காரில் இல்லை. அதனால் காரில் அவர் கொல்லப்படவில்லை
- மேரி, மரணமடைந்த பிறகு, உடல் நகர்த்தப்பட்டிருக்கிறது. உடலில் இருந்த சிராய்ப்பின் தன்மை இதனை உறுதி செய்தது.

மேரியின் காரை சூப்பர் மார்க்கெட்டில் நிறுத்தியது கொலையாளிதான். சூப்பர் மார்கெட்டில் காரை நிறுத்தி விட்டு அப்படியே கொலையாளி சென்றிருக்க வாய்ப்பில்லை ஏனென்றால் அப்படி சென்றிருந்தால் அது பார்ப்பவர்க்கு சந்தேகத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கும். அதனால், கொலையாளி, சூப்பர் மார்க்கெட்டின் உள்ளே சென்றிருக்க வாய்ப்பிருக்கிறது. கடையிலிருந்த வீடியோ காமிராவை ஆராய்ந்ததில், தொப்பி, கருப்பு நிற ஜெர்க்கின் அணிந்த ஒருவன் மேல் சந்தேகம் வந்தது. காலை 6 மணிக்கு வந்த அவன் வாங்கியது நாய் பிஸ்கெட் மட்டுமே. மேலும், காமிராவில் தன் உருவம் விழக்கூடாது என்பதற்காக பதுங்கி பதுங்கி நடந்திருப்பது தெரிந்தது.

அந்த உருவத்தை அடையாளம் காண மேற்கண்ட முயற்சி வெற்றியடையவில்லை. காரணம், வீடியோ குவாலிட்டி நன்றாக இல்லை. முகமும் தெளிவாக பதிவாக வில்லை. போட்டோகிராமெட்ரி எனப்படுகிற 2D போட்டாவை வைத்து 3Dயாக மாற்றக்கூடிய நிபுணர்கள், வீடியோவை ஆராய்ந்தார்கள்.



வீடியோ காமிராவை நிலையான இடத்தில் பொருத்தியிருந்ததால் அவர்களின் வேலை எளிதானது. முதல் படத்தில் தெரிபவன் தான் கொலையாளி (இன்னும் உறுதி செய்யப்படவில்லை எனினும் இப்போதைக்கு இவனை நாம் சந்தேகப்படுவோம்). அவன் பின் புறம் இருக்கும் தரையில் பதிக்கப்பட்ட டைல்ஸ்சின் அளவுகளை கண்டறிந்தனர். அதே இடத்தில் உயரத்தை அளக்கும் கருவி ஒன்றை நிறுவி அதைப் புகைப்படம் எடுத்து ஆராய்ந்ததில் அவனது உயரம் 5 அடி 6 அங்குலம் என முடிவானது.

மேரியின் பேண்டில் ஒட்டியிருந்த மண் துகள்களை ஆராய்ந்ததில், கார்பரண்டம், மேக்னடைட் மற்றும் இரும்பு போன்ற தனிமங்கள் காணப்பட்டது. மேரியின் வீடு மற்றும் 5 இடங்களில் எடுக்கப்பட்ட மண் மாதிரிகளில், மேரியின் வீட்டு வாசலில் எடுக்கப்பட்ட மண், பேண்டிலிருந்த மண்ணுடன் ஒத்துப்போனது. இப்பொழுது போலீசுக்குத் தெரிந்த இரண்டு தகவல்கள் 1. மேரி கொல்லப்பட்டது அவரின் வீட்டு வாசலில் 2. கொலையாளி 5 அடி 6 அங்குல உயரமானவன்.

மேரியின் வீட்டை ஆராய சர்ச் வாரண்ட் வாங்கப்பட்டது. வீட்டை ஆராய்ந்த போது, நாயைக் கட்டிப் போடும், நைலான் கயிற்றில் காணப்பட்ட குமிழ் போன்ற அமைப்பு, மேரியின் கழுத்தில் காணப்பட்ட காயத்தின் அடையாளத்துடன் ஒத்துப் போனது. ஜானை விசாரிக்க வேண்டிய நேரம் வந்து விட்டதை போலீசார் உணர்ந்தனர்.

போலீஸ்: கடைசியாக உங்கள் மனைவியை எப்பொழுது பார்த்தீர்கள் ?
ஜான் : இரவு 10 மணி, பிள்ளைகள் வெளியே போயிருந்தனர். எனக்கும் மேரிக்கும் சிறிய வாக்குவாதம். அதில் கோபமடைந்து மேரி வீட்டை விட்டு வெளியே போய்விட்டாள்.
போலீஸ்: உங்கள் மனைவி கொல்லப்பட்டது, நாயைக் கட்டி போடும் நைலான் கயிற்றினால் எனக் கண்டுபிடித்திருக்கிறோம். இதற்கு என்ன சொல்கிறீர்கள்.
ஜான்: உண்மையை சொல்லி விடுகிறேன். மேரியைக் கொன்றது நான் இல்லை. எனது மூத்த மகன் டேவிட். மேரியுடன் சண்டையிடும் போது, கொன்று விட்டான்.

போலீஸ் இதனை நம்பத் தயாராகயில்லை. விசாரித்த வரை, மேரியின் மூன்று பிள்ளைகளும் அவருடன் மிகவும் பாசமாக இருந்ததாக அனைவரும் கூறினார்கள்.

இந்நிலையில் போலீசுக்கு இன்னொரு கடிதம் வந்தது. அதில்
“பாவம் ஜானை சந்தேகப்படுகிறீர்கள். மேரியைக் கொன்றது நான் தான். அவள் எனது உறவை முறிக்க விரும்பினாள், நான் அவளது கழுத்தை முறித்து விட்டேன். இவளோடு சேர்த்து 5 பெண்களைக் கொன்றிருக்கிறேன். கொலை செய்வதில் நல்லத் தேர்ச்சி வந்துவிட்டது எனக்கு”

இக்கடிதத்தை ஆராய லிங்குவிஸ்ட்டிக் நிபுணரிடம் கொடுத்தனர். அவர் இதுவரை வந்த மூன்று கடிதங்களையும் ஆராய்ந்து முடிவில் தனது அறிக்கையில் இவ்வாறு கூறியிருந்தார்.

“ஒரே வார்த்தை இரண்டு இடங்களில் வேவ்வேறு பொருள் படும் படி எழுதப்பட்டுள்ளது. எடுத்துக்காட்டாக “she BREAK my relationship, i BROKE her neck". இது கடைசிக் கடிதத்தில் காணப்பட்டது. இதே போல மற்ற இரண்டு கடிதங்களிலும் இருக்கிறது”

“நேர்மறை வார்த்தைகளையும் எதிர் மறை வார்த்தைகளையும் வித்தியாசமாக எழுதும் பழக்கம் இருக்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக ”she is there. i have been following her" போன்ற நேர்மறைக் கருத்துக்களை எழுதியவன் எதிர் மறைக்கருத்துக்களை ”she isn't there. i don't know" போன்று சுருக்கி எழுதி இருக்கிறான்”

ஜான் எழுதிய சில கடிதங்களை ஆராய்ந்த போது இதே மாதிரியான வார்த்தைப் பிரயோகங்களை கண்டுபிடித்தனர்.

ஜானின் உயரம் 5 அடி 6 அங்குலம். அவன் வீட்டில் கருப்பு நிற ஜெர்க்கின் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அதில், நாய் பிஸ்கெட் வாங்கியதற்கான ரசீது இருந்தது. இந்த ஆதாரங்களை வைத்து ஜானைக் குற்றவாளி எனக் கோர்ட்டில் நிறுத்தினார்கள்.

என்ன நடந்தது ?
ஜானுக்கும் மேரிக்கும் திருமண வாழ்வில் பிரச்சினை. மேரி, ஜானை விட்டு பிரிய தயாராக இருந்தார். அந்த நிலையில் மிரட்டல் கடிதம் வந்தால், மேரியைக் காப்பாற்றும் ஹீரோ போல செயல்பட்டு, அவரிடம் நல்ல பெயர் வாங்கலாம். அதன் மூலம் மண வாழ்க்கையும் பாதிக்கப்படாமல் இருக்கும் என ஜான் நினைத்தான். அதனால் தான் அந்த மிரட்டல் கடிதங்களை எழுதினான். அன்று இரவு ஏற்பட்ட சண்டையில், ஜான் ஆத்திரமடைந்து, அருகில் இருந்த நாயைக் கட்டிப்போடும் நைலான் கயிற்றை வைத்து மேரியின் கழுத்தை நெரித்துக் கொலை செய்திருக்கிறான். மேரிக்கு பேண்ட் அணிவிக்கும் போது தவறுதலாக முன், பின் பக்கங்களை மாற்றி அணிவித்து, உடலை வீட்டு வாசலில் இழுத்து வந்து காரில் ஏற்றி, வீட்டுக்கு அருகில் இருந்த சூப்பர் மார்க்கெட்டில் காரை நிறுத்தி விட்டு, சந்தேகத்தை தடுக்க, சூப்பர் மார்க்கெட் உள் சென்று வந்திருக்கிறான்.

இந்த வழக்கில் மூன்று விதமான தடய நிபுணர்கள் ஒன்றிணைந்து செயல்பட்டு ஜானுக்கு ஆயுள் தண்டணை கிடைக்க உதவியாக இருந்தார்கள்.

28 November 2009

சர்வேசன் நச் - வோட்டிங் ஆரம்பிச்சாச்சு

சர்வேசன் “நச்” கதைப் போட்டியில் முதல் கட்டமாக 20 கதைகள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.

நான் எழுதிய (??!!!) கதையும் 20-ல் ஒன்றாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.

இந்த வலைத்தளத்திற்கு சென்று 20 கதைகளையும் படித்துவிட்டு, உங்களுக்கு பிடித்தமான கதைக்கு ஓட்டு போடுங்கள்.

.
$70 உதவும் கரங்களுக்கு இந்த போட்டியின் மூலம் தரப்படும். நல்ல விஷயம். ஆதரவு அளியுங்கள்.

-----
24 டிசம்பர் 2009

முதல் பரிசு நிமித்தகாரன் (அ) கனவுகளின் காதலி
இரண்டாம் பரிசு அப்பா சொன்ன நரிக்கதை
பரிசு பெற்றவர்களுக்கு வாழ்த்துக்கள்.

26 November 2009

மாறும் ரசனைகள் - புத்தகங்கள்

ஜனவரி முதல் ஏப்ரல் வரை

ஜனவரி மாதம் பொங்கலையொட்டி ஆரம்பிக்கும் புத்தகக் கண்காட்சிக்குப் போவதிலிருந்து தொடங்கும் என் வாசிப்பு பழக்கம். எல்லாரும் சாரு நிவேதிதா, ஜெயமோகன் எழுதுன புத்தகம் எல்லாம் படிச்சுருக்கியான்னு  கேட்கக் கேட்க, அப்படி என்ன தான் அவங்க எழுதுறாங்கன்னு வாங்கி பார்த்துடுவோம்னு புத்தகக் கண்காட்சிக்குப் போனேன்.
 

வழியில் “பொன்னியின் செல்வன், சிவகாமியின் சபதம்” புத்தகங்களை வாங்குறவங்களப் பார்த்தப்ப, மலை மேல ஏறிட்டு இறங்கி வர்றப்ப, அப்ப ஏறுறவங்கள பார்க்கும் போது தோணுமே, ”இப்பத்தான் ஏற ஆரம்பிச்சுருக்கீங்களான்னு” அது மாதிரி ”ம்ம்..இப்பத்தான் இந்த புத்தகமெல்லாம் படிக்க ஆரம்பிச்சிருக்கீங்களான்னு” ஒரு அலட்சியப் பார்வை பாத்துட்டு, சாரு நிவேதிதா எழுதுன சில புத்தகத்த எடுத்து ஒரு ரெண்டு பக்கம் படிச்சேன். தமிழ்ல தான் எழுதியிருந்தாரு. ஆனா இதுவரை நான் கேள்விப்படாத வார்த்தைகள். அப்படியே புத்தகங்களை வைத்துவிட்டு,சைலண்டா, சுஜாதாவின் நைலான் கயிறு, பாலகுமாரனின் இரும்புக்குதிரை, அகதா கிறிஸ்டியின் ஸ்டேல்ஸில் நடந்தது என்ன மற்றும் சா.கந்தசாமி எழுதிய தொலைந்து போனவர்கள் வாங்கிட்டு வந்து, பரீட்சைக்குப் படிக்குற மாதிரி மாங்கு மாங்குன்னு படிச்சு முடிச்சேன்.
 
அடுத்த ரெண்டு வாரத்துக்கு பார்க்குறவங்க கிட்ட எல்லாம்
“நைலான் கயிறு படிக்காதவன் துப்பறியும் நாவலே படிக்கக்கூடாது”
“.90 வருஷத்துக்கு முன்னாடி அகதா கிறிஸ்டி எப்படி எழுதியிருக்காங்க பாரு.”
“இரும்புக்குதிரையில லாரி கம்பெனி நடக்குறதப் பத்தி நாம உட்கார்ந்து பார்க்க்குற மாதிரி என்னமா எழுதியிருக்காரு ?” ன்னு பந்தா பண்ண ஆரம்பிச்சுட்டேன்.
 
என் ஃப்ரண்டு “நீ கார்ல் மார்க்ஸ் எழுதுன நவீன தொழில் கொள்கை படிச்சுருக்கியான்னு” கேட்டப் பிறகுதான் அடங்குனேன். ரொம்ப நாளைக்கு அப்புறம் தான் தெரிஞ்சது, அவரு அந்த மாதிரி புத்தகம் எதுவும் எழுதலைன்னு.
 
இன்னும் சுஜாதாவின் ஸ்ரீரங்கத்து தேவதைகள், அகதா கிறிஸ்டியின் பிற நாவல்கள் படிக்காமல் அப்படியே இருக்கிறது. ஏப்ரல் மாத முடிவில் படிப்பு தாகம் அடங்கிய பிறகு புத்தகத்தின் பக்கமே போக மாட்டேன். இதோ வந்துடுச்சு அடுத்த புத்தகக்கண்காட்சி. பாலகுமாரன் எழுதிய ”உடையார்” புத்தகம் வாங்கி அடுத்த ஒரு வருஷத்துக்குள்ளயாவது படிச்சு முடிக்கணும். இன்னும் நிறைய புத்தகம் வாங்கணும்.

22 November 2009

த்ரில்லர்-டிவிஸ்ட்-திருட்டு-வாழ்க்கை படங்கள்

3 வருடங்கள் முன்பு வரை நான் பார்த்திருந்த ஆங்கிலப்படங்களின் எண்ணிக்கை கை-கால் விரல்கள் தான். அதிலும் வசனமே தேவைப்படாத அல்லது வசனம் இருந்தாலும் புரியாத ஜாக்கிசான்,புரூஸ்லீ, இயற்கை பேரழிவு, ஸ்பைடர், சூப்பர் மேன் படங்கள் தான் அதிகம்.



நான் ஞானம் பெற்றது 3 வருடங்களுக்கு முன் தற்செயலாக பார்த்த Panic room படத்தினால். பஸ் டிக்கட்டின் பின்புறம் எழுத முடிகிற கதையை வைத்து, நம்மை நகம் கடிக்க வைத்த, திரைக்கதையின் அறிமுகம் கிடைத்த உடனே imdb.com வெப்சைட் போய் அது மாதிரி த்ரில்லர் படங்களைத் தேடிப் பார்த்தது Phone booth, Cellular, Ransom, Dejavu, Flightplan, Se7en, Transsiberian, Runaway Train. இந்தப் படங்களை ரசிப்பதற்கு வசனம் புரிய வேண்டிய அவசியமில்லையென்றாலும், காட்சி அமைப்புகளில் பின்னியிருப்பார்கள். அப்படியும் படம் பார்த்து முடித்த உடன், விக்கிப் (wiki) போய் படத்தின் முழுக்கதையையும் ஒழுங்காக படித்துப் புரிந்து கொள்வேன்.

6 மாதம் கழித்து vlc மீடியா ப்ளேயர் மற்றும் சப்-டைட்டில்கள் அறிமுகம் கிடைத்த உடன், இன்னும் அதிகமான வசனமுள்ள படங்களைப் பார்ப்பதற்கு தைரியம் (??!!!) வந்தது.




Sixth Sense பார்த்த பிரம்மிப்பில், அந்த படம் மாதிரி, முடிவில் டிவிஸ்ட் உள்ள படங்களைப் பார்ப்பது என்று தீர்மானித்து, அது போன்ற படங்களான The Prestige, The Game, The Mist, Usual Suspects, The Departed, The Others, Momento, The Illusionist, Fight Club, The Village, Skeleton Key, Stay, Saw 1, Unforgettable, The Spannish Prisoner, Identity, Matchstick Men, Next  பார்த்தேன். நேற்று அந்த மாதிரி பார்த்த டிவிஸ்ட் படம் Orphan.


திருடுவதற்கு உகந்த வைரம், தங்கம், பணம். நுணுக்கமான திட்டம். அதை செயல்படுத்தும் போது ஏற்படும் பிரச்சினை. இது போல வந்த படங்களில் நான் பார்த்தது Italian Job, Inside Man, The Bank Job, The Score, Flawless, The First Great Train Robbery, Dog Day Afternoon, A Perfect Murder, Femme Fatale, Ocean's Eleven.


தமிழ் படங்களைப் போல பாசம், சோகம் போன்ற உணர்வுகளை மையமாக வைத்து, 2 மணி நேரங்கள் ஓடும், நிறைய வசனங்களுடன் கூடிய சில நான் பார்த்த ஆங்கிலப் படங்கள் The Shawshank Redemption, Casino, Heat, A Beautiful Mind, Flash Of Genius, Zodiac,  The Curious Case of Benjamin Button , Forest Gump, Cast Away, Blood Diamond, Arlington Road , Troy, Before SunRise, Before Sunset, Mystic River, Hotel Rwanda, The Lost King of Scotland

மேலே குறிப்பிட்டுள்ள பல படங்கள் வெவ்வேறு காலங்களில் நடக்கும் கதை. பீரியட் படங்களை அவர்கள் எடுக்கும் நேர்த்தி பிரம்மிப்பூட்டுகிறது. ஆங்கிலப்படங்கள் நன்றாக இருந்தாலும், அதை தமிழ் படங்களுடன் ஒப்பிட்டு, தமிழ் படங்களை மட்டம் தட்டுவது எனக்கு தேவையில்லாத செயலாகப் படுகிறது. அவர்களின் கதைக்களன், வாழ்வியல், செலவழிக்கும் பணம் மற்றும் உலகலாவிய ரசிகர்கள் என்று வேறுபாடுகள் மிக அதிகம்.

ரசிப்பதற்கு The Shawshank Redemption னும் வேண்டும் குத்துப்பாட்டுக்களுடன் கூடிய தமிழ் படங்களும் வேண்டும்.

நன்றி:
கீதப்ப்ரியன்
ஹாலிவுட் பாலா
மச்சான்ஸ்
imdb.com

13 November 2009

உடனே தப்பிக்கணும் !!!

எங்கே இருக்கிறேன் என்றேத் தெரியவில்லை. ஒரே இருட்டு. சத்தம் துளி கூட இல்லை. சத்தமே இல்லையென்றால் ங்கொய்ங்ங்... என்ற சத்தம் கேட்குமே அனுபவித்திருக்கிறீர்களா ?. நான் அனுபவிப்பது இது தான் முதல் முறை.

கொஞ்சம் முயன்று எழுந்து உட்கார முடிந்தது. நிற்கலாம் என்றால் தலை இடித்தது. அடித்துப் போட்டது போல உடலில் வலி. கொஞ்சம் நகர்ந்து, இந்த அறையின் கதவு எங்கே என்று தேட வேண்டும். கதவு இல்லாத அறை என்று ஒன்று இருக்காது என்ற நம்பிக்கைதான்.

அட..மெதுவாக நகர முடிகிறது இப்போது. இருட்டில் இலக்கில்லாமல் மெதுவாக நகர்ந்து கொண்டே இருக்கிறேன். என் பின் புறத்தில் சிறிய வெளிச்சம் தெரிகிறது. திரும்ப கடினமாக இருந்தது, திரும்பினேன். வெளிச்சத்தைப் பார்த்து மெல்ல நகர்ந்தேன்.

எதோ சத்தம் கேட்கிறது. யார் என்னை அடைத்து வைத்திருப்பது ?. அவர்களின் நோக்கம் என்ன ? என்னை என்ன செய்யப் போகிறார்கள். பயம் அதிகமானது.


“ஒரு நாள் பொறுத்துக்கலாம். இவன் அப்பனுக்கு போன் பண்ணுனியா ?”

“போன் பண்ணுனேன் !. பணத்த நாளைக்கு கொண்டு வர வேண்டிய இடத்த சொல்லிட்டேன். போலீசுக்கு போனா, உன் மகன பொணமாத்தான்
பார்ப்பன்னு மிரட்டினதுல பயந்த மாதிரி தான் இருந்தது”

“எனக்கும் நம்பிக்கை இருக்கு. அவன் போலீசுக்குப் போக மாட்டான். ஒரே பையன். அவனுக்கு இல்லாத பணமா ? நாம கேட்டது அவனுக்கு ஒரு தூசு”

“சரி ! நாளைக்கு பணம் கைக்கு வந்த உடனே சொல்லு. இவனக் கொன்னு, நாம ஏற்கனவே பார்த்த இடத்துல புதைச்சுட வேண்டியது தான்”

”எதுக்கு நாளைக்கு வரை காத்திருக்கணும். இப்பவே இவன முடிச்சுட்டா என்ன ?”

“அட முட்டாள் !. இவன் அப்பன் திடீர்ன்னு பையன்கிட்ட பேசுனாத்தான் பணம் குடுப்பேன்னு முரண்டு புடிச்சான்னா என்ன பண்றது ?”

“ஆமாம் ! நீ சொல்றது சரிதான்”

அடப்பாவிங்களா கொல்லவே திட்டமா ? எனக்குத் தலை சுற்றுகிறது மயக்கம் வருகிறது. இறுதி முயற்சி, கதவை முட்டி திறக்க முடியுமா ? முயன்று பார்க்கி....

“நார்மல் டெலிவரி. பையன். ஹெல்தியா இருக்கான். நர்ஸ் கொண்டு வருவாங்க” - என்று சொல்லிவிட்டு டாக்டர் சென்றார்.

“ரொம்ப தேங்ஸ் டாக்டர்” - என்றாள் திலகம்.
.
.
.

”கீதா ! ஏண்டி என் பேரன் அழுதுகிட்டே இருக்கான் ?”

”என்னன்னு தெரியலைம்மா. திடீர்ன்னு கத்த ஆரம்பிச்சுட்டான்.”

”இதுக்குத் தான் சொன்னேன். இவன் வயித்துல இருக்கும் போது கொலை, கொள்ளைன்னு மெகா சீரியலா பார்த்துக்கிட்டு இருக்காத, கந்த சஷ்டி கவசம் கேளுன்னு. நீ கேட்டாத்தானே” - என்று தன் மகளைத் திட்டினாள் திலகம்.

11 November 2009

வெள்ளை உருவத்தில் வில்லன் [சர்வேசன்500 - நச் கதை 2009 - போட்டிக்கு]

கமலாவுக்கு புது இடத்திற்கு வந்த பின் உற்சாகமாக இருந்தது. முன்பு இருந்த இடம் 10 க்கு 10 என்ற கணக்கில் சிறிய இடம். நிறைய குடும்பங்கள் இருந்தன. எப்பொழுதும் ஒரே கூச்சல், குழப்பம், எங்கு பார்த்தாலும் அழுக்கு என்று நரகமாக இருந்தது. புதிய இடத்தில், இவளும், இரண்டு குழந்தைகள் மட்டுமே. அவர்களுக்கு விளையாட நிறைய இடம் கிடைத்தது.

“அம்மா ! இந்த இடம் நல்லாயிருக்கு. ஆனா விளையாடுறதுக்கு பழைய பிரண்ட்ஸ் மீனா, சந்தோஷ் இல்லை” என்றாள் பெரியவள் ரம்யா.

சின்னவள் கீதாவுக்கு, கமலா பின்னாடி சுற்றுவதிலேயே பொழுது போய்விடும்.

அன்று ரம்யா, கீதா சாப்பிடுவதை உறுதி செய்துவிட்டு, கமலா சற்று இளைப்பாறினாள். என்னவோ ரொம்ப சோம்பலாக உணர்ந்தாள். உணவு கூட சரியாக சாப்பிடமுடியவில்லை. தன் கணவன் ரவியை இழந்த அந்த நொடிகள் திரும்ப மனதில் ஓடியது. அவன் இருந்த போது என்னவொரு சந்தோஷம் குடும்பத்தில் ?. விதிதான் அவளை, அவனிடமிருந்து பிரித்தது. ரம்யாவும், கீதாவும் வளர்ந்த பின் அப்பா எங்கே என்று கேட்டால் என்ன சொல்வது என்று நினைக்கும் போதே கண்ணீர் எட்டிப்பார்த்தது. ம்ம்..அழுதால் தெரியவா போகிறது !.

ஒரு நாள் சாயங்கால நேரம், ஜன்னலருகே கமலா பார்த்த போது யாரோ நின்று கொண்டிருப்பதைப் போல இருந்தது.

“யார் அங்க நிக்கிறது ?” என்று கேட்டுக்கொண்டே ஜன்னலருகே வந்தாள். யாரும் இல்லை. ஆனால் ஒரு உருவம் அங்கிருந்து போனதை மட்டும் பார்க்க முடிந்தது. அது கண்டிப்பாக ஒரு ஆண் தான். வெள்ளை மீசை மற்றும் நீலக் கண்கள்.

பயத்தில் “ரம்யா, கீதா” என்று கத்தினாள்

“இங்கதாம்மா விளையாடிக்கிட்டு இருக்கோம்” என்ற பதில் கேட்டு கமலாவுக்கு சற்று பதற்றம் குறைந்தது.

கமலாவுக்கு வயதானாலும் பள பளப்பான மேனி. யாரும் பார்த்தவுடன் வயதை குறைத்து தான் சொல்லுவார்கள். ரவிக்கு அவளிடம் பிடித்தது அவளது கண்களும், உடல் நிறமும் தான். பல முறை புகழ்ந்திருக்கிறான். இப்பொழுது அதுவே அவளது பயத்திற்கு காரணமாக இருந்தது. தனியாக வாழும் பெண், பாதுகாப்புடன் வாழ முடியுமா என்ற கவலை.

காலை வேளை கீதா இன்னமும் தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள். ரம்யாவும் கமலாவும் ஜன்னலருகே நின்று வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அப்பொழுதுதான் அது நிகழ்ந்தது !. ரவியை, அவளிடம் பிரித்த அதே வெள்ளை உருவம், பின்னாலே வந்து ரம்யாவை தூக்கியது. கமலா, ”ரம்யா ! ரம்யா” எனக் கத்த ஆரம்பித்தாள்.

“அம்மா ! அந்த குட்டி மீன வலையில எடுத்துட்டேன்”

“சீக்கிரம் அந்த பக்கெட் தண்ணியில போடு கிஷோர், இல்லைன்னா செத்துடும். மத்த ரெண்டு மீனையும் நான் எடுக்கிறேன். டேங்க் கிளீன் பண்ணிட்டு உன்னை கூப்பிடுறேன். அப்புறம் வந்து பாரு.”

”அம்மா ! அன்னைக்கு டாமி டேங்க் வெச்சுருக்குற டேபிள் மேல நின்னு, மீன பார்த்துகிட்டே இருந்துச்சும்மா ! நான் வந்தவுடனே என்ன பார்த்துட்டு ஓடிடுச்சு”

“பூனைங்க, மீன தின்னுடும். நான் டேங்க் கிளீன் பண்ற வரை, டாமிய பக்கத்துல கொண்டு வராத”

09 November 2009

இப்படியும் சிலர்

(இது கதையில்லை)

நான் வசிக்கும் அடுக்கு மாடி குடியிருப்பைக் கட்டும் போது, கட்டுமான பொருட்களை பாதுகாக்கும் பணியிலிருந்த தம்பதிகளையே, எங்கள் வீட்டு காவலர்களாக நியமித்தோம்.

அந்த தம்பதியினர், எங்கள் கார்களை வைக்கும் இடத்தில் இருந்த ஒரு காலியான இடத்தில் இருந்தனர். அவர்களுக்கு ஒரு பையன். சுமார் 20 வயது அவனுக்கு. கடினமாக படித்து, போரூருக்கு அருகிலிருந்த ஒரு தொழிற்சாலையில் வேலை. வாரத்திற்கு ஒரு முறை இவர்களை வந்து பார்ப்பான்.

ஒரு நாள் லிப்ட்காக காத்திருக்கும் போது
“வாங்க சார் ! சாப்பிட்டு போகலாம்” என்ற குரல் கேட்டு திரும்பினேன். அந்த பையன் உட்கார்ந்து சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தான். அருகில் அவனின் பெற்றோர்கள். அப்பொழுதுதான் முதல் முறையாக அந்த பையனைப் பார்த்தேன்.
“பரவாயில்லை ! நீங்க சாப்பிடுங்க” என்று சொல்லி விட்டு லிப்ட்டில் ஏறினேன்.

சிறிது நாட்கள் கழித்து, வழக்கம் போல சென்னையில் பேய் மழை. நான்கு நாட்கள் கழித்து மழை சற்று ஒயவே, அலுவலகத்திற்கு சென்று விட்டு வந்தேன். காரை நிறுத்தி விட்டு லிப்ட்டுக்கு அருகில் வரும் போது, எங்கள் குடியிருப்பை சேர்ந்த சிலர் அங்கு கவலை தோய்ந்த முகத்துடன் நின்று கொண்டிருந்தனர். அந்த கூட்டத்திற்கு நடுவில் அழுதுகொண்டே அந்த அம்மா.

”என்னாச்சுங்க. எதாவது பிரச்சினையா ?” - நான்
“இவங்க பையன் வேலை முடிஞ்சு, கம்பெனி கதவ சாத்தி சாவி எடுத்துட்டு, மழை அதிகமா இருந்தனால, இங்க வரலாம்னு கிளம்பியிருக்கான். வழியில இருந்த சின்ன வாய்க்கால்ல நிறைய தண்ணி ஓடிக்கிட்டிருந்திருக்கு. பிரிட்ஜ் மேல ஏறாம, அடியிலயே நடந்து போய்டலாம்னு போகும் போது, சாவிய தவற விட்டுட்டான். குனிஞ்சு அத எடுக்கும் போது, தண்ணி அடிச்சுகிட்டு போய்டுச்சு” என்றார் ஒருவர்.

இரண்டு நாட்கள் கழித்து அவன் உடலை கண்டுபிடித்தனர். நாங்கள் அரசாங்கம் அறிவித்திருந்த உதவித்தொகையை வாங்க விண்ணப்பம் பூர்த்தி செய்து, எங்கள் குடியிருப்பின் சார்பாக ஒரு தொகை அளித்தோம்.

அடுத்த ஒரு மாதம், அந்த பையனின் சரிவர பார்க்காத முகத்தின் நியாபகம் வந்து கொண்டேயிருந்தது.

மகனை இழந்த சோகத்தில், எங்கள் குடியிருப்பு வேலை வேண்டாம் என்று சொல்லி, சொந்த ஊருக்கு போய்விட்டார்கள். அவர்களின் சில பொருட்கள் இங்கு இருந்தது.

ஒரு மாதம் கழித்து அவர்கள் வந்து, பொருட்களை எடுத்து போக வண்டி எடுத்துவந்திருந்தனர்.

அப்பொழுது தான் கவனித்தோம் அந்த அம்மாவின் கழுத்திலிருந்த புதிய தங்கச்சங்கிலியையும், காதிலிருந்த புதிய தோட்டையும்.

”அரசாங்கம் அறிவித்திருந்த இழப்பீட்டுப்  பணம் வந்துடுச்சு போலயிருக்கு சார்” - என்றார் அருகிலிருந்தவர்.

06 November 2009

அக்கா-அலாரம்-மகன்-நெல்


இளவரசன் என்ன ஆனான் ?
பூதத்தின் உயிர் எங்கே ?
அக்காவுக்கு கல்யாணம்


பேப்பர் போடும் பையன்
பக்கத்து வீட்டு சுப்ரபாதம்
தப்பாய் வைத்த அலாரம்





டோரா புஜ்ஜியை நிறுத்தலாம்
மின்னஞ்சல் படிக்கலாம
தூங்கிவிட்டான் மகன்




நாளை நெல் அறுவடை
உணவுக்கு கடும் பஞ்சம்
எலி வளையில்



படங்களுக்கு நன்றி:wildlifetrust.org.uk,chandamama.com,hiren.info,worldofstock.com

05 November 2009

வருமான வரியில் மாற்றம்

நவம்பர் 05, ஜார்கண்ட்: 
ஜார்கண்ட் மாநில முன்னாள் முதலமைச்சர் திரு. மது கோடா, ரூபாய் 4000 கோடி ஊழல் வழக்கில் சிக்கி, ரத்த அழுத்தம் அதிகமான காரணத்தால் தற்பொழுது மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்டிருப்பது நாம் அறிந்ததே.


நேற்று பலத்த பாதுகாப்பையும் மீறி, காவலுக்கு இருந்த ஒரு கான்ஸ்டபிளுக்கு ரூபாய் 10 லஞ்சம் கொடுத்து, நமது நிருபர், கோடாவை பேட்டி கண்டார். அப்பொழுது கோடா மனம் வருந்தி, கண் கலங்கி தெரிவித்ததை கீழே கொடுத்திருக்கிறோம்.

இனி மது கோடா
“நான் 4000 கோடி ஊழல் செய்துவிட்டதாக அனைவரும் கூறுகிறார்கள். அது உண்மைதான். ஆனால் இந்த சமூகம் ஊழல் செய்பவர்களின் மேல் எப்படி ஓர வஞ்சனையுடன் நடந்து கொள்கிறது என்பதனை அனைவரும் உணர வேண்டும். உதாரணமாக சாதாரண வேலையில் இருக்கும் ஒரு அரசாங்க அதிகாரிக்கு வரும் வருமானத்தில் ரூபாய் 1,50,000 க்கு வருமான வரி விலக்கு இருக்கிறது. ஆனால் எங்களை மாதிரி ஊழல் செய்பவர்களுக்கு இந்த மாதிரி வருமான வரி விலக்கு இல்லை. இதை யாரும் கண்டித்ததாக தெரியவில்லை. நான் மருத்துவமனையிலிருந்து வெளியே வந்ததும், நிதியமைச்சர் பிரணாப் முகர்ஜியை சந்தித்து, ஊழல் செய்பவர்களுக்கு வருடம் ரூபாய் 4000 கோடி வரை வருமான வரி விலக்கு அறிவிக்க வேண்டும் என கேட்டுக் கொள்ளப் போகிறேன். அத்துடன் 100 எம்.பிக்கள் கையெழுத்துப் போட்ட மனு ஒன்றையும் அளிக்க இருக்கிறேன். அந்த மனுவில் திரு.ராசா, திரு.லல்லு பிரசாத் யாதவ் போன்ற பிரபல ஊழல்வாதிகள் கையெழுத்திட்டிருக்கிறார்கள்”

இந்த செய்தியை தெரிந்து கொண்ட உளவுத்துறையினர், பிரணாப் முகர்ஜியிடம் இத்தகவலை தெரிவித்ததாகவும், திரு. மது கோடாவின் கதறலில் உள்ள உண்மையை புரிந்து கொண்டு, கூடிய விரைவில் வருமான வரி முறைகளில் மாற்றம் செய்யப்படும் எனத் தகவல் அறிந்த வட்டாரங்கள் கூறுகின்றன. இனிவரும் பட்ஜெட்களில் இந்த ஊழல் வருமான உச்ச வரம்பு சிறிது சிறிதாக உயர்த்தப்படும் எனத் தெரிகிறது.

சற்று முன் கிடைத்த செய்தி:
இத்தகவலை கேள்விப்பட்ட பலர், ரூபாய் 4000 கோடி என்பது திரு. மது கோடாவின் தனிப்பட்ட வேண்டுகோள் எனவும். எம்.பிக்கள் கலந்து பேசி ரூபாய் 8000 முதல் 9000 கோடி வரை வரி விலக்கு கேட்போம் எனத் தெரிவித்தனர்.

04 November 2009

கப்புன்னு பிடிச்சவங்க...பிடிக்காம விட்டவங்க

நர்சிம் எழுதிய இந்த பதிவ, ஹாயா படிச்சு, ரசிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன். கடைசியில யாரை தொடர அழைக்கப் போறார்ன்னு பார்த்த போது, என் பெயர் இருந்துச்சு. ஒருதடவைக்கு ரெண்டுதடவை பார்த்தேன் (1000 தடவை பார்த்தாலும் அது தான் தெரியும்..அடுத்த லைன் எழுதுன்னு பலர் திட்டுவதால்) எனக்கு பிடித்தவர்கள், பிடிக்காதவர்கள் லிஸ்ட் எழுதிடலாம்னு முடிவு பண்ணி, நர்சிம் மனசு மாற்றத்துக்குள்ள பதிவு போட்டுடலாம்னு
..
..
..
போட்டுட்டேன்.
திட்டி பின்னூட்டமிட யாராவது விரும்பினால் அதை, பதிவுகளின் எண்ணிக்கையில் ஒன்று கூட்டிக்கொள்ள உதவியாக இருந்த நர்சிம் அவர்களின் ப்ளாக்கில் போடுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

1. அரசியல்வா(வியா)திகள்


பிடித்தவர்      : ஜெ.ஜெயலலிதா (மழை நீர் சேகரிப்பு, புதிய வீராணம், பொதுமக்களுக்கு தொல்லை குடுக்கும் அரசியல் சாரா ரொளடிகளை அடக்கினது)
பிடிக்காதவர்:  Doctor. Ramadoss (எல்லாரையும் தமிழ் படிக்க சொல்லிட்டு, பேரப்புள்ளைகளை கான்வென்ட்ல படிக்க வைக்குறத்துக்காக + ஹை ஜம்ப் + லாங் ஜம்ப் தேர்ச்சிக்காக)

2.இயக்குனர்


பிடித்தவர்        : சேரன் (வெற்றிக்கொடி கட்டு, ஆட்டோகிராப், த.தவம். ஆண்களும் அழுவார்கள் என்ற உண்மையை சொன்னதற்காக)

பிடிக்காதவர் : பாலு மகேந்திரா (ஹீரோக்களின் சட்டையை அவிழ்க்க வைத்ததற்காக)

3. நடிகர்


பிடித்தவர்     : கமல்ஹாசன் (காலத்தை மீறி கனவு கண்டு படங்கள் எடுப்பதினால். மைக்கேல்.மதன.காமராஜன் இப்பொழுது வந்திருக்க வேண்டிய படம்)
பிடிக்காதவர்: விஷால் (படத்தை பார்க்கவருபவர்கள் முகத்தில் குத்தி, காதில் கத்தி கொயந்த மாதிரி வசனம் பேசுவதற்காக)

4. நடிகை


பிடித்தவர்     : பாவனா (முதலில் அடித்த ரசிகர் மன்ற ஆள் சேர்ப்பு விண்ணப்பம் தீர்ந்து போனதால், தற்காலிகமாக நிறுத்தி வைக்கப்பட்ட ரசிகர் மன்ற ஆள் சேர்ப்பு, இப்பொழுது மீண்டும் ஆரம்பிக்கப்பட்டிருக்கிறது)

பிடிக்காதவர் : நயன்தாரா (1 கோடி ரூபாய் கொடுத்து எதுக்கு இவங்கள நடிக்க வைக்குறாங்கன்னு தெரியலை)

5. எழுத்தாளர்


பிடித்தவர்    : பட்டுக்கோட்டை பிரபாகர் (எழுதியது மாத நாவல்கள் என்றாலும் அதில் பல புதுமைகளை புகுத்தியது [வர்ணனைகள் இல்லாமல் ஒரு நாவல், நகைச்சுவை நாவல்])

பிடிக்காதவர்: ராஜேஷ்குமார் (நாவல் படிக்க ஆரம்பித்தது இவரால் என்றாலும், தற்பொழுது, கடைசி பக்கத்தை படிக்கும் போதே முதல் பக்க கதை மறந்துவிடக்கூடிய அளவில் தரத்துடன் [இப்பொழுது] எழுதுவதால்)

6. பாடகர்


பிடித்தவர்      : ஜேசுதாஸ் (தாலாட்டுவதால்)
பிடிக்காதவர்: கவிதை குண்டர் (கையை வைத்து கண்ணை குத்துவதால்)

7.இசையமைப்பாளர்


பிடித்தவர்      : இளையராஜா (வயசு 30 க்கு மேல் ஆகி, பக்கத்து வீட்டு பையன் அங்கிள் என்று கூப்பிடத் தொடங்கியதிலிருந்து)

பிடிக்காதவர் : ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் (ஹிந்தி பக்கம் போனதிலிருந்து இவர் மேல் கோபம்)

---
தொடர நான் அன்புடன், பாசத்துடன், கனிவுடன் (கெஞ்சி) அழைப்பது
1. கீதப்ப்ரியன்
2. அமுதா (என் வானம்)

இந்தப் பதிவோட விதிகள்:
1. பிடித்தவர்களும், பிடிக்காதவர்களும் தமிழ்நாட்டிற்குள்ள இருக்கணும். (நீங்க எழுதறப்பவோ நாங்க அதைப் படிக்கறப்பவோ அவரு ஷீட்டிங்குக்கோ, மீட்டிங்குக்கோ வெளிநாடு போயிருக்கலாம்.. தப்பில்ல!)

2. நீங்க இதை எழுத அழைக்கிற பதிவர் குறைந்தது இருவராகவும், அதிகபட்சம் ஐவராகவும் இருக்கலாம்

3. பிடித்தவரோ, பிடிக்காதவரோ கண்டிப்பாய் பிரபலமானவராய் இருக்க வேண்டும். அவங்களை உங்களுக்கு இப்பத்தான் பிடிக்கல, பின்னாடி பிடிக்கலாம்ங்கற சமயத்தில தற்போது-ன்னு சேர்த்திக்கலாம்.

4. கேள்விகள் குறைந்தது ஏழு இருக்கணும். ஆனா பத்தைத் தாண்ட வேண்டாம்.

03 November 2009

திக்.திக்.பக்.பக் - 2

 +1 அரையாண்டு பரிட்சை முடிஞ்சு லீவு விடற நாளு, என் கிளாஸ் பிஸிக்ஸ் வாத்தியார், லீவு முடிஞ்சு வரும் போது 2 தடவை கொஸ்டியன் பேப்பர்க்கு விடை எழுதிட்டு வரசொன்னாரு. நான் தான் நல்ல பையனாச்சே, லீவுல முக்கி முக்கி 1 தடவை எழுதி முடிச்சோன்ன நோட் தீந்து போச்சு. புது நோட் வாங்கி இன்னொரு தடவை எழுதி முடிச்சேன்.

ஸ்கூல் தொறந்த உடனே முதல்ல அவரு பீரியட் தான். என் நோட்ட செக் பண்ணிட்டு, முதல் நோட்டுல கையெழுத்து போட்டுட்டாரு. ரெண்டாவது நோட்டுல போடலை. உங்களுக்கே தெரிஞ்சுருக்குமே கிளாஸ்ல எழுதாம வர்றத்துக்குன்னு ஒரு கோஷ்டி இருக்கும். அதுல ஒருத்தன், என்னோட புது நோட்டுல கையெழுத்து போடாதத கவனிச்சுட்டு (இதெல்லாம் கரெக்ட்டா பார்ப்பானுங்க), என்கிட்ட கெஞ்சி, நோட்ட வாங்கிட்டு (புடுங்கிட்டு) க்யூல போய் நின்னான். இங்க எனக்கு கை கால் உதற ஆரம்பிச்சுடுச்சு. கண்டுபிடிச்சுட்டா அவ்வளவு தான். நேரா ஹெட்மாஸ்டர்கிட்ட தான் விஜயம் பண்ணனும்.

அவன்(என்) நோட்ட பார்த்தாரு, அவன பார்த்தாரு
“உண்மைய சொல்லு இது உன் நோட்டா ?”
எனக்கு மயக்கம் வராத குறை தான். போச்சு. பொண்னுங்க முன்னாடி மானம் போகனும்னு இருக்கு என்ன பண்ண ?
“என் நோட்டு தான் சார்”
“உண்மைய சொல்லிட்டா விட்டுடறேன்”
“உண்மையாலுமே என் நோட்டு தான் சார்”
“சரி. நீ எழுதலைன்னு தெரியும். யார் எழுதிக் கொடுத்தது”
“என் அக்கா சார்”
“அதுதானே பார்த்தேன். என்ன ஏமாத்த முடியாதுடா. இன்னொரு தடவை ஏமாத்த பார்த்த நடக்குறதே வேற. நாளைக்கு வரும் போது 2 தடவை நீ எழுதிட்டு வா”
“சரி சார்”

போன உயிர் திரும்பி வந்துச்சுடா சாமி. அவன் பீரியட் முடிஞ்ச உடனே
“என்னவோ ரொம்ப பயந்தியே ? எப்படி அவர ஏமாத்துனேன் பார்த்தில்ல”
“டேய் அவரு மட்டும் கண்டுபிடிச்சுக் கேட்டிருந்தா ? என் நோட்ட அப்பத்தான் தேடுற மாதிரி ஆக்ட் குடுத்துருப்பேன்......போடாங்க !!”

----------------

என் ஆபீஸ்ல வேலை செய்யுறவரு, ஹோண்டா சிட்டி கார் வாங்குனாரு. வாங்கி 10 நாள்ல, கார் முன் பக்க கதவுல இருந்து பின் பக்க கதவு வரை, சாவி வெச்சு கோடு போட்ட மாதிரி, ஒரு பெரிய கோடு, கார் பெயிண்ட்ட எடுத்துடுச்சு. அவர் விசாரிச்ச போது பல பேரு, ஹோண்டா சிட்டி கார் வெச்சுருக்கவங்களும் இதே மாதிரி சொல்லியிருக்காங்க. இதை சரி பண்ணனும்னா 20,000 ரூபாய்க்கு மேல கூட ஆகுமாம். இதை பண்றது யார்னு தெரியலை. சில பேர் சொல்றாங்க, கார் சர்வீஸ் பண்ற கடைங்களே இந்த மாதிரி ஆளு வெச்சு பண்ணுதுன்னு. எனக்கு அத நம்புறதா இல்லையான்னு தெரியலை.

எப்ப என் கார் அல்லது பைக் டயர் பஞ்சர் ஆச்சுன்னாலும், ஒரு 500 மீட்டர் தூரத்துலயே ஒரு பஞ்சர் கடை இருக்குறத பார்த்துருக்கேன். ரோடுல நிறைய தடவ சின்ன சின்ன ஆணி கிடக்குறதையும் பார்த்துருக்கேன். ஒரு வேளை நம்ப ஊருல 1 கி.மீக்கு ஒரு பஞ்சர் கடை இருக்குறதால, இது தற்செயலா நடந்ததாக் கூட இருக்கலாம். ஒன்னும் புரியலை. தெரிஞ்சவங்க சொல்லுங்க. சரி இதுல திக்.திக்.பக்.பக் எங்கன்னு கேட்குறவங்களுக்கு. என்னோட ரொம்ப காஸ்ட்லியான கார் (மாருதி 800)ல கோடு போட்டுடக்கூடாதுல்ல. அதுக்கு தான் இந்த திக்.திக்.பக்.பக்.

நன்றி (படங்களுக்கு):saferoutestoschool.ca,iwebie.com

01 November 2009

தேசாந்திரியிலிருந்து சில துளிகள்

 இன்று காலையில் எழுந்த போதே சென்னை மேக மூட்டத்துடன் ரம்யமாக இருந்தது. சோம்பலுடன், ஜன்னலை திறந்த உடன் முகத்தில் பட்ட சில்லென்ற காற்று உற்சாகத்தை தந்தது. இந்த வானிலையில் பயணம் மேற்கொள்வது இனிய அனுபவமாக இருக்கும். ஆனால் சோம்பல், வீட்டை விட்டு வெளியேற அனுமதிக்காத போது, பயணத்தின் இனிமையை அனுபவிக்க ஒரே வழி எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் அவர்கள் எழுதிய தேசாந்திரி. ஜன்னல் வழியே வழிந்த சிறிய வெளிச்சத்தில், மெத்தென்ற படுக்கையில், அமைதியான சூழ்நிலையில் புத்தகத்தில் மூழ்கினேன். பல முறை படித்திருந்த போதும், ஒவ்வொருமுறை படிக்கும் போது பயணத்தின் சுகானுபவம். இவருக்கு மட்டும் வித்தியாசமான கண்கள். சாதாரணமான விஷயங்களை இவர் எழுத்தின் வழியே படிக்கும் போது, “அட ஆமாம் !!.எப்படி நாம் இதை ரசிக்காமல் விட்டோம் அல்லது நாம் ரசித்தவற்றை இவர் எப்படி அறிந்தார் ?” என வியப்பாக இருக்கிறது. இவரின் பல புத்தகங்களை படித்திருந்தாலும், தேசாந்திரி - என் மனதுக்கு நெருக்கமான புத்தகம். புதியதாக இந்த புத்தகத்தை படிக்க விழைபவர்களுக்கு ஒரு வேண்டுகோள். சப்தங்கள் மிக குறைந்த, இடையூறுகள் இல்லாத நேரத்தில், அமைதியான மன நிலையில் படியுங்கள்.

இங்கு நான் குறிப்பிட்டிருப்பது, தேசாந்திரி புத்தகத்தின் சில துளிகள்..அதுவும் தேன் துளிகள். ரசித்தவற்றை எழுதவேண்டுமென்றால், புத்தகம் முழுவதையும் எழுதவேண்டும்.பலர் பல பதிவுகளில் இப்புத்தகத்தைப் பற்றி எழுதியிருந்தாலும், எனக்கு பிடித்த சில வரிகள் இவை.


இனி எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் அவர்களின் விழி வழியே இவ்வுலகம்.

-------------


2 - சாரநாத்தில் ஒரு நாள்
இந்தச் சாலைகள் ஆயிரம் ஆண்டுகளைக் கடந்தவை. சாரநாத்தில் இன்று நான் காணும் ஆகாயமும் காற்றும் நட்சத்திரங்களும் கெளதம புத்தரும் கண்டவை. சாரநாத்தின் காற்றில் புத்தரின் குரல் கரைந்துதானே இருக்கிறது!

-------------
4 - லோனாவாலாவில் பார்த்த மழை
மழை பெய்யத் துவங்கியதும் மனித சுபாவம் மாறத் துவங்கிவிடுகிறது. யாரும் குரலை உயர்த்திப் பேசிக்கொள்வதிலை. மாறாக, மழை பெய்யும்போது யார் யாரைப் பார்த்தாலும், முகத்தில் மெல்லிய சிரிப்பு கரை தட்டி நிற்பதை உணர முடிகிறது. மழை ஒரு தியானத்தைப் போல மெள்ள நம்மை அதற்குள்ளாக அமிழ்ந்து போகச் செய்கிறது.

------------
5 - பாடப் புத்தகங்களுக்கு வெளியே...!
சரித்திரம் நம் உடையில், உணவில், பேச்சில், அன்றாட நடவடிக்கைகளில் தினமும் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்டே இருக்கிறது. நாம் அணியும் சட்டையில் உள்ள பொத்தான்கள், பெர்சீயாவில் இருந்து வந்ததையும், நாம் சாப்பிடும் உருளைக்கிழங்கு வெள்ளைக்காரர்கள் நமக்கு அறிமுகம் செய்தது என்பதையும் நாம் சரித்திரம் என்று உணர்வதில்லை.

லண்டனில் ஷேக்ஸ்பியர் பிறந்த இடத்தைப் பார்ப்பதற்கு ஒவ்வொரு நாளும் ஆயிரக்கணக்கான பார்வையாளர்கள் வருகிறார்கள். ஆனால், பாரதியார் பிறந்த இடத்தை எத்தனை பேர் நேரில் சென்று பார்த்திருக்கிறீர்கள் ?

--------
6 - கண்ணால் வரைந்த கோடு
மலையின் மீது நடக்கத் துவங்கியதும் நகரம் நம் காலடியில் நழுவிப்போகத் துவங்குகிறது. உயரம் ஒரு அதிசயம் என்பதை, மனது மெல்ல உணரத் துவங்குகிறது. தரையில் இருந்து காணும் பொருட்கள், ஏன் உயரத்துக்குப் போனதும் இத்தனை ஆச்சர்யமாக மாறிவிடுகின்றன என்று வியப்பாக இருக்கிறது.
(தினமும் என் அலுவலகத்தின் ஜன்னல் வெளியே தெரியும் புனித தாமஸ் மலை (செயின்ட் தாமஸ் மவுண்டை) இவர் பார்வையில் பார்க்கும் போது, 20 வருடங்களாக சென்னையிலிருந்தும் இந்த இடத்தை பார்க்கவில்லையென வெட்கமாக இருக்கிறது)

---------

7 - நிலமெங்கும் பூக்கள்
பனிக்காலத்தில் புதரில் படர்ந்துள்ள பசிய கொடிகளையுடைய அவரைச் செடியின் பூவானது கிளியின் அலகு போலத் தோன்றுவதாகவும், முல்லைப் பூக்கள் காட்டுப் பூனையின் பற்கள் போன்ற உருவத்தைக்கொண்டு இருப்பதாகவும் குறுந்தொகையில் 240 பாடல்களாக இடம்பெற்றுள்ள கொல்லன் அழிசியின் முல்லைப் பாடல் விவரிக்கிறது.

நெடுஞ்சாலையோரமாகவே ஒரு முறை நடந்து பாருங்கள்.... எத்தனைவிதமான மலர்கள்...! பூமி தன்னை ஒவ்வொரு நாளும் பூக்களால் ஒப்பனை செய்துகொண்டு, ஆகாசத்தில் முகம் பார்த்துக்கொள்கிறது போலும் !.

---------

10 - அருவியாடல்
குற்றாலம் செல்ல வேண்டும் என்று நினைக்கும் போதே அருவியின் சப்தமும், ஈர வாடையும், குரங்குகளும் நினைவில் எழுந்துவிடுகின்றன.

அருவியைப் பார்த்துச் சிரிக்காதவ்ர் எவரும் இருக்கிறார்களா என்ன ? அருவியின் முன்னே வயது கலைந்து போய்விடுகிறது. அருவியின் முன்னே நம் பேச்சுக்கள் யாவும் ஒடுங்கிவிடுகின்றன. அருவி மட்டுமே பேசிக்கொண்டிருக்கிறது.

--------
15 - அறிந்த ஊர்
பின்னிரவில் எல்லா ஊர்களும் ஒன்று போலத்தான் இருக்கின்றன. அதிலும் பேருந்து நிலையங்களும் அதைச் சுற்றிலும் உள்ள சிறு கடைகளில் எரியும் டியூப் லைட்டுகள் மற்றும் பாதி உறக்கம் பீடித்த பெட்டிக்கடைகள், காலியான நாற்காலிகளுடன் பால் கொதிக்கும் டீக்கடைகள், உறக்கத்தின் பிடியில் சுருண்டுகிடக்கும் வயதானவர்கள், கால்கள் மட்டும் வெளியே தெரிய உறங்கும் ஆட்டோக்காரர்கள்.

--------
25 - ஒரு கோயில்.. சில காட்சிகள்!
முன்பு எல்லா ஊர்களின் ரயில் நிலையத்தின் முன்பாகவும், குதிரை வண்டிக்காரர்கள் நிற்பார்கள். வண்டிக்குள் வைக்கோல் பரப்பி, அதன் மீது சமுக்காளம் விரித்திருப்பார்கள். குதிரை வண்டிகளின் இடத்தை இன்று ஆட்டோக்கள் பிடித்துக்கொண்டுவிட்டன.

--------
35- ஒளிரும் எண்கள்
கும்பகோணதில் உள்ள கணித மேதை ராமனுஜத்தின் நினைவு இல்லத்தில் குனிந்து செல்ல வேண்டிய அளவு தாழ்வான கூரை அமைப்பு. வீட்டில் யாரும் இல்லை. ராமானுஜத்தின் மூச்சுக் காற்றும் விரல் ரேகைகளும் மட்டுமே மீதம் இருக்கின்றன. இந்த அறையில் ராமானுஜம் படித்துக்கொண்டு இருந்திருப்பார் என்கிற காட்சி மனதில் கடந்து போனது.


--------

36 - உறங்கும் கடல்
தனுஷ்கோடியில் கடல் உறங்கிக்கொண்டு இருக்கிறது. நிஜம்தான் அது! ஒரு நகரையே விழுங்கிவிட்டு, இன்று சலனமற்று இருக்கிறது. ஒரு காலத்தில் ரயிலோடிய தண்டவாளங்கள் இன்று தண்ணீருக்குள் மூழ்கிக் கிடக்கின்றன. அழிவின் வாசனை எங்கும் அடிக்கிறது. மனிதர்கள் வாழ்ந்த சுவடுகள் கடல் கொண்டபின்னும் நினைவுகளாக கொப்பளித்துக்கொண்டேதான் இருக்கின்றன.

டிசம்பர் மாதத்து இரவுகள் மிக அற்புதமானவை. வசந்த காலத்தில் பூமியெங்கும் பூக்கள் நிரம்புவது போல டிசம்பர் மாதத்து இரவுகளில் நட்சத்திரங்கள் பூத்துக் சொரிகின்றன.

--------

41 - நோக்கும் திசையெல்லாம்
பின்வாங்கியோடும் அலையைப் போல இரவு, தன் இருப்பிடம் திரும்பத் துவங்கி இருந்தது. உலகில் ஒவ்வொரு நாளும் இதே போலத்தான் இரவு விடைபெறுகிறது. சில நிமிடங்களில் வெளிச்சம் உலகின் மீது தன் நிறத்தைத் தீட்டத் துவங்கியது. பனி படர்ந்த இமயமலை கண்ணில் படத் துவங்கியது. இதே சூரியனைத்தான் இத்தனை வருடங்களாகக் காண்கிறேனா ? ஏன் இந்தப் பிரமாண்டம், வசீகரம் என் ஜன்னலைத் திறந்து பார்க்கும் போது கிடைக்கவே இல்லை. எத்தனை ஆயிரம் வருடங்கள், எத்தனை கோடி மனிதர்கள் கண்ட காட்சி என்றாலும், இன்றும் அலுக்காத அதிசயம் சூரியோதயம்.

 -----------
புத்தகம்     : தேசாந்திரி
வெளியீடு: ஆனந்தவிகடன்
விலை       :ரூபாய் 110.
நன்றி(படங்களுக்காக): examiner.com,ramasundaram.sulekha.com,bloggersbase.com,moxhafinearts.com,pacificbulbsociety.org